Pommes de terre Rose de France Bio - Solanum tuberosum
Pommes de terre Rose de France Bio - Solanum tuberosum
Aardappel Rose de France BIO
Solanum tuberosum Rose de France
Aardappel
Laat u verleiden door andere soortgelijke variëteiten die op voorraad zijn
Alles bekijken →6 maanden terugnamegarantie op deze plant.
Meer info
Beschrijving
De aardappel Rose de France (Cirielle) is een halfvroege variëteit met vast vruchtvlees en geeft een zeer goede opbrengst. De langwerpige aardappelen hebben een roze schil en lichtgeel vruchtvlees. Door de fijne en smaakvolle structuur zijn ze ideaal om te koken of te stomen, maar ook om te smoren of te roosteren. Plant de knollen van half maart tot mei, afhankelijk van het weer, en oogst ongeveer 110 dagen na het planten. De planten zijn afkomstig uit de biologische teelt.
De aardappel is een onmisbare wortelgroente geworden, zowel in de moestuin als op het bord. Het is een vaste plant die als eenjarige wordt geteeld en die knollen ontwikkelt als reserveorganen op zijn wortelstokken. Op een paar rassen na, zoals de Belle de Fontenay, produceren de planten in de zomer kleine bloemen. Elke plant levert meerdere aardappelen op, die maandenlang bewaard kunnen worden en op talloze manieren bereid kunnen worden. De aardappel behoort tot de nachtschadefamilie (Solanaceae), net als aubergines en tomaten. Oorspronkelijk geteeld in het Andesgebergte, werd hij in de 16e eeuw naar Europa gebracht. Pas rond 1750 kreeg hij echt voet aan de grond in Frankrijk, dankzij Parmentier.
Er bestaan zeer veel rassen. De knollen, met een min of meer langwerpige vorm, hebben meestal geel vruchtvlees, soms rood, roze of paars. Aardappelen bevatten weinig calorieën en zijn rijk aan koolhydraten, ijzer en kalium.
We onderscheiden 3 categorieën aardappelen, op basis van het type vruchtvlees:
- De rassen met vast vruchtvlees (vastkokend) houden hun vorm goed tijdens het koken. Deze langwerpige aardappelen hebben een fijne, smaakvolle structuur. Ze zijn ideaal om te koken of te stomen, maar ook om te smoren of te roosteren.
- De rassen met bloemig vruchtvlees (kruimig) zijn rijk aan zetmeel en vallen makkelijk uit elkaar. Deze vrij grote aardappelen zijn perfect voor puree of soep. Ze zijn ook geschikt voor zeer knapperige friet, omdat ze de neiging hebben minder olie op te nemen tijdens het bakken.
- De rassen met zacht vruchtvlees (extra kruimig) hebben een smeltende structuur maar behouden toch hun vorm tijdens het koken. Ze zijn op veel manieren te gebruiken: geroosterd, gesmoord of voor bereiding in de oven.
De oogst: afhankelijk van het ras en de vroegheid, worden aardappelen geoogst van mei tot oktober. Steek de planten voorzichtig met een spitvork uit om de knollen niet te beschadigen. Laat de aardappelen een dag in de zon drogen.
Bewaaraardappelen worden geoogst als ze rijp zijn, wanneer het loof geel wordt en verdort. Vroege rassen worden 80 tot 90 dagen na het planten geoogst, halfvroege rassen rond de 110 dagen, halflate rassen rond 120 dagen en late rassen van 120 tot meer dan 150 dagen.
Primeuraardappelen, met een zeer dunne schil en smaakvol vruchtvlees, worden voor de volledige rijpheid geoogst, 70 dagen na het planten. Rooi ze vlak na de bloei, rond mei-juni.
De bewaring: na het verwijderen van beschadigde knollen, bewaar je de aardappelen op een koele, droge en donkere plaats. In het licht worden de knollen namelijk groen en produceren ze een giftige stof: solanine. Primeurrassen moeten snel worden geconsumeerd. Bewaaraardappelen kunnen enkele maanden worden opgeslagen. De bewaartijd varieert afhankelijk van hun vroegheid: late rassen bewaren het langst.
De tip van de tuinman: Teel aardappelen aan het begin van je vruchtwisseling, omdat de aardappel vaak wordt gezien als een reinigend gewas. Het aanaarden en de ontwikkeling van de wortels laten namelijk na de oogst een schone en losse bodem achter. Daarnaast waardeert de aardappel de nabijheid van peulvruchten (bonen, tuinbonen, erwten).
