Mélisse officinale - Vilmorin
Citroenmelisse - Melissa officinalis Vilmorin
Melissa officinalis
Citroenmelisse
Laat u verleiden door andere soortgelijke variëteiten die op voorraad zijn
Alles bekijken →6 maanden terugnamegarantie op deze plant.
Meer info
Beschrijving
Citroenmelisse of Melissa is een bossige vaste plant die zeer rijk is aan nectar, en zowel aromatisch, culinair als medicinaal wordt gebruikt. Hij is heel gemakkelijk te kweken, zowel in de vollegrond als in pot. De bladeren geven een citroenachtige toets aan je rauwkost, visgerechten of desserts. Ook is de plant geschikt voor het zetten van thee. Zaai Citroenmelisse van april tot juni voor een oogst van mei tot oktober.
Citroenmelisse komt oorspronkelijk uit het Middellandse Zeegebied en behoort tot de lipbloemenfamilie (Lamiaceae), net als munt, waarmee hij soms op het eerste gezicht wordt verward. Het is een zeer nectarrijke, kruidachtige vaste plant. De naam komt trouwens uit het Grieks, 'melissa', wat 'bij' betekent. Citroenmelisse wordt ook wel Melissa genoemd, een naam die verwijst naar de citroengeur van de bladeren, ideaal om in de zomer muggen op afstand te houden!
Kies zorgvuldig de plek waar je hem wilt zaaien. Citroenmelisse is een bossige plant die wel 80 cm hoog en 50 cm breed kan worden. Hij staat zowel graag op een zonnige plek als in de halfschaduw. Zaai hem bij voorkeur op een wat afgezonderde plek, omdat hij de neiging heeft flink uit te dijen en de buurplanten kan overwoekeren. Om te voorkomen dat Citroenmelisse invasief wordt, moet je hem niet vergeten te snoeien tijdens de bloei. Het is een zeer winterharde plant die vrijwel overal kan groeien. Hij doet het ook uitstekend in een pot, wat zijn uitbreiding goed onder controle houdt.
In de keuken geven de verse of gedroogde bladeren van Citroenmelisse een citroenachtige toets aan rauwkost, visgerechten of desserts. Ze worden ook gebruikt voor thee.
Oogst: de bladeren kunnen van mei tot oktober worden geoogst, naar behoefte. In juni bevat Citroenmelisse de hoogste concentratie aromatische kwaliteiten. Als je de bladeren wilt drogen, knip dan de stengels af wanneer ze in knop staan.
Bewaring: gebruik de bladeren van Citroenmelisse vers om optimaal van hun geur te genieten. Voor een langere bewaring kun je ze invriezen of drogen. Om te drogen, hang je de stengels op in de schaduw in een goed geventileerde ruimte en bewaar je de bladeren daarna in luchtdichte potten.
De tip van de tuinman: Bewaar na het snoeien een paar takjes Citroenmelisse om in je kasten te leggen; ze parfumeren de was en houden motten op afstand.
{$dispatch("open-modal-content", "#customer-report");}, text: "Please login to report the error." })' class="flex justify-end items-center gap-1 mt-8 mb-12 text-sm cursor-pointer" > Een fout in de inhoud van deze pagina melden
Oogst
Groeiplaats
Blad
Botanisch
Melissa
officinalis
Lamiaceae
Citroenmelisse
Tuinbouw
Vaste plant
Andere Kruidenzaden
Alles bekijken →Aanplant en verzorging
Zaaien van citroenmelisse:
Citroenmelisse houdt van frisse, vruchtbare en luchtige bodems, maar zal zich vrijwel overal weten te vestigen. Zaai in het voorjaar, van april tot juni, beschut of direct op de definitieve plek, op 1 cm diepte. Dun indien nodig uit en plant de zaailingen op hun definitieve plaats, met 50 cm afstand in alle richtingen. Wees alert op huisjesslakken en naaktslakken die de jonge scheuten kunnen opeten.
De teelt van citroenmelisse:
Geef vooral water bij aanhoudende hitte. Snoei regelmatig voor of aan het begin van de bloei om spontane uitzaai te voorkomen. Knip de stengels, voor de vorst en aan het einde van het voorjaar, terug om de groei van nieuw blad te stimuleren. Mulch rond de voet van de plant ter bescherming tegen de kou.
Je kunt de plant vermeerderen door de pollen te scheuren, in het voorjaar of in het najaar. Deze deling is ongeveer elke 5 jaar aan te raden, of regelmatig bij teelt in een pot.
Zaad
Behandelingen
Voor welke locatie?
Dit artikel heeft nog geen beoordeling ontvangen; deel uw ervaring als eerste
Vergelijkbare artikelen
Hebt u niet gevonden wat u zocht?
Winterhardheid is de laagste wintertemperatuur die een plant kan verdragen zonder ernstige schade op te lopen of zelfs te sterven. Deze winterhardheid wordt echter beïnvloed door de standplaats (beschutte plek, zoals een patio), bescherming (winterhoes) en grondsoort (winterhardheid wordt verbeterd door goed doorlatende grond).