Tomaat Roma VF (jonge planten)

De Tomaat Roma is een kruising tussen de San Marzano en Pan America. Hij produceert trossen kleine, langwerpige, rood-scharlaken vruchten van 40 tot 80 gram. Ze zijn zeer vlezig en bij uitstek geschikt voor het maken van conserven. Ze geven weinig sap en lenen zich uitstekend voor koude soepen of bereide gerechten. Ze hebben ook een uitstekende geschiktheid om te drogen. Met een determinante groei produceert de Tomaat Roma planten van 80 tot 120 cm. Het planten van de mini-kluiten gebeurt van april tot juni, na de laatste vorst, wanneer de planten ongeveer vijftien cm hoog zijn. Oogst van juni tot september.

NB: dit ras draagt de vermelding VF, wat staat voor Verticillium en Fusarium: deze tomaat is geselecteerd om resistent te zijn tegen deze schimmels.

De tomaat is oorspronkelijk afkomstig uit Zuid-Amerika en Midden-Amerika. Verschillende rassen werden al gekweekt door de Inca's, lang voor de komst van de Conquistadores. De term 'Tomaat' komt van het Inca-woord Tomatl en verwijst zowel naar de plant als naar de vrucht van de plant. Het maakt deel uit van de vele voedingsmiddelen die uit de Nieuwe Wereld naar ons zijn gekomen, zoals de boon, maïs, pompoen, aardappel en paprika. De tomaat deed er aanzienlijk langer over om onze smaakpapillen te bereiken. En met reden: lange tijd werd hij gekweekt om zijn esthetische en medicinale kwaliteiten, maar hij werd als giftig beschouwd vanwege zijn gelijkenis met de vrucht van de Alruin, een andere nachtschade. Hij werd pas een vaste gast aan onze tafels vanaf het begin van de 20e eeuw.

De tomaat is een vaste plant in een tropisch klimaat, maar wordt in onze streken als eenjarige gekweekt. Hij verhout met de tijd en produceert kleine, onopvallende gele bloemen die in schermen bijeen staan en zich tot vruchten ontwikkelen. Tomaten kunnen in de volle grond worden gekweekt, maar ook in een bak op een balkon, waarbij de voorkeur uitgaat naar rassen met een kleine groei.

Het is een vruchtgroente met veel voedingsvoordelen. Net als de meeste groenten caloriearm en rijk aan water, bevat hij met name een zeer interessante molecule: lycopeen, een krachtige antioxidant. Hij onderscheidt zich ook door zijn rijkdom aan vitamine C, provitamine A en sporenelementen.

In de keuken kunnen tomaten rauw of gekookt op talloze manieren worden gegeten: in salades of als aperitiefhapje, gegrild, gevuld, gemarineerd, geconfijt, in ratatouille, als coulis... Er zijn tomaten in alle kleuren, vormen en maten. Maak er gebruik van en kweek meerdere rassen in de moestuin voor afwisseling!

De oogst: De oogstperiodes variëren afhankelijk van de vroegrijpheid: vroege rassen kunnen 55 tot 70 dagen na het planten worden geplukt, middenseizoen rassen van 70 tot 85 dagen en late rassen na meer dan 85 dagen. De pluk gebeurt wanneer de tomaat zijn definitieve kleur heeft gekregen en wanneer de textuur, hoewel stevig, een lichte verzachting vertoont. Voor een betere bewaring plukt u de vrucht met het steeltje er nog aan. Let op: onrijpe vruchten, stengels en bladeren bevatten solanine en mogen niet worden gegeten.

De bewaring: De optimale bewaartemperatuur voor tomaten ligt tussen 10 en 15°C. Bewaring in de koelkast is mogelijk, maar gaat wel ten koste van de smaakkwaliteit van de vruchten. Voor langere bewaring kunnen tomaten worden geconfijt, gedroogd, ingevroren, ingemaakt of tot jam worden verwerkt. Om ze te confijten, snijdt u uw tomaten doormidden en vangt u het sap op. Leg de halve tomaten met de snijkant naar boven op een bakplaat van uw oven. Bestrooi met zout, peper en suiker en zet ze minstens een uur in de oven op een zeer lage stand. Haal uw tomaten eruit, doe ze in een glazen pot en schenk er olijfolie over.

De tuiniertip: Om water geven te beperken, adviseren wij de bodem te mulchen met dunne, opeenvolgende lagen grasmaaisel, bij voorkeur gemengd met afgevallen bladeren. Deze bescherming houdt de bodem vochtig en beperkt ook het onkruid wieden.