Iris sibirica Pink Parfait - Siberische iris
Iris sibirica Pink Parfait - Siberische iris
Iris sibirica Pink Parfait - Siberische iris
Iris sibirica Pink Parfait
Siberische iris , Sieriris , Blauw-siberische iris , Siberische tuiniris
Thuisbezorging of afhalen bij een afhaalpunt (afhankelijk van de omvang en de bestemming)
Plan de datum van uw levering,
en kies uw datum in het winkelmandje
12 maanden terugnamegarantie op deze plant.
Meer info
Does this plant fit my garden?
Set up your Plantfit profile →
Beschrijving
De Iris sibirica 'Pink Parfait' is een middenseizoen Siberische iris. Zijn dubbele bloemen, mooi gevormd, bloeien aan de top van statige bloemstengels en ontvouwen hun volledige iriserende schoonheid. De bloem heeft een lavendelblauw centrum dat overloopt in roze en vervaagt naar lichtroze aan de randen. Het gele hart wordt geaccentueerd door bruine markeringen. Hij bloeit in het voorjaar, boven een dichte, zeer rechtopstaande pol bladeren die maandenlang mooi blijft. Gewaardeerd om hun sierlijke bloemen en grafische blad, zijn de zogenaamde Siberische irissen krachtige en prachtige planten voor vochtige grond, in tegenstelling tot hun neven de Iris germanica. Het zijn ook veelzijdige en zeer winterharde irissen, die het goed doen in goede tuingrond, mits deze in de zomer koel blijft.
De Iris sibirica 'Pink Parfait' is een bladverliezende, rhizomateuze vaste plant met een opgaande, polvormige groeiwijze vanaf het voorjaar. Hij behoort tot de irissenfamilie. Deze selectie is een van de vele cultivars die zijn verkregen uit de Iris sibirica, afkomstig uit Centraal-Europa, Oost-Europa en Turkije (maar niet uit Siberië), en de Iris sanguinea uit China, Siberië, Japan, Mantsjoerije en Korea. Deze 'Pink Parfait' iris bereikt ongeveer 60 cm in bloei, 40 cm hoogte voor het blad en de pol spreidt zich ongeveer 40 cm uit. Zijn groei is gemiddeld, minder snel dan die van Iris germanica. Deze plant heeft een opgaande, elegante en dichte groeiwijze. Het blad bestaat uit lange, smalle, lichtgrijzig groene bladeren. Van begin mei tot begin juni, afhankelijk van de regio, steken de bloemstengels uit boven het blad met bloemen die uit minimaal 12 bloembladen bestaan. De bloemen openen zich achtereenvolgens van de top van de stengel naar de lagere vertakkingen. Deze iris verspreidt zich via wortelstokken, zijn vegetatie verdwijnt in de winter.
De Siberische iris 'Pink Parfait' is ideaal aan de rand van een vijver of beek, of simpelweg in goed vochtige tot zeer natte grond. Hij is ook bruikbaar in elk type tuin dat nooit volledig uitdroogt. Zijn gratie past perfect in romantische tuinen, Engelse tuinen en andere 'mixed borders'. In vochtige grond kan hij worden gecombineerd met vele vaste planten die van dezelfde omstandigheden houden: camassia's, dichtersnarcissen, montbretia's, daglelies, astilbes.
Nota: De wilde Iris sibirica L. is een bedreigde en beschermde soort die absolutig gerespecteerd moet worden. Er zijn nog maar zeer weinig groeiplaatsen in Frankrijk. De tuinbouw-'Sibirica' irissen zijn het resultaat van hybridisatie van verschillende soorten uit de Sibiricae-serie (I. sanguinea, etc.). Hun bloemen zijn groter dan bij de wilde vormen en hebben gevarieerde kleuren. Er zijn honderden benoemde cultivars geregistreerd.
{$dispatch("open-modal-content", "#customer-report");}, text: "Please login to report the error." })' class="flex justify-end items-center gap-1 mt-8 mb-12 text-sm cursor-pointer" > Een fout in de inhoud van deze pagina melden
Bloei
Blad
Groeiplaats
Botanisch
Iris
sibirica
Pink Parfait
Iridaceae
Siberische iris , Sieriris , Blauw-siberische iris , Siberische tuiniris
Tuinbouw
Aanplant en verzorging
De Siberische iris 'Pink Parfait' verdraagt een vochtige standplaats, bijvoorbeeld op een oever, mits hij niet permanent onder water staat. Hij kan ook worden gekweekt in gewone tuingrond, met een mulchlaag en om de twee weken water geven in de zomer. Hij houdt van een zure tot neutrale bodem (pH 4,5 tot 7,5), rijk en goed doorlatend. Een te kleiachtige, te kalkhoudende of te zanderige grond kan worden verbeterd door een flinke hoeveelheid humus (goed verteerde compost) toe te voegen. Een alkalische bodem kan licht worden verzuurd door toevoeging van heidegrond of turf, dennenaalden of zwavelbloem.
Siberische irissen hebben een zonnige plek nodig om te bloeien, minimaal 6 uur zon per dag. In de warmste streken kan lichte schaduw tijdens de heetste uren gunstig zijn. Het is beter om te planten tijdens de rustperiode, van eind september tot half april, buiten de vorstperiodes. In een warm klimaat plant u in september. In streken met een koude winter daarentegen, vindt de plaatsing plaats aan het begin van de groei, eind maart of april. (Ze zullen pas het volgende jaar bloeien). Planten in augustus kan een alternatief zijn.
Plant de wortelstokken van Iris sibirica op een diepte van 3-5 cm. Siberische irissen kunnen langer op hun plaats blijven zonder te worden gescheurd dan baardirissen. U deelt ze slechts om de 5 tot 10 jaar, wanneer de pol niet meer in het midden bloeit of een krans vormt. Het is nodig om ruimte te voorzien voor een goede ontwikkeling van de pollen. U kunt bemesten met een meststof type NPK 10-10-10 bij het begin van de groei en na de bloei in juni. Bij jonge pollen knipt u systematisch de uitgebloeide bloemstengels af om uitputting te voorkomen. Bij goed gevestigde pollen verwijdert u de bloemstengels om spontane uitzaai van kiemplanten die niet identiek zijn aan de moederplant te voorkomen.
Na de herfstvorst kan het vergeelde blad worden teruggesnoeid tot 3-5 cm boven de grond (en ter plaatse worden gelaten als mulch). Dit droge blad kan daarentegen ook tijdens de winter blijven staan als 'architectonisch' element in de tuin. U knipt het dan pas aan het einde van de winter, eind februari, vóór de groei van de nieuwe bladeren.
Wanneer planten?
Voor welke locatie?
Behandelingen
Dit artikel heeft nog geen beoordeling ontvangen; deel uw ervaring als eerste
Vergelijkbare artikelen
Hebt u niet gevonden wat u zocht?
Winterhardheid is de laagste wintertemperatuur die een plant kan verdragen zonder ernstige schade op te lopen of zelfs te sterven. Deze winterhardheid wordt echter beïnvloed door de standplaats (beschutte plek, zoals een patio), bescherming (winterhoes) en grondsoort (winterhardheid wordt verbeterd door goed doorlatende grond).