Bijzondere moestuin: 7 verrassende planten om te ontdekken
Voor een buitengewone moestuin!
Inhoud
De traditionele moestuin met zijn rijen sla, wortels en tomaten heeft charme, dat is waar. Maar stel je een moestuin voor waarin elk hoekje uitnodigt tot verwondering, waarin elke groenteplant je nieuwsgierigheid prikkelt en je smaakpapillen wakker maakt. Wat dacht je ervan om je eigen ontdekkingsmoestuin aan te leggen? Een moestuin waarin botanische diversiteit de hoofdrol speelt en plaats maakt voor groenten en fruit die je in de supermarkt om de hoek niet vindt. Wat zou je ervan vinden om in een meloenpeer te bijten, de maritieme smaak van Nieuw-Zeelandse spinazie te proeven of je te wagen aan het kweken van de exotische kiwano ? Ze komen van ver of zijn simpelweg in de vergetelheid geraakt, maar ze kunnen in elke regio worden gekweekt. Allemaal bijzondere planten om te ontdekken en nieuwe smaken om te verkennen!
Laten we 7 bijzondere groenten en fruit ontdekken om in je moestuin te kweken!
De tomatillo
De tomatillo (Physalis philadelphica) is een eenjarige groenteplant uit de Nachtschadefamilie (Solanaceae), die oorspronkelijk uit Mexico komt en het midden houdt tussen een tomaat en een Physalis. De stengels zijn vertakt en de bladeren hartvormig en getand. De gele bloemen met vijf bloembladen worden gevolgd door groene of paarse vruchten die zijn omgeven door een lantaarnvormige kelk. De tomatillo wordt in april gezaaid voor een oogst 6 maanden later. De bloei begint meestal 50 tot 75 dagen na het planten en de vruchten worden vanaf het einde van de zomer tot in het najaar geoogst. Plant minstens twee planten voor een goede vruchtzetting. Zodra de kelk doorzichtig wordt en begint open te barsten, is dat het teken dat de vruchten klaar zijn om te worden geoogst. Het is belangrijk om de kelk te verwijderen en de vrucht af te spoelen om de kleverige substantie te verwijderen voordat je haar opeet. In de keuken heeft de tomatillo een friszure smaak en wordt hij vaak gebruikt in sauzen, salsa’s (de beroemde Mexicaanse Salsa verde) en stoofschotels. Je kunt hem ook rauw eten, vers geplukt, puur of in een salade. Het vruchtvlees bevat vitaminen (A, B, C, D, K) en heeft zuiverende, verfrissende en vochtafdrijvende eigenschappen. De plant staat het liefst in goed doorlatende grond die rijk is aan organische stof en groeit in de volle zon. In een koel klimaat kun je hem het beste onder glas kweken.
De kiwano
De kiwano (Cucumis metuliferus) of hoornmeloen is een bijzondere soort Afrikaanse komkommer. Deze komkommer uit Kenia produceert ovale vruchten van 9 tot 15 cm lang, bedekt met kleine uitsteeksels. Het vruchtvlees is groen en geleiachtig, met een smaak van kiwi en limoen die bij rijpheid evolueert naar meloen en zelfs banaan. De vrucht wordt vers gegeten, doormidden gesneden, net als kiwi en geeft fruitsalades extra smaak. Deze komkommer wordt op dezelfde manier gekweekt als gewone komkommers, maar stelt iets hogere eisen aan warmte. In streken met een minder mild klimaat wordt hij onder glas gekweekt. Hij heeft goed bemeste grond en zon nodig. Hij wordt van april tot juni in het voorjaar gezaaid voor een oogst die loopt van juli tot oktober.
Kiwano (© Museum de Toulouse)
De cucamelon
Weer zo’n bijzondere komkommer! De muismeloen (Melothria scabra) of augurk is een bijzondere klimplant uit de familie van de Komkommerachtigen, afkomstig uit Mexico. Hij produceert kleine groene vruchten van 2 tot 3 cm, met lichtgroene strepen, die op miniwatermeloenen lijken. De bladeren zijn gelobd en de plant gebruikt ranken om zich aan steunen vast te hechten. De bloei vindt plaats aan het begin van de zomer en de oogst loopt van juni tot augustus. De vruchten worden rauw gegeten, in salades of uit het vuistje met zout, als smaakmaker, ingelegd in azijn zoals augurken of om cocktails te versieren. Door hun dunne schil kunnen ze in hun geheel worden gegeten. In de mond heeft de muismeloen een smaak die doet denken aan komkommer, met een vleugje citroenachtige frisheid. De plant is gemakkelijk te kweken, wordt gezaaid van april tot mei en gedijt in de volle zon, in goed doorlatende grond die rijk is aan organische stof.
