Poirier sanguin Poire de Sang

De Bloedpeer, Pyrus communis ‘Poire de sang’, is een oude perenras dat gewaardeerd wordt om zijn kleine peren met rood vruchtvlees. Het is geen klassieke handpeer, maar een heerlijke stoofpeer. Hij is uitstekend te gebruiken voor compote, gestoofde peren, gebakken fruit en herfstdesserts, waaraan het vruchtvlees een mooie natuurlijke kleur geeft. Winterhard, weinig vatbaar voor schurft, gedeeltelijk zelfbestuivend en met een beperkte groei, is deze fruitboom zeer geschikt voor de familietuin en de moestuin.

De Bloedpeer behoort tot de Rozenfamilie (Rosaceae), de familie van de belangrijkste pitvruchten. De soort Pyrus communis, ook wel gewone peer, cultuurpeer of gedomesticeerde peer genoemd, is afkomstig uit een groot gebied dat zich uitstrekt van Europa tot West-Azië, tot in Noord-Irak. In het landschap komen aan cultuurvormen verwante perenbomen voor aan de bosrand, in oude hagen, coulisselandschappen, braakliggend terrein met bomen en in extensieve boomgaarden.

'Poire de sang' is een oud ras uit Noord-Frankrijk, dat traditioneel werd geteeld in de streek rond de Wattringues, in het departement Pas-de-Calais. Het maakt deel uit van een regionaal fruitbestand dat zeldzaam is in de boomkwekerij. De boom heeft een gemiddelde tot goede groeikracht. Jong heeft hij een opgaande kroon; met de jaren en door de snoei wordt de kroon breder en ronder. In de tuin, op een onderstam met matige groeikracht, bereikt hij 3 tot 4 m hoogte bij 3 m breedte. Op een wilde peer of op een krachtige onderstam kan hij groter worden. Het loof is bladverliezend: de bladeren vallen in de herfst. De bloei vindt plaats in april. De bloemen zijn wit en staan in kleine boeketjes. Ze zijn 2 tot 3 cm in diameter en hebben vijf kroonbladen rond een hart van meeldraden. Het is een gedeeltelijk zelfbestuivend ras. Het is beter om een andere compatibele perenboom te planten: ‘Beurré Hardy’, ‘Conférence’ en ‘Charneux-Légipont’ zijn hiervoor zeer geschikt, op voorwaarde dat ze gelijktijdig bloeien in de tuin.
De vruchtzetting is vrij snel voor een geënte peer, namelijk binnen twee tot vier jaar na het planten, wanneer de boom goed is aangeslagen. Deze termijn varieert afhankelijk van de onderstam, de leeftijd van de geleverde plant, de bodemvruchtbaarheid en de toegepaste snoei.

De vruchten van deze Bloedpeer zijn klein, rond tot bijna bolvormig en meten 4 tot 5 cm in diameter. De schil is grijsgroen tot lichtgroen, soms gespikkeld met bruin en met een rode blos aan de zonzijde. Het vruchtvlees is rood, roze of rood geaderd, afhankelijk van het rijpingsstadium, de standplaats en de gekweekte stam. Op het moment van de oogst is het stevig. Bij het garen wordt het smeuïg en komt er een rood, geurig sap vrij met zoete, fruitige en licht kruidige tonen. Je kunt hem rauw eten als hij zeer rijp is, maar dat is niet het beste gebruik; zijn waarde ligt in die van een patrimoniale, kleurrijke, winterharde en culinaire peer.

De oogst vindt meestal plaats in oktober, maar kan al vanaf half september beginnen, afhankelijk van het klimaat. Pluk de vruchten bij droog weer, wanneer de vrucht loslaat door de peer licht op te tillen en het steeltje te draaien. Het is beter om de vruchten nog stevig te oogsten als ze bestemd zijn om te garen. Gevallen, gespleten of gekneusde vruchten moeten snel worden verwerkt.

Bewaring: de vruchten zijn enkele dagen houdbaar op een koele, donkere, geventileerde en vorstvrije plaats. Leg ze in één laag, zonder ze te laten knellen, en controleer ze regelmatig. Dit ras is niet lang houdbaar.

In de keuken: de Bloedpeer is een stoofpeer. Hij is te gebruiken voor compote, puree, gestoofde peren, gebakken fruit, taarten, jam, gelei en vruchten op siroop. Het rode vruchtvlees kleurt de bereidingen op natuurlijke wijze. Zachtjes gegaard wordt hij smeuïg en behoudt hij een fijn aroma met een lichte kruidige toets. Hij past ook goed bij hartige herfstgerechten, vooral bij wit vlees of wild.

Plant de Bloedpeer op een zonnige plek, in een diepe, vruchtbare, losgemaakte, goed doorlatende grond die in de zomer wel vochtig blijft. Vermijd grond die te nat is, te droge en/of te arme grond. Herfstplanting bevordert een goede aanslag. Geef de eerste twee jaar regelmatig water en mulch de voet van de plant. Creëer een ouderwetse, smaakvolle en enigszins originele boomgaard met fruit om te garen, te bleten of te verwerken. Combineer hem hiervoor bijvoorbeeld met de gewone mispel, de Japanse sierkwee 'Cido' en de gele kornoelje ‘Jolico’. Een Amelanchier alnifolia ‘Obelisk’ vergezelt hen met zijn luchtige bloei, zijn bessen in de zomer en zijn mooie herfstkleuren.