{$dispatch("open-modal-content", "#customer-report");}, text: "Please login to report the error." })' class="flex justify-end items-center gap-1 mt-8 mb-12 text-sm cursor-pointer" > Een fout in de inhoud van deze pagina melden
Oogst
Groeiplaats
Blad
Aanplant en verzorging
Beplanting: Aardappelen hebben een lichte, diepe en rijke bodem nodig. Kies een zonnige standplaats. Breng in het voorgaande najaar goed verteerde compost aan, door deze 5 cm diep in te werken, nadat je de grond goed hebt losgemaakt. De aanplant vindt onder beschutting plaats in februari-maart voor vroege rassen. Voor de andere rassen plant je ze van half maart tot mei, afhankelijk van het klimaat. Wacht tot de grond minstens 10°C is. De bloei van de sering is vaak een goed moment om te beginnen met planten. Zet meerdere rassen in je moestuin voor meer afwisseling!
Maak de grond diep los en vorm rijen van 10 cm diep, met 70 cm tussenruimte. Leg de pootaardappelen (pootgoed), met de kiem omhoog, om de 40 cm (of 30 cm voor vroege aardappelen). Bedek met fijne aarde. Als de planten 15 cm hoog zijn, aanaarden: breng fijne aarde tegen de stengels aan, tot een hoogte van 20 cm. Het aanaarden bevordert de knolvorming en de waterafvoer. Je kunt ze een maand later opnieuw aanaarden. Mulch aan de voet van de planten, bij voorkeur met dunne, opeenvolgende lagen gemaaid gras gemengd met afgevallen blad. Deze bescherming houdt de bodem vochtig en beperkt ook het onkruid wieden.
De teelt van aardappelen heeft geen besproeiing nodig, behalve bij extreme hitte. Besproei in dat geval alleen de voet, zonder het loof nat te maken, om schimmelziekten te voorkomen.
Ziekten en plagen: De aardappel is, net als de tomaat, gevoelig voor de valse meeldauw. Dit is een schimmelziekte veroorzaakt door de schimmel Phytophthora infestans. Valse meeldauw ontwikkelt zich bij warm en vochtig weer. Er verschijnen kleine vlekjes, wit aan de onderkant van het blad en bruin aan de bovenkant. Preventief zijn hier enkele tips om het risico op valse meeldauw te beperken:
-
teel niet op aangrenzende rijen meerdere planten uit de nachtschadefamilie: aardappelen, tomaten, aubergines, paprika's, pepers... omdat ze gevoelig zijn voor dezelfde ziekten
-
wat vruchtwisseling betreft: wacht 4 jaar voordat je op dezelfde plek weer een plant uit de nachtschadefamilie teelt
-
houd voldoende afstand tussen de planten, zowel in de rij als tussen de rijen, om de luchtcirculatie te bevorderen en een snelle verspreiding van ziekten te voorkomen
-
als je moet besproeien, maak het loof dan niet nat
-
spuit met bordelese pap of preparaten zoals heermoes-afkooksel of knoflookgier
De oogst kan ook worden aangetast door de coloradokever, een insect uit de orde van de kevers. Je herkent hem aan zijn gele kop en zijn lichaam met gele en zwarte strepen. De beste oplossing, hoewel wat tijdrovend, is om ze handmatig te verwijderen zodra ze verschijnen. Preventief kun je blauw lijnzaad tussen je aardappelrijen zaaien. Zaai van april tot juni breedwerpig in ondiepe geultjes. Naast zijn afwerende werking tegen coloradokevers, fleurt de vlas je moestuin op met zijn mooie kleine blauwe bloemetjes. Je kunt ook erwten tussen je aardappelrijen telen.
Andere plantmethodes: De hierboven beschreven plantmethode is de meest gebruikelijke. Er bestaan andere methodes, zoals planten onder mulch en planten in een toren of zak.
Planten onder mulch houdt in dat je de pootaardappelen op de grond legt en ze bedekt met een laag mulch. Deze bescherming wordt aangevuld naarmate de plant groeit, omdat de knollen altijd beschermd moeten zijn tegen het licht.
Planten in een toren of zak is handig voor kleine ruimtes, maar vereist regelmatig water geven. De toren kan worden gebouwd van diverse materialen (hout, gaas, zak, autobanden...). De pootaardappelen worden op een laag potgrond of compost gelegd. Zodra de plant omhoog groeit, wordt hij bedekt met potgrond, waarbij alleen de bovenste bladeren nog zichtbaar zijn. Dit proces herhaal je tot de top van de toren, zodat er knollen kunnen vormen over de hele hoogte van de container. De oogst vindt plaats wanneer het loof is verdord.
Teelt
Behandelingen
Voor welke locatie?
Dit artikel heeft nog geen beoordeling ontvangen; deel uw ervaring als eerste
Vergelijkbare artikelen
Hebt u niet gevonden wat u zocht?
Winterhardheid is de laagste wintertemperatuur die een plant kan verdragen zonder ernstige schade op te lopen of zelfs te sterven. Deze winterhardheid wordt echter beïnvloed door de standplaats (beschutte plek, zoals een patio), bescherming (winterhoes) en grondsoort (winterhardheid wordt verbeterd door goed doorlatende grond).