De meloenpeer
De meloenpeer (Solanum muricatum), Meloen-Peer of ook Pepino genoemd, is een verrassende Zuid-Amerikaanse vrucht die liefhebbers van exotische smaken zal bekoren. Deze plant is vorstgevoelig en wordt in ons koudere klimaat als eenjarige gekweekt. Om vruchten te dragen heeft ze veel warmte nodig. Ze produceert blauwviolette bloemen die zich ontwikkelen tot gele, peervormige vruchten. De bladeren zijn ovaal en licht getand. De zachte smaak van de vrucht doet denken aan een combinatie van meloen en peer. De vrucht wordt vaak vers gegeten of in desserts verwerkt. Pepino’s rijpen aan het einde van de zomer of aan het begin van het najaar. Het is aan te raden de schil vóór consumptie te verwijderen. Kies voor de teelt bij voorkeur een voedselrijke bodem die goed water doorlaat en een zonnige standplaats. Kweek de plant in een koel klimaat onder glas of in een pot die je ‘s winters binnenzet.
De Nieuw-Zeelandse spinazie
Ook bekend als “Nieuw-Zeelandse spinazie”, is de Nieuw-Zeelandse spinazie (Tetragonia tetragonioides) een kruipende kruidachtige plant. De bladeren zijn vlezig, driehoekig van vorm en bijzonder groot, met een interessante zilte smaak die vrij dicht bij die van spinazie ligt, maar iets zachter is, en een krokantere textuur heeft. Het is niet nodig om de bladeren vóór het koken van de stengel te halen. De oogst vindt plaats van juli tot oktober, naar behoefte. Als vervanger van spinazie kan de plant worden gebakken, gestoomd of aan soepen worden toegevoegd, maar ook rauw in een salade worden gegeten. De plant wordt gezaaid van maart tot mei in goed doorlatende grond in de volle zon. Omdat de plant zeer droogtetolerant is, schiet ze bij grote hitte niet snel in zaad.
De oca
Met zijn rode stengels en klaverbladvormige groene bladeren met een zilveren rand is de oca net zo mooi als lekker! De Oxalis tuberosa, soms ook zure oca genoemd, produceert kleine, verdikte knolletjes waarvan de kleur varieert van geel tot rood. Hun lichtzure smaak kan doen denken aan die van de aardappel, met een vleugje citroen. De knolletjes kunnen op verschillende manieren worden bereid: gekookt, gefrituurd, als puree of eenvoudig gebakken in boter. Het is niet nodig om ze voor het koken te schillen. Oca’s worden aan het einde van het najaar geoogst, vanaf half november. Ze worden in april onder glas op een warme plek geplant of vanaf mei, na de vorst, in de volle grond, in diepe, rijke en goed gedraineerde grond.
De Mertensia maritima
De Mertensia maritima, ook wel oesterplant genoemd, is een vaste kruidachtige plant die een pol vormt van 15 cm hoog en 50 cm breed. De plant wordt gekenmerkt door vlezige, blauwgroene, licht succulente bladeren en mooie blauwe klokvormige bloemen die in de zomer verschijnen. De zeer sierlijke plant past zowel in de tuin als in de moestuin. De bladeren hebben een uitzonderlijke zilte smaak, die sterk aan de smaak van oesters doet denken. Ze zijn dan ook bijzonder geliefd in de keuken, vooral om gerechten met vis op smaak te brengen. De plant wordt vaak gebruikt in vis- en schaaldiergerechten om de zilte smaak te versterken, in tartares of in salades voor een unieke zilte smaak. Het is aan te raden om de jonge bladeren te oogsten, omdat ze zo vers blijven. De plant kan zowel in een pot als in de volle grond worden gekweekt. Deze plant groeit van nature aan zandige kusten en geeft de voorkeur aan zeer goed gedraineerde, licht zanderige bodems. Ze is relatief gemakkelijk te kweken, maar let erop dat de bodem tussen twee gietbeurten niet te lang uitdroogt, zodat de vlezige textuur behouden blijft. De zeer winterharde plant komt elk jaar trouw terug.
Andere bijzondere groenten
In de categorie bijzondere groenten of vruchten vinden we de litchitomaat, een soort extravagante kleine tomaat, omsloten door een stekelige kelk, waarvan de zoete smaak aan die van de lychee doet denken, de Hylocerus undatus, een cactussoort die de pitahaya of drakenvrucht voortbrengt, of de radijs ‘Red Meat’, een variëteit van de Aziatische radijs die onder zijn witte schil felroze vruchtvlees verbergt dat aan een watermeloen doet denken, vandaar zijn bijnaam ‘watermeloenradijs’.
- Abonneren
- Overzicht
Dit formulier wordt beschermd door reCAPTCHA: u kunt het privacybeleid en de gebruiksvoorwaarden raadplegen.
Opmerkingen