Iris sibirica Paprikash - Siberische iris

De Iris sibirica 'Paprikash' is een Siberische iris die betovert met zijn grote bloemen in kruidige tinten en een licht zoet parfum. Ze bloeien in het voorjaar, gedragen door vrij korte bloemstengels die oprijzen uit een dichte pol bladeren. Gewaardeerd om hun sierlijke bloemen en grafische loof, zijn de zogenaamde Siberische irissen krachtige en prachtige planten voor vochtige bodems, in tegenstelling tot hun neven de Iris germanica. Het zijn ook veelzijdige en zeer winterharde irissen, die het goed doen in goede tuingrond, mits deze in de zomer koel blijft. Onmisbaar in de buurt van waterpartijen, mits de wortelstokken in de winter niet onder water staan, passen ze perfect in romantische, Japanse, Engelse en zelfs moderne tuinen. Deze 'Paprikash'-variëteit heeft in de VS prijzen gewonnen bij irissenwedstrijden.

De Iris sibirica 'Paprikash' is een creatie van Marty Schafer en Jan Sacks (VS) uit 2012. Het is een bladverliezende, rhizomateuze vaste plant met een opgaande, polvormige groeiwijze in het voorjaar. Hij behoort tot de Iridaceae-familie. Het is een van de vele cultivars die zijn verkregen uit de Iris sibirica, afkomstig uit Centraal-Europa, Oost-Europa en Turkije (maar afwezig in Siberië), en de Iris sanguinea die voorkomt in China, Siberië, Japan, Mantsjoerije en Korea. Deze 'Paprikash'-iris bereikt ongeveer 51 cm hoogte in bloei, 50 cm hoogte voor het loof en de pol zal zich over ongeveer 50 cm uitbreiden. Zijn groei is gemiddeld, minder snel dan die van Iris germanica. Deze plant heeft een opgaande, elegante groeiwijze in een dichte pol. Het loof bestaat uit lange, smalle bladeren in een wat grijsgroene kleur. Van begin mei tot begin juni, afhankelijk van de regio, steken de bloemstengels boven het loof uit en dragen bloemen met 3 kelkbladen, 3 stijlen en 3 kroonbladen. Ze zijn solitair en openen zich achtereenvolgens van de top van de stengel naar de onderste vertakkingen. De kleine, opstaande, bleekgele kroonbladen zijn geaderd en gespikkeld met roodpaars, de brede stijlen zijn licht abrikooskleurig met een fel rood-paarse basis. De bredere, abrikooskleurige kelkbladen zijn sterk gespikkeld met rood en tonen aan de basis een mooi, felgeel signaal. Deze iris verspreidt zich via wortelstokken, zijn vegetatie verdwijnt in de winter.

De Siberische iris 'Paprikash' is perfect voor de omgeving van een vijver of beekje, of simpelweg in zeer vochtige grond. Hij is ook bruikbaar in elk type tuin dat nooit uitdroogt. Zijn gratie past perfect in romantische tuinen, Engelse tuinen en andere 'mixed borders'. In vochtige grond kan hij gecombineerd worden met tal van vaste planten die van dezelfde sfeer houden: camassia's, dichtersnarcissen, montbretia's, daglelies, astilbes, ...

Nota: De wilde Iris sibirica L. is een bedreigde en beschermde soort die absoluut gerespecteerd moet worden. Er zijn nog maar zeer weinig groeiplaatsen in Frankrijk. De tuinbouw-Siberische irissen zijn het resultaat van hybridisatie van verschillende soorten uit de Sibiricae-serie (I. sanguinea, enz.). Hun bloemen zijn groter dan bij de wilde vormen en hebben gevarieerde kleuren. Er zijn honderden benoemde cultivars geregistreerd.