Gladiolen: planten, telen en onderhouden

Plantkunde

De gladiool is een vaste plant waarvan 270 tot 300 botanische soorten bestaan en meer dan 10.000 cultivars. De meeste soorten komen uit Zuid-Afrika. Andere groeien in andere delen van Afrika, in het westen van Azië of rond de Middellandse Zee. Het centrum van de diversiteit van gladiolen is de floraregio van de Kaap in Zuid-Afrika. In Frankrijk komen in het wild 7 soorten voor, waaronder Gladiolus italicus en Gladiolus byzantinus, twee soorten die soms in tuinen worden aangeplant. Gladiolen zijn door de mens over de hele wereld verspreid voor de teelt. Gladiolen worden ingedeeld in drie grote groepen: grandiflorus, nanus en primulinus.

In de 18^e eeuw werden gladiolen uit Zuid-Afrika naar Europa geïmporteerd om ze daar te telen. Aan het begin van de 19^e eeuw begon men ze te kruisen. De cultivars die we tegenwoordig in tuinen vinden, zijn afkomstig van 6 of 7 Zuid-Afrikaanse soorten.

De gladiool behoort tot de familie van de Iridaceae, net als irissen en krokussen! Deze familie telt 1.800 tot 2.000 soorten, waaronder veel planten die vanwege hun sierwaarde worden geteeld: montbretia, chasmanthe, engelenhengel, dietes, freesia, ixia, tritonia… Het zijn eenzaadlobbigen (monocotylen), vaak kruidachtige planten, die doorgaans ondergrondse opslagorganen hebben: bollen, knollen, wortelstokken… Meestal zijn hun bladeren lijnvormig, dik, rechtopstaand en voorzien van parallelle nerven.

Gladiolus grandiflorus: botanische illustratie

De naam gladiool komt van het Latijnse gladius, dat zwaard betekent, vanwege de vorm van het loof, dat smal, rechtopstaand en puntig is. Het is een plant die kracht, overwinning en heldendom symboliseert. In de Romeinse tijd gaf men gladiolenbloemen aan gladiatoren die een gevecht hadden gewonnen.

Gladiolen hebben een elegante, zeer slanke vorm. Ze zorgen voor verticaliteit en dynamiek in de tuin. Ze zijn doorgaans vrij groot; daarom plant je ze eerder in het midden of achteraan in de borders, om kleinere planten te begeleiden. De hoogste variëteiten worden 1,50 m en soms zelfs 1,80 m hoog. Er bestaan daarentegen ook dwerggladiolen (Gladiolus nanus, Gladiolus colvillei, Gladiolus illyricus…), die niet hoger worden dan 50 cm.

Gladiolen zien er stijf en zeer recht uit. Hun stengels zijn vrij dik en meestal niet vertakt. Door hun gebrek aan soepelheid zijn ze tamelijk gevoelig voor wind. Daarom hebben de grootste variëteiten steun nodig.

De gladiool bloeit in de zomer, tussen juni en september-oktober, ongeveer 15 dagen lang en soms langer. De bloeiperiode hangt ook af van het moment waarop je ze hebt geplant. Daarom is het aan te raden om het planten te spreiden. Gladiolen bloeien meestal tweeënhalve tot drie maanden na het planten. Er bestaan ook gladiolen die in het voorjaar bloeien, zoals Gladiolus byzantinus. De dwerggladiolen, Gladiolus nanus, bloeien meestal aan het einde van het voorjaar, rond juni.

De gladiool bloeit met lange, zeer rechte en stijve aren. Die bestaan uit dicht opeengeplaatste bloemen, allemaal aan dezelfde kant van de bloemstengel. De aren dragen vaak tien tot vijfentwintig bloemen, soms minder bij kleine gladiolen (Gladiolus nanus, Gladiolus papilio enzovoort). De bloemen komen niet allemaal tegelijk open: de bloemen onderaan openen eerst, gevolgd door die bovenaan.

Over het algemeen zijn de bloemen van de gladiool vrij groot. Ze zijn juist geselecteerd vanwege hun indrukwekkende bloei. Het zijn dan ook de grootbloemige variëteiten (hybriden van Gladiolus grandiflorus) die het meest worden verkocht en het meest worden geteeld. De bloemen van botanische soorten en vlindergladiolen zijn kleiner. Over het algemeen hebben de bloemen van gladiolen vaak een diameter van 2 tot 5 cm.

Ze hebben een trechter- of trompetvorm. Soms zijn ze langwerpig en weinig geopend, waarbij de bloemdekbladen een lange, smalle buis vormen, zoals bij Gladiolus italicus, maar ze kunnen ook wijd openstaan (Gladiolus callianthus). Ze bestaan uit gladde, golvende of gekrulde bloembladen. Sommige gladiolen hebben smalle, slanke en zeer elegante bloembladen, waardoor ze op een leliebloem lijken, zoals bij Gladiolus colvillei ‘The Bride’.

