Abricotier Petit Muscat - Prunus armeniaca
Abrikozenboom Petit Muscat
Prunus armeniaca Petit Muscat
Abrikoos, Abrikozenboom
Laat u verleiden door andere soortgelijke variëteiten die op voorraad zijn
Alles bekijken →6 maanden terugnamegarantie op deze plant.
Meer info
Beschrijving
De Abrikoos 'Petit Muscat' is een zelfbestuivende variëteit die krachtig groeit en weinig vatbaar is voor ziekten. Door de late bloei is deze abrikoos ook geschikt voor koelere streken. Hij produceert kleine vruchten ter grootte van een noot, ongeveer 3 tot 3,5 cm in diameter, geel van kleur en in de zon rood aangelopen. Het vruchtvlees is zacht en de zoete smaak doet denken aan muskaatdruiven. De oogst vindt plaats wanneer de vruchten rijp zijn, in de maanden juli en augustus.
De abrikoos komt oorspronkelijk uit Centraal- en Oost-Azië. Hij wordt al sinds 3000 voor Christus in China geteeld. De abrikoos die wij kennen (Prunus armeniaca) werd aan het begin van onze jaartelling vanuit Armenië in het Middellandse Zeegebied geïntroduceerd, vandaar de naam. In Frankrijk werd de boom pas tijdens de Renaissance geïntroduceerd. De Abrikoos 'Petit Muscat' is in Engeland geselecteerd.
Door de late bloei, waardoor hij late wintervorst vermijdt, is de Abrikoos 'Petit Muscat' geschikt voor koelere streken. Een zonnige, beschutte standplaats op het zuiden zal de vruchtzetting echter altijd ten goede komen.
Deze variëteit heeft een halfopgaande groeiwijze, wat resulteert in een slanke, hoge boom met open loof en takken die verticaal groeien. De bladeren zijn getand, hartvormig en hebben een lange bladsteel. De boom kan tot 4 meter hoog worden met een diameter van 2 meter. Hij begint te produceren op 3-jarige leeftijd en is volledig volwassen op 7-jarige leeftijd.
De bloei van deze abrikoos vindt plaats eind maart, begin april, voordat het blad verschijnt. De bloemen groeien aan de twijgen van het voorgaande jaar. De bloem heeft 5 roze kroonbladen en paarse kelkbladen. Hij geurt, maar bloeit slechts kort. De vruchten rijpen vanaf half juli.
De Abrikoos 'Petit Muscat' is zelfbestuivend. Er is dus geen andere abrikoos nodig voor de bestuiving.
Abrikozen kunnen vers, gedroogd of verwerkt worden gegeten: in jam, taarten, compotes, op siroop... Ze worden ook gebruikt in hartige gerechten, zoals konijn met abrikoos en pastinaak (een Engels recept). Abrikozensap kan het best gemengd worden met een beetje perziksap om de natuurlijke zuurte van de abrikoos te breken.
{$dispatch("open-modal-content", "#customer-report");}, text: "Please login to report the error." })' class="flex justify-end items-center gap-1 mt-8 mb-12 text-sm cursor-pointer" > Een fout in de inhoud van deze pagina melden
Abrikozenboom Petit Muscat in beeld...
Groeiplaats
Fruit
Bloei
Blad
Botanisch
Prunus
armeniaca
Petit Muscat
Rosaceae
Abrikoos, Abrikozenboom
Tuinbouw
Andere Abrikozenboom
Alles bekijken →Aanplant en verzorging
De beplanting vindt bij voorkeur plaats aan het begin van de winter, wanneer de boom in rust is, en voor de vorst. Om meerdere abrikozenbomen te planten, houdt u minimaal 1,5 m afstand aan. Graaf twee tot drie weken voor het planten een gat, twee keer zo breed en diep als de pot. Op de dag zelf zet u de boom met pot in een bak water, zodat de hele kluit door capillaire werking vochtig wordt. Leg compost op de bodem van het gat. Plaats de boom in het gat en vul op met aarde gemengd met potgrond. Druk de grond rond de voet stevig aan. De kluit moet volledig bedekt zijn. Geef ruim water.
De Abrikozenboom 'Petit Muscat' stelt weinig eisen aan de bodem. Hij voelt zich het beste thuis in rijke, luchtige, vochthoudende en vooral goed doorlatende grond: hij kan niet tegen stilstaand water. Plant hem op een zonnige standplaats, beschut tegen de noorden- en oostenwind.
Wanneer planten?
Voor welke locatie?
Behandelingen
Dit artikel heeft nog geen beoordeling ontvangen; deel uw ervaring als eerste
Vergelijkbare artikelen
Hebt u niet gevonden wat u zocht?
Winterhardheid is de laagste wintertemperatuur die een plant kan verdragen zonder ernstige schade op te lopen of zelfs te sterven. Deze winterhardheid wordt echter beïnvloed door de standplaats (beschutte plek, zoals een patio), bescherming (winterhoes) en grondsoort (winterhardheid wordt verbeterd door goed doorlatende grond).