Rhododendron mollis White Frills - Chinese azalea

De Azalea 'White Frills' is een prachtige en zeer zeldzame variëteit van de Chinese Azalea in de teelt. Met een mooie statuur valt ze op door haar vroege en rijke voorjaarsbloei, bestaande uit trossen halfgevulde, sterk gegolfde, witte bloemen, geaccentueerd door een klein vlammetje in een wat groenachtig geel. Deze variëteit biedt ook een prachtig najaarsblad in koper-oranje tinten. In tegenstelling tot Japanse azalea's is deze plant, halfwintergroen tot bladverliezend, perfect winterhard. Te weinig bekend en toegepast zijn bladverliezende azalea's, planten voor niet-kalkhoudende grond die oneindig sierlijk zijn en begiftigd met vele kwaliteiten. Ontdek ze zonder aarzelen in de tuin of in een grote pot op het terras!

De herkomst van de azalea 'White Frills' blijft een beetje mysterieus, en er is weinig informatie in de literatuur over haar classificatie binnen de verschillende groepen hybride azalea's van horticulturele oorsprong. Deze struik, net als Rhododendron molle die de ouder is van de meeste in tuinen gekweekte bladverliezende azalea's, is een heester uit de heidefamilie (Ericaceae), oorspronkelijk afkomstig uit Centraal- en Oost-China. Sommige bronnen geven aan dat 'White Frills' vóór 1987 door Amann in Maryland, VS, zou zijn verkregen.

'White Frills' is een struik met een vrij langzame groei. Hij heeft in zijn jonge jaren een wat open groeiwijze, maar zijn boomkroon wordt met de tijd voller en breder, wat de plant een bossige, sierlijk uitwaaierende vorm geeft, zowel tenger als vol. Volwassen bereikt deze azalea ongeveer 1,30 m hoogte bij 1,20 m breedte. De bloei vindt plaats in april-mei, vroeger of later afhankelijk van het klimaat, en gedurende een mooie periode, tegelijk met het verschijnen van de jonge bladeren aan de twijgen. De bijna dubbele bloemen, 4 cm breed, hebben een lelieachtige vorm met sterk gegolfde randen en zijn verzameld in rijke eindstandige trossen. Ze ontstaan uit bleekgele knoppen en zijn versierd met 5 lange, gebogen, gele meeldraden die bijdragen aan de schoonheid van de bloem. Het bovenste kroonblad heeft een discrete gevlekte vlek in geelgroen. Het blad, bladverliezend tot wintergroen afhankelijk van het klimaat, bestaat uit enkelvoudige, ovaal-lancetvormige bladeren met een gave rand, afwisselend geplaatst op de twijgen. Hun grootte varieert van 5 tot 10 centimeter lang, en hun donkergroene tint in de zomer verkleurt naar koper-oranje in oktober. Rhododendrons ontwikkelen een oppervlakkig wortelgestel dat nooit aan vocht mag komen te kort, maar ze hebben een hekel aan stilstaand vocht dat verstikking veroorzaakt.

Chinese, bladverliezende azalea's hebben minder eisen dan Japanse, wintergroene azalea's: ze zijn goed winterhard en verdragen zonniger standplaatsen beter, zelfs een af en toe droge bodem, afhankelijk van de hybride. Toch geven ze het beste van zichzelf in een koel klimaat met duidelijke winters, geplant in een humusrijke, vruchtbare grond zonder actieve kalk. Het zijn zeer mooie heesters voor de border, met een heel natuurlijke groeiwijze, die twee keer per jaar zeer aantrekkelijk zijn. Ze combineren prachtig met Japanse esdoorns, die ook per seizoen van uiterlijk veranderen, en met Japanse camelia's of hun sierlijke neven met vaak geurende najaarsbloei, de hybriden van C. sasanqua. Je kunt ze ook in een grote pot kweken, zorgvuldig gekozen, met een geschikt substraat en bij voorkeur gietwater met weinig kalk. De onmiskenbare schoonheid van bladverliezende azalea's verdient wel wat aanpassingen om de omstandigheden die zij prefereren na te bootsen.