Buxus sempervirens - Palmboompje voor borders

De Dwergpalmboompje, in het Latijn Buxus sempervirens Suffruticosa, is een zeer compacte, langlevende en weinig eisende wintergroene struik. Het is een alomtegenwoordige speler in de Nederlandse tuinen die op elke plek in ons land past, tot in de warmste, beschutte hoeken toe, dankzij zijn uiterst meegaande karakter. Deze unaniem gewaardeerde struik voor vormsnoei of voor het creëren van de structuur van formele tuinen trekt zich letterlijk niets aan van de grondsoort waarin hij staat, van droogte, van kou of van de hoeveelheid zon die zijn klein, glanzend blad bereikt. Het enige minpuntje dat je zou kunnen noemen, is zijn echt heel langzame groei. Maar dat betekent ook dat hij weinig snoei nodig heeft om zijn compacte vorm te behouden, een niet onbelangrijk voordeel als hij een grote border vormt!

De *Buxus sempervirens suffruticosa* is de meest gebruikte dwergvariëteit van het gewone palmboompje voor het maken van lage borders. Het palmboompje, een bekende vertegenwoordiger van de Buxaceae-familie, is – samen met de hulst en de taxus – de enige wintergroene struik die van nature voorkomt in de flora van onze streken ten noorden van de Loire. Zijn exacte herkomst is onzeker, maar algemeen wordt aangenomen dat deze ligt in Zuid-Europa, Klein-Azië en Noord-Afrika. Je vindt hem in Portugal, Noord-Spanje, Frankrijk, Duitsland, Engeland, Zuid-België, Luxemburg en Zwitserland. Maar ook op de Balkan en in Bulgarije. Zoals dit immense verspreidingsgebied laat zien, is het een zeer veelzijdige struik die zich kan aanpassen aan elk type bodem en klimaat.

Het gewone palmboompje is een langzaam groeiende struik met kleine, aromatische (de geur kan als onaangenaam worden ervaren), leerachtige, wintergroene blaadjes, meestal donkergroen van kleur. Het is interessant om op te merken dat zijn uiterlijk sterk varieert afhankelijk van zijn groeiomstandigheden. Op vochtige of schaduwrijke plekken is het blad donkerder groen, groter en kan de plant meer dan 3 meter hoogte bereiken. Op eerder droge, zelfs zeer droge en zonnige plekken is het blad lichter, soms bijna geel, en is de ontwikkeling bescheidener. In het najaar of de winter, soms al aan het eind van de zomer op zeer droge plaatsen, kan het loof interessante bronzen of oranje tinten aannemen. De overvloedige, nectarrijke en geurende bloei, in trossen van kleine groenachtige bloempjes met bundels gele meeldraden, vindt plaats in april-mei. Elke tros bestaat uit een eindstandige vrouwelijke bloem en verschillende hangende mannelijke bloemen. Deze bloei wordt gevolgd door de vorming van kleine, leerachtige, bruingrijze doosvruchten die eind zomer veel rijpe zaaden bevatten. Hun geur trekt mieren aan die ze verspreiden, waardoor de plant zich vermenigvuldigt. Palmboompjes van 50 jaar oud zijn heel gewoon in familietuinen, en in zeer oude tuinen kom je exemplaren tegen die ouder zijn dan 500 jaar.

Het zeer dichte loof van de *Buxus suffruticosa* bestaat uit heel kleine, leerachtige blaadjes met een glanzend groene kleur, die bij het uitlopen lichter zijn. Met een maximale hoogte van 1 meter en een echt zeer langzame groei, hebben deze kleine struiken met een van nature ronde vorm alle andere kenmerken van de soort. Ze zijn perfect voor het maken van borders, echte groene guirlandes die elke struktuur in de tuin en alle naburige planten mooi uit laten komen. Eén keer per jaar snoeien is voldoende, in juni, zodat de geurende en door zijn overvloed aangename voorjaarsbloei kan plaatsvinden. Palmboompjes worden vaak op het terras gebruikt, in mooie keramische of stenen potten, en in kleine tuinen vanwege hun hoge sierwaarde het hele jaar door, terwijl ze weinig ruimte innemen. In pastoorstuinen kan het de vierkanten met kruiden afbakenen, de verschillende delen van een moestuin, het gebied bestemd voor snijbloemen... In een wat wilder deel van de tuin, bijvoorbeeld onder grote bomen, vormt het het hele jaar door mooie, groene struiken die oprijzen uit een tapijt van bijvoorbeeld klimop.

Voor het maken van een border rekent u met 5 potten per strekkende meter.

Een legendarische boom: het palmboompje heeft citroengeel hout met een zeer fijne nerf, dat opmerkelijk hard is. Het is het hardste hout dat je op het noordelijk halfrond kunt vinden. Het staat net achter ebbenhout, dat afkomstig is van verschillende soorten uit de tropische gebieden van de Oude Wereld. Als symbool van onsterfelijkheid wordt het sinds de oudheid gebruikt vanwege de kwaliteit van zijn hout: Grieken en Romeinen gebruikten het om met was bedekte tabletten te maken waarop ze schreven. Zeer gewild door draaiers, graveurs en beeldhouwers, werd het ook gebruikt voor de vervaardiging van diverse muziekinstrumenten, gereedschapsstelen en voor de hamer van vrijmetselaarsloges, waar het standvastigheid en volharding symboliseerde.