Tomaat Pyros F1 (jonge planten)

De Tomaat Pyros vormt prachtige, helderrode vruchten die licht afgeplat zijn aan de polen en een uniform formaat hebben. Met geribbelde schouders wegen ze tussen de 140 en 160 gram en hebben ze een zeer aromatisch vruchtvlees. De Tomaat Pyros wordt vaak gebruikt voor gevulde gerechten, maar komt ook volledig tot zijn recht in salades of sauzen. Deze vrij vroege en productieve plant levert 4 tot 8 kg vruchten per struik. Het planten van de plugplantjes gebeurt van april tot juni, na de laatste nachtvorst, wanneer de plantjes ongeveer 15 cm hoog zijn. De Tomaat Pyros oogst je van juli tot oktober.

NB: dit ras draagt de aanduiding F1 voor "F1-hybride" omdat het een ras is dat voortkomt uit een kruising van zorgvuldig geselecteerde ouderrassen om hun kwaliteiten te combineren. Het resultaat is een ras dat bijzonder smaakvol en/of vroeg kan zijn, terwijl het ook resistent is tegen bepaalde ziekten. Soms bekritiseerd of ten onrechte gelijkgesteld aan GGO's, zijn F1-hybride planten interessant vanwege hun uniformiteit en resistentie. Helaas worden hun kwaliteiten niet doorgegeven aan de volgende generaties: het is daarom niet mogelijk om zaden te bewaren voor een latere zaai.

De tomaat is oorspronkelijk afkomstig uit Zuid- en Midden-Amerika. Verschillende rassen werden al door de Inca's verbouwd, lang voor de komst van de conquistadores. De term "Tomaat" komt van het Inca-woord Tomatl en verwijst zowel naar de plant als naar de vrucht. Het behoort tot de vele voedingsmiddelen die uit de Nieuwe Wereld naar ons kwamen, zoals de boon, maïs, pompoen, aardappel en paprika. De tomaat deed er aanzienlijk langer over om onze smaakpapillen te bereiken. En dat had een reden: lange tijd werd hij gekweekt om zijn esthetische en medicinale kwaliteiten, maar hij werd als giftig beschouwd vanwege zijn gelijkenis met de vrucht van de Alruin, een andere nachtschade. Pas aan het begin van de 20e eeuw werd het een vaste gast op onze tafels.

De tomaat is een vaste, kruidachtige plant in een tropisch klimaat; in onze streken wordt hij als eenjarige gekweekt. Hij verhout na verloop van tijd en produceert onopvallende, gele bloempjes die in tuilen bijeen staan en zich tot vruchten ontwikkelen. Tomaten kunnen in volle grond worden geteeld, maar ook in een pot op een balkon, waarbij je bij voorkeur kies voor rassen met een compacte groei.

Het is een vruchtgroente met veel voedingsvoordelen. Net als de meeste groenten bevat hij weinig calorieën en veel water. Hij bevat onder andere een zeer interessante molecule: lycopeen, een krachtige antioxidant. De tomaat onderscheidt zich ook door zijn rijkdom aan vitamine C, provitamine A en spoorelementen.

In de keuken kunnen tomaten rauw of gekookt op talloze manieren worden gegeten: in salades of als aperitiefhapje, gegrild, gevuld, gemarineerd, gedroogd, in ratatouille, als saus... Er bestaan tomaten in alle kleuren, vormen en maten. Profiteer ervan en kweek meerdere rassen in de moestuin voor afwisseling op je bord!

De oogst: De oogstperiodes variëren afhankelijk van de vroegrijpheid: vroege rassen zijn 55 tot 70 dagen na het planten klaar om te plukken, middentijds rassen na 70 tot 85 dagen en late rassen na meer dan 85 dagen. Je plukt de tomaat wanneer hij zijn definitieve kleur heeft gekregen en de textuur, hoewel nog stevig, een lichte verzachting vertoont. Voor een betere houdbaarheid pluk je de vrucht met het steeltje er nog aan. Let op: onrijpe vruchten, de stengels en de bladeren bevatten solanine en mogen niet worden gegeten.

De bewaring: De optimale bewaartemperatuur voor tomaten ligt tussen 10 en 15°C. Bewaren in de koelkast is mogelijk, maar het gaat wel ten koste van de smaak. Voor langere bewaring kunnen tomaten worden ingemaakt, gedroogd, ingevroren, ingemaakt of tot jam worden verwerkt. Om ze in te maken, snijd je je tomaten doormidden en vang je het sap op. Leg de halve tomaten met de snijkant naar boven op een bakplaat. Bestrooi met zout, peper en suiker en zet ze minstens een uur in de oven op een zeer lage temperatuur. Haal de tomaten eruit, doe ze in een glazen pot en schenk er olijfolie over.

De tip van de tuinier: Om water geven te beperken, raden we aan om de bodem te mulchen met dunne, opeenvolgende lagen grasmaaisel, bij voorkeur gemengd met afgevallen blad. Deze beschermlaag houdt de grond vochtig en beperkt ook het onkruid wieden.