Gladiolen bieden een gevarieerde bloei! Van links naar rechts: Gladiolus ‘Priscilla’ (foto Pharaoh Hound), Gladiolus papilio ‘Ruby Free’, Gladiolus ‘Carl Lewis’, Gladiolus byzantinus, Gladiolus callianthus (foto Leonora Enking)

De bloemen van gladiolen bestaan uit zes bloemdekbladen (drie bloembladen en drie kelkbladen, die er hetzelfde uitzien). Aan de basis van elke bloem bevinden zich twee schutbladen. De bloemdekbladen vormen onderaan een buis. Het middelste bloemdekblad, dat zich bovenaan bevindt, is vaak het grootst. Het staat boven drie meeldraden. De drie buitenste bloemdekbladen zijn doorgaans kleiner. De bloemen zijn tweeslachtig: ze hebben mannelijke organen (meeldraden) en vrouwelijke organen (stamper). De meeldraden zijn soms decoratief, zoals bij Gladiolus colvillei ‘The Bride’, waar ze purperkleurig zijn en de zuiver witte bloei subtiel nuanceren. De bloem van de gladiool is opgebouwd volgens het getal drie: drie kelkbladen, drie bloembladen, drie meeldraden en een stijl die in drie takken is verdeeld. Later openen de doosvruchten zich in drie delen.

Hoewel gladiolen meestal een zeer stijve en imposante uitstraling hebben, zijn sommige soorten veel verfijnder, lichter en soepeler van vorm. Dat geldt vaak voor botanische gladiolen, waaronder Gladiolus carryophyllaceus, Gladiolus papilio en Gladiolus byzantinus.

Gladiolen bieden een zeer breed kleurenpalet, want hun bloemen bestaan in bijna alle tinten, van de zachtste tot de felste kleuren! Sommige variëteiten zijn schitterend van kleur, terwijl andere eerder pasteltinten hebben en verfijnd zijn… Er bestaan ook gladiolen met een donkerrode, bijna zwarte kleur. Echt blauwe bloemen komen echter niet voor.

De bloemen kunnen effen zijn, maar hebben soms kleurschakeringen, met een lichtere of donkerdere keel. Vlindergladiolen hebben meestal tweekleurige bloemen met felgekleurde vlekken die aan vlindervleugels doen denken! Sommige variëteiten van Gladiolus nanus hebben een bijzondere bloei: witte bloemen met drie of vier ovale, roze vlekken op de bloembladen aan één kant van de bloem (Gladiolus nanus ‘Impressive’ of ‘Nymph’). Bij Gladiolus primulinus ‘Atom’ zijn de bloembladen rood, maar voorzien van een fijn wit randje.

De bloemen van gladiolen worden heel vaak als snijbloem gebruikt om boeketten te maken! Ze houden goed op vaas (ongeveer 15 dagen).

De abessijnse gladiool, ofwel Gladiolus callianthus, wordt gewaardeerd om zijn geur!

De gladiool heeft rechtopstaande, langwerpige en vrij smalle bladeren. Ze hebben de vorm van een zwaard, waaraan de plant haar naam Gladiolus dankt (Gladius: zwaard). Ze worden 20 tot 60 cm lang. Dit zijn vrij kenmerkende bladeren van de Iridaceae. Ze hebben parallelle, in de lengterichting verlopende nerven en zijn vrij dik en leerachtig. De bladeren ontspringen aan de basis en staan waaiervormig gerangschikt, met een omhullende schedevorm.

De bladeren van de gladiool zijn groen en soms licht blauwachtig.

Het loof is bladverliezend; het verdort in het najaar. Het is belangrijk om het te laten staan tot het vanzelf verdroogt, omdat het een essentiële rol speelt bij het aanvullen van de reserves van de knol. Je kunt het afknippen zodra het volledig droog is.

Het loof van gladiolen (foto Wouter Koppen – iBulb)

De gladiool heeft ondergrondse organen die vaak ‘bollen’ worden genoemd, hoewel het in werkelijkheid knollen zijn. Ze zijn rond en afgeplat en omgeven door een bruin, vezelig omhulsel. Het gaat om de basis van de stengel die is opgezwollen om voedingsreserves op te slaan. De knol raakt tijdens de bloei uitgeput en vormt vervolgens vlak erboven een nieuwe knol, die de oude vervangt. De grootste bollen zorgen voor de mooiste bloei en de grootste bloemen. Daarom raden we aan om bij voorkeur bollen van een groot formaat te kiezen, minimaal maat 12 of 14. Rondom de knol vormt de gladiool kleine bolletjes, of teentjes, die kunnen worden losgemaakt en elders opnieuw geplant om de plant te vermeerderen… maar ze hebben meerdere jaren nodig om groot genoeg te worden om bloemen te kunnen geven.

De vlindergladiool, Gladiolus papilio, heeft ondergrondse uitlopers waarmee hij zich kan uitbreiden.

De knollen van gladiolen (foto Wouter Koppen – iBulb)

De vrucht van de gladiool is een doosvrucht met talrijke bruine, gevleugelde zaden (behalve bij Gladiolus italicus, die gladde zaden heeft). Wanneer de doosvruchten rijp zijn, openen ze zich in drie delen.

De vrucht van Gladiolus communis (foto Meneerke bloem) / De rijpe vrucht van Gladiolus italicus (foto Meneerke bloem) / De vruchten en zaden van Gladiolus illyricus (foto Roger Culos – Museum Toulouse)

De gladiool is niet volledig winterhard. Je kunt de knol het beste in het najaar uit de grond halen en vorstvrij opbergen. Er bestaan echter enkele redelijk winterharde soorten: Gladiolus italicus, Gladiolus byzantinus, Gladiolus papilio…

Belangrijkste variëteiten

Belangrijkste variëteiten

Onze favoriete variëteiten

De andere variëteiten om te ontdekken

Gladiolus callianthus - Abessijnse gladiool

Ook wel Acidanthera genoemd, deze gladiool draagt elegante witte bloemen, die in het midden purperzwart gevlekt zijn. Het contrast is prachtig en de bloembladen zijn fijner dan bij andere gladiolen. Bovendien zijn de bloemen geurend!

• Bloeitijd september tot november
• Uiteindelijke planthoogte 60 cm

Productfiche bekijken

Gladiolus italicus - Italiaanse gladiool

De Byzantijnse gladiool biedt een delicate, roze tot violette bloei. De bloemen zijn langwerpig en vrij fijn en hebben een zeer natuurlijke uitstraling. Bovendien is hij redelijk winterhard! Hij heeft de Award of Garden Merit van de Royal Horticulture Society (RHS) gekregen.

• Bloeitijd mei tot augustus
• Uiteindelijke planthoogte 60 cm

Productfiche bekijken

Gladiool White Prosperity - Grootbloemige gladiool

Een gladiool die prachtig zuiverwit bloeit! Hij is zeer elegant en past zowel in een romantische tuin als in een cottage-tuin.

• Bloeitijd augustus tot oktober
• Uiteindelijke planthoogte 1,20 m

Productfiche bekijken

 

 

Gladiool Atom - Primuline-gladiool

Deze variëteit biedt een schitterende bloei, met bloembladen in helder rood, afgezet met een fijn wit randje langs de buitenkant!

• Bloeitijd juli tot oktober
• Uiteindelijke planthoogte 60 cm

Productfiche bekijken

Gladiolus colvillei The Bride - Colville-gladiool

Een zeer elegante bloei, met lange, fijne bloembladen. De bloemen zijn wit en in het midden licht geel-crème gevlekt. Ook de purperen meeldraden zijn decoratief.

• Bloeitijd juli
• Uiteindelijke planthoogte 45 cm

Productfiche bekijken

Gladiool Violetta - Grootbloemige gladiool

Deze gladiool valt op door zijn grote, diepviolette bloemen, die vrij intens van kleur zijn. De bloembladen zijn langs de rand afgezet met een wit randje.

• Bloeitijd augustus tot oktober
• Uiteindelijke planthoogte 1 m

Productfiche bekijken

Gladiolus colvillei Robinetta - Colville-gladiool

Dit is een dwerggladiool die schitterend rood bloeit! Hij heeft de Award of Garden Merit van de Royal Horticulture Society (RHS) gekregen.

• Bloeitijd augustus, september
• Uiteindelijke planthoogte 50 cm

Productfiche bekijken

 

 

Gladiool Lorena - Grootbloemige gladiool

Dit is een vlindergladiool. De bloemen zijn wit en worden geaccentueerd door twee zijwaartse bloembladen, een rood en een geel, die aan vlindervleugels doen denken.

• Bloeitijd augustus tot oktober
• Uiteindelijke planthoogte 1 m

Productfiche bekijken

Gladiolus colvillei Nymph - Colville-gladiool

De bloemen van deze variëteit zijn wit, met op de onderste bloembladen roze tot rode vlekken... Een delicate én originele bloei!

• Bloeitijd juli, augustus
• Uiteindelijke planthoogte 50 cm

Productfiche bekijken

Gladiool Espresso - Grootbloemige gladiool

Deze gladiool biedt grote bloemen in zeer intens rood, met zwarte, fluweelachtige reflecties. Een donkere, sensuele en elegante bloei.

• Bloeitijd juli tot september
• Uiteindelijke planthoogte 1,20 m

Productfiche bekijken

Gladiolen planten

Waar planten?

Plant de gladiool in de volle zon om zeker te zijn van een mooie bloei. Ze bloeien minder goed wanneer ze in de schaduw staan. In een tuin in het zuiden van Frankrijk kunnen ze echter in de halfschaduw worden geplant, als er voldoende licht is.

Gladiolen houden niet van grond die in de winter water vasthoudt, omdat de knollen dan kunnen gaan rotten: daarom is het belangrijk om ze in een licht en goed doorlatend substraat te telen. Als je bodem kleiig en compact is, moet je deze verbeteren door grof zand of grind toe te voegen. Gladiolen houden van zandige bodems. De moerasgladiool, Gladiolus palustris, vormt een uitzondering, want deze gedijt in vochtige bodem.

De gladiool houdt van vruchtbare bodems, rijk aan organische stof. We raden je aan om goed verteerde compost toe te voegen. Gebruik daarentegen