Tomaat Zwarte van de Krim BIO (jonge planten)

De Tomaat 'Zwarte Krim' is een variëteit met een donkere schil en vruchtvlees. Haar grote vruchten - 250 tot 500 gram - zijn herkenbaar aan hun bruinrode tot donkergroene, bijna zwarte epidermis. Ze wordt gewaardeerd om haar zeer zoete smaak en bevat absoluut geen zuurte. Dit is dan ook de reden waarom ze erg geliefd is bij ouders die hun jonge kinderen kennis willen laten maken met de smaak van tomaat. Ze is heerlijk in combinatie met andere gekleurde tomaten en basilicum in kleurrijke salades. Ze heeft warme en zonnige zomers nodig om de vruchten de prachtige kleur te geven die haar reputatie heeft gemaakt. Als onbepaald groeiende soort torent de 'Zwarte Krim' met haar 2 meter hoogte uit boven de moestuin. Denk eraan om tijdig te steunen. De aanplant van perskluitjes gebeurt van mei tot juni, na de laatste vorst, wanneer de plantjes zo'n vijftien centimeter hoog zijn. Oogst van juli tot oktober.

De tomaat is oorspronkelijk afkomstig uit Zuid- en Midden-Amerika. Verschillende variëteiten werden al door de Inca's geteeld, lang voor de komst van de conquistadores. De term "Tomaat" komt van het Inca-woord Tomatl en verwijst zowel naar de plant als naar de vrucht. Ze behoort tot de vele voedingsmiddelen die uit de Nieuwe Wereld naar ons kwamen, zoals de boon, maïs, pompoen, aardappel en paprika. De tomaat deed er opmerkelijk langer over om onze smaakpapillen te bereiken. En met reden: lange tijd werd ze gekweekt om haar esthetische en medicinale kwaliteiten, maar ze werd als giftig beschouwd vanwege haar gelijkenis met de vrucht van de Alruin, een andere nachtschade. Ze werd pas een vaste gast op onze tafels vanaf het begin van de 20e eeuw.

De tomaat is een vaste, kruidachtige plant in een tropisch klimaat; in onze streken wordt ze als eenjarige geteeld. Ze verhout met de tijd en produceert onopvallende, kleine gele bloemetjes die in schermen bijeen staan en zich tot vruchten ontwikkelen. Tomaten kunnen in de vollegrond worden geteeld, maar ook in een bak op een balkon, waarbij je bij voorkeur kies voor variëteiten met een compacte groei.

Het is een vruchtgroente met veel voedingsvoordelen. Net als de meeste groenten caloriearm en rijk aan water, bevat ze een zeer interessante molecule: lycopeen, een krachtige antioxidant. Ze onderscheidt zich ook door haar rijkdom aan vitamine C, provitamine A en spoorelementen.

In de keuken kunnen tomaten rauw of gekookt op talloze manieren worden gegeten: in salades of als aperitiefhapje, gegrild, gevuld, gemarineerd, geconfijt, in ratatouille, als coulis... Er bestaan tomaten in alle kleuren, vormen en maten. Maak er gebruik van en kweek meerdere variëteiten in de moestuin voor afwisseling in het genot!

De oogst: De oogstperiodes variëren afhankelijk van de vroegrijpheid: vroege variëteiten kunnen 55 tot 70 dagen na het planten worden geplukt, middenseizoen variëteiten na 70 tot 85 dagen en late variëteiten na meer dan 85 dagen. De pluk gebeurt wanneer de tomaat haar definitieve kleur heeft gekregen en haar textuur, hoewel stevig, een lichte verzachting vertoont. Voor een betere bewaring plukt u de vrucht met het steeltje er nog aan. Let op: onrijpe vruchten, de stengels en de bladeren bevatten solanine en mogen niet worden gegeten.

De bewaring: De optimale bewaartemperatuur voor tomaten ligt tussen 10 en 15°C. Bewaren in de koelkast is mogelijk, maar het gaat wel ten koste van de smaakkwaliteit van de vruchten. Voor langere bewaring kunnen tomaten worden geconfijt, gedroogd, ingevroren, ingemaakt of tot jam worden verwerkt. Om ze te confijten, snijdt u uw tomaten doormidden en vangt u het sap op. Leg de halve tomaten met de snijkant naar boven op de rooster van uw oven. Bestrooi met zout, peper en suiker en laat ze minstens een uur in de oven op een zeer lage temperatuur. Haal de tomaten eruit, doe ze in een glazen pot en schenk er olijfolie over.

De tuintip: Om water geven te beperken, raden we aan om de bodem te mulchen met dunne, opeenvolgende lagen grasmaaisel, bij voorkeur gemengd met afgevallen blad. Deze beschermlaag houdt de bodem vochtig en beperkt ook het onkruid wieden.

.