Ilex maximowicziana Kanehirae - Kastanjebladige hulst

De Ilex maximowicziana 'Kanehirae' is een nog weinig bekende Japanse hulstsoort, die het buxus echter moeiteloos kan vervangen. Hij vormt een wintergroene struik met een opgaande, dichte groeiwijze, die sneller groeit dan I. crenata en ongeveer 2 meter hoog wordt bij een breedte van 1,5 meter. Met zijn ovale, mooi glanzend groene bladeren leent hij zich voor alle creatieve vormen, zowel in de volle grond als in een pot. De vrouwelijke planten produceren van september tot maart prachtige zwarte bessen. Hij is zeer winterhard, maar heeft voor een optimale groei behoefte aan een kalkarme, vrij vochtige bodem en een standplaats beschut tegen felle middagzon. Hij wordt vaak gebruikt in Japanse tuinen en is perfect om de topiari kunst mee te beoefenen!

De Ilex maximowicziana is een van oorsprong Japanse struik, die behoort tot de Aquifoliaceae familie. De variëteit 'Kanehirae', soms ook wel Ilex Mutchagara genoemd, heeft een gemiddeld snelle groei met een opgaande, dichte vorm en wordt uiteindelijk ongeveer 2 tot 3 meter hoog bij een breedte van zo'n 2 meter. De kleine, ovale, leerachtige blaadjes zijn vrij donkergroen, gekarteld, maar niet stekend en hebben een glanzend oppervlak. Ze zijn tussen de 4 en 7 cm lang. Alle hulstsoorten zijn tweehuizig, wat betekent dat er mannelijke en vrouwelijke planten zijn. Alleen de vrouwelijke planten dragen vruchten. De vrouwelijke Japanse hulst 'Kanehirae' produceert in het voorjaar kleine, onopvallende maar wel nectarrijke bloempjes met een matwitte kleur. Na bestuiving door een mannelijke hulst in de buurt vormen deze glanzend zwarte, ronde, vlezige bessen. Het geslacht van de bloemen herkennen vereist een geoefend oog; alle bloemen hebben vier witte kroonblaadjes en een wasachtig oppervlak, maar de mannelijke bloemen zijn te herkennen aan hun 4 uitstekende meeldraden met gele helmhokjes. De vrouwelijke bloemen hebben een kort, ovaal, groen vruchtbeginsel. Een enkele struik kan zowel mannelijke als onderontwikkelde vrouwelijke bloemen produceren, die dan niet bestoven kunnen worden. De zaden worden verspreid door vogels die dol zijn op de vruchten.

Met een snellere groei dan buxus en Ilex crenata, en kneedbaar naar ieders creatieve zin, zal de Ilex maximowicziana 'Kanehirae' tuiniers bekoren die houden van strakke hagen en vormsnoei. Hij is perfect voor een haag, met alleen deze soort of gemengd, bijvoorbeeld in gezelschap van Elaeagnus, sneeuwbal (Viburnum tinus), Cotoneaster lacteus, Photinia serratifolia of de Mexicaanse oranjeboom (Choisya). Hij heeft een hekel aan kalk, wat zijn mooie loof geel kan doen verkleuren, en geeft de voorkeur aan goed doorlatende, vrij vruchtbare grond. Winterhard tot ver onder de -15°C. Hij houdt van halfschaduw tot schaduw, bijvoorbeeld onder bomen of aan de rand van een bosrand, in een grote natuurlijke tuin. Solitair, gevormd als topiari of opgekweekt als kleine boom, trekt hij in de winter alle aandacht. De cultivar 'Kanehirae' kan volop worden geplant in zen-tuinen, samen met bamboe, Japanse esdoorns, camelia's...

Hulst is zowel een geliefde als een onderschatte plant. Het geslacht telt bijna 800 bladverliezende of wintergroene soorten, meestal afkomstig uit het gematigde noordelijk halfrond. Deze zeer oude planten hebben de afwisseling van ijstijden en droge, warme periodes in onze klimaatgeschiedenis meegemaakt, wat hen tot uiterst aanpassingsvermogen en sterke vegetatie maakt. Het hout, wit tot crèmekleurig, bevat zeer weinig water, zelfs als het vers is. Het is dicht en zwaar, maar zacht en gemakkelijk te bewerken in de meubelmakerij. Het is ook een uitstekende brandstof voor de verwarming, zelfs als het vers is. Tot slot zijn het loof en de bessen (niet eetbaar) rijk aan cafeïne. In het Zwarte Woud wordt van de bladeren thee gezet.