Bloedzuring - Rumex sanguineus (zaad)

De Rode Zuring 'Patience des Bois' is een zuringvariëteit die zich onderscheidt door zijn lichtgroen blad met rode nerven. Rauw geeft zuring een friszure toets aan gemengde salades, maar hij kan ook gekookt worden om sauzen en visgerechten op smaak te brengen. Het is een vaste plant die perfect past in een permacultuurtuin. Je zaait hem van maart tot mei voor een oogst van mei tot augustus.

Gewone zuring is een vaste plant die oorspronkelijk uit Europa en Azië komt. Hij behoort tot de duizendknoopfamilie (Polygonaceae) en groeit van nature het beste in verse grond die aan de zware en zure kant is. Het is een plant met aromatische bladeren, rijk aan vitamine C en bètacaroteen, die je op dezelfde manier bereidt en kookt als spinazie. Gekookt geeft hij een lichtzure toets aan vis, taarten en soepen. De jonge, zachte bladeren kun je rauw eten, bijvoorbeeld in een salade.

Oogst: Zuring is een vaste plant die meerdere jaren op dezelfde plek kan blijven staan. Je oogst hem naar behoefte, zowel in het jonge als in het volwassen stadium. De oogst gebeurt blad voor blad, met de hand of met een mes.

Bewaring: Zuring kun je het beste direct na de oogst consumeren, want hij blijft niet lang goed. Gekookt is hij echter uitstekend in te vriezen.

De tip van de tuinman: Om water geven te beperken, adviseren we je om vanaf eind mei de bodem te mulchen met dunne, opeenvolgende lagen grasmaaisel, bij voorkeur gemengd met afgevallen bladeren. Deze beschermlaag houdt de grond vochtig en vermindert ook het onkruid wieden.