Oca - Oxalis tuberosa

De Oca uit Peru, soms zure knolletjes genoemd, wordt geteeld voor zijn kleine gezwollen knollen, waarvan de smaak doet denken aan aardappel en zuring. Hun kleur varieert van geel tot rood. Plant de knollen warm in april of in volle grond in mei. De oogst vindt plaats vanaf half november.

De Oca uit Peru is een kleine gezwollen knol met een gladde schil, waarvan de kleur varieert van geel tot rood. Ondanks de lage opbrengst is de oca interessant om te telen voor een originele toets aan uw moestuin en uw bord. De smeltende textuur en licht zurige smaak doen denken aan zowel aardappel als zuring. De oca wordt gekookt gegeten maar hoeft niet te worden geschild. Hij wordt bereid zoals aardappel, als puree, gebakken of gesauteerd. De bladeren zijn ook eetbaar en worden in salades gegeten. De oca is rijk aan zetmeel.

De beplanting gebeurt met knollen, warm in april of in volle grond in mei. De plant is struikvormig, met loof dat lijkt op dat van klaver.

De oogst: de oca's worden geoogst wanneer het loof is verdwenen, vanaf half november. Trek de knollen voorzichtig met de graafvork naar boven naargelang de behoefte. Laat ze enkele dagen in de zon en droog nadrogen om de zuurte te verminderen. De oogst kan doorgaan zelfs bij lichte vorst maar moet wel voltooid zijn vóór de grote kou. Als u de bladeren wilt consumeren, pluk ze dan groen naar behoefte.

De bewaring: De oca wordt bewaard zoals aardappel, koel en in de schaduw. U kunt de knollen enkele maanden bewaren, in de kelder of in een kuil, in goed droog zand.

Het tuinierstipje: 2 tips om de zuurte van oca's te verminderen:

- stel de knollen na de oogst een week bloot aan de zon

- ververs tijdens het koken minstens twee keer het kookwater