Myrtus communis Flore Pleno - Mirte

De Myrtus communis 'Flore Pleno' is de dubbelbloemige vorm van de iconische gewone mirte uit de mediterrane macchia. Deze groenblijvende heester bloeit midden in de zomer en bezaait zijn donkere bladerdek met een veelheid aan kleine witte pomponnetjes. Deze variëteit is perfect om structuur te geven aan een droge tuin, zowel als haag als in een heesterborder. In koudere streken wordt hij in kuip gekweekt als een oranjerieplant.

De Myrtus communis 'Flore Pleno' behoort tot de Myrtenfamilie (Myrtaceae). Het is een dubbele vorm van de Gewone mirte die in het wild voorkomt aan de rand van eiken- of dennenbossen, in rotsachtige garrigue en macchia, van het Middellandse Zeegebied tot Libanon. Weinig winterhard, zijn wortelstok kan temperaturen tot -8°C weerstaan. Het is een langzaam groeiende heester met een van nature dichte en bossige groeiwijze. Hij bereikt een hoogte van 1,50 m tot 1,75 m, soms meer, bij een diameter van 1 m tot 1,50 m. De kleine, ovale tot spitse blaadjes zijn opvallend aromatisch als je ze wrijft. Er wordt een etherische olie uit gewonnen die veel wordt gebruikt in parfumerie en aromatherapie. Ze zijn aan beide zijden glanzend en hebben een mooie donkergroene kleur. De heester bloeit rijkelijk, van juli tot september, wat verrassend is voor een plant uit een droog klimaat. De kleine, witte bloempjes van 1 cm, die solitair staan, verschijnen in de bladoksel, op de scheuten van het lopende jaar. Ze worden in het najaar af en toe gevolgd door de vorming van enkele kleine, eivormige en vlezige vruchten, berijpt, zwart-blauwachtig, die in de keuken of voor de bereiding van likeuren worden gebruikt.

Getooid met duizend kleine, lieflijke bloempjes in de zomer, decoratiever dan buxus, ongevoelig voor ziekten, geurend bij warm weer, de Mirte 'Flore Pleno' zou ongetwijfeld vaker worden gebruikt als hij wat winterharder was. Het is een uitstekende heester voor kleine, groenblijvende hagen, geschoren of vrijgroeiend, en voor vormsnoei. Hij geeft de voorkeur aan halfschaduw en licht zure grond, verdraagt lange perioden van droogte eenmaal goed geworteld en vraagt geen bijzondere verzorging. De mirte verdraagt snoei zeer goed, in april of oktober, wat de bloei niet in gevaar brengt. Als een strenge winter zijn loof verbrandt, is hij in staat om vanuit de wortelstok opnieuw uit te lopen. Je kunt hem combineren met dwerggranaatappels in een kleurig dambord of een klein mediterraan geïnspireerd perk. In een haag, aan de rand van een bosje of ondergroei, voegt hij zich bij de Mexicaanse oranjebloesem, de Smalbladige filaria of de Rhamnus alaternus 'Argenteovariegata'.