Iris sibirica Imperial Opal - Iris de Sibérie
Iris sibirica Imperial Opal - Siberische iris
Iris sibirica Imperial Opal - Siberische iris
Iris sibirica Imperial Opal
Siberische iris , Sieriris , Blauw-siberische iris , Siberische tuiniris
Laat u verleiden door andere soortgelijke variëteiten die op voorraad zijn
Alles bekijken →12 maanden terugnamegarantie op deze plant.
Meer info
Does this plant fit my garden?
Set up your Plantfit profile →
Beschrijving
De Iris sibirica 'Imperial Opal' is een middenvroeg bloeiende Siberische iris met hoge bloemstengels en dubbele bloemen in een mooie roze kleur die naar lavendel mauve neigt, in een weelderige massa van roze, fijn geaderde en gespikkelde bloemblaadjes. Ze ontvouwen zich in het voorjaar en torenen uit boven een dichte, zeer rechtopstaande pol bladeren die maandenlang mooi blijft. Gewaardeerd om hun gracieuze bloemen en grafische blad, zijn de zogenaamde Siberische irissen krachtige en prachtige planten voor vochtige bodems, in tegenstelling tot hun neven de Iris germanica. Het zijn ook veelzijdige en zeer winterharde irissen, die het goed doen in goede tuingrond, mits deze in de zomer koel blijft. Onmisbaar in de buurt van waterpartijen, mits de wortelstokken in de winter niet onder water staan, zijn ze perfect geschikt voor tuinen in romantische, Engelse, Japanse en zelfs moderne stijl.
De Iris sibirica 'Imperial Opal' is een creatie van Bob Bauer en John Coble (VS) en werd geregistreerd in 2001. Het is een bladverliezende, rhizomateuze vaste plant met een polvormige, rechtopgaande groeiwijze vanaf het voorjaar. Hij behoort tot de Iridaceae-familie. Deze selectie maakt deel uit van de vele cultivars die zijn verkregen uit de Iris sibirica, afkomstig uit Centraal-Europa, Oost-Europa en Turkije (maar afwezig in Siberië), en de Iris sanguinea die voorkomt in China, Siberië, Japan, Mantsjoerije en Korea. Deze Imperial Opal iris bereikt ongeveer 90 cm in bloei, 50-60 cm hoogte voor het blad en de pol zal zich over ongeveer 50 cm verspreiden. Zijn groei is gemiddeld, minder snel dan die van Iris germanica. Deze plant heeft een rechtopgaande, elegante groeiwijze in een dichte pol. Het blad bestaat uit lange, smalle bladeren in een wat grijsgroene kleur. Van begin mei tot begin juni, afhankelijk van de regio, steken de bloemstengels bloemen met minimaal 12 bloemblaadjes uit boven het blad. De bloemen openen zich achtereenvolgens van de top van de stengel naar de lagere vertakkingen. Deze iris verspreidt zich via wortelstokken, zijn bovengrondse delen sterven af in de winter.
De Siberische iris 'Imperial Opal' is perfect voor de omgeving van een vijver of beekje, of simpelweg in zeer vochtige grond. Hij is ook bruikbaar in elk type tuin dat nooit volledig uitdroogt. Zijn gratie past perfect in romantische tuinen, Engelse tuinen en andere 'mixed borders'. In vochtige grond kan hij gecombineerd worden met tal van vaste planten die van dezelfde omstandigheden houden: camassia's, dichtersnarcissen, montbretia's, daglelies, astilbes, ...
Nota: De wilde Iris sibirica L. is een bedreigde en beschermde soort die absoluut gerespecteerd moet worden. Er zijn nog maar zeer weinig groeiplaatsen in Frankrijk. De tuinbouw 'Sibirica' irissen zijn het resultaat van hybridisatie van verschillende soorten uit de Sibiricae-serie (I. sanguinea, enz.). Hun bloemen zijn groter dan bij de wilde vormen en hebben gevarieerde kleuren. Er zijn honderden benaamde cultivars geregistreerd.
{$dispatch("open-modal-content", "#customer-report");}, text: "Please login to report the error." })' class="flex justify-end items-center gap-1 mt-8 mb-12 text-sm cursor-pointer" > Een fout in de inhoud van deze pagina melden
Bloei
Blad
Groeiplaats
Botanisch
Iris
sibirica
Imperial Opal
Iridaceae
Siberische iris , Sieriris , Blauw-siberische iris , Siberische tuiniris
Tuinbouw
Andere Siberische iris
Alles bekijken →Aanplant en verzorging
De Siberische iris 'Imperial Opal' verdraagt een vochtige standplaats, bijvoorbeeld op een oever, mits hij niet permanent onder water staat. Hij kan ook worden gekweekt in gewone tuingrond, met een mulchlaag en om de twee weken water geven in de zomer. Hij houdt van een zure tot neutrale bodem (pH 4,5 tot 7,5), die rijk en goed doorlatend is. Een te kleiachtige, te kalkrijke of te zanderige grond kan worden verbeterd door een flinke hoeveelheid humus (goed verteerde compost) toe te voegen. Een alkalische grond kan licht worden aangezuurd door het toevoegen van tuinturf, dennenaalden of zwavelbloem.
Siberische irissen hebben een zonnige plek nodig om te bloeien, minimaal 6 uur zon per dag. In de warmste streken kan lichte schaduw tijdens de heetste uren gunstig zijn. Het is aan te raden om te planten tijdens de rustperiode, van eind september tot half april, buiten de vorstperiodes. In een warm klimaat plant u in september. In streken met een koude winter daarentegen, plant u aan het begin van de groeiperiode, eind maart of april. (Ze zullen pas het volgende jaar bloeien). Planten in augustus kan een alternatief zijn.
Plant de wortelstokken van Iris sibirica op een diepte van 3-5 cm. Siberische irissen kunnen langer op dezelfde plek blijven staan zonder te worden gescheurd dan baardirissen. Scheur ze alleen om de 5 tot 10 jaar, wanneer de pol in het midden niet meer bloeit of een krans vormt. Het is nodig om voldoende ruimte te voorzien voor een goede ontwikkeling van de pollen. Bemesten kan met een meststof type NPK 10-10-10 aan het begin van de groei en na de bloei in juni. Bij jonge pollen knipt u systematisch de uitgebloeide bloemstengels weg om uitputting te voorkomen. Bij goed gevestigde pollen verwijdert u de bloemstengels om spontane uitzaai van kiemplanten die niet identiek zijn aan de moederplant te voorkomen.
Na de eerste herfstvorst kan het vergeelde blad worden teruggeknipt tot 3-5 cm boven de grond (en ter plaatse worden gelaten als mulch). Dit droge blad kan echter ook tijdens de winter blijven staan als 'architectonisch' element in de tuin. Knip het dan pas aan het einde van de winter, eind februari, weg voordat het nieuwe blad gaat groeien.
Wanneer planten?
Voor welke locatie?
Behandelingen
Dit artikel heeft nog geen beoordeling ontvangen; deel uw ervaring als eerste
Vergelijkbare artikelen
Hebt u niet gevonden wat u zocht?
Winterhardheid is de laagste wintertemperatuur die een plant kan verdragen zonder ernstige schade op te lopen of zelfs te sterven. Deze winterhardheid wordt echter beïnvloed door de standplaats (beschutte plek, zoals een patio), bescherming (winterhoes) en grondsoort (winterhardheid wordt verbeterd door goed doorlatende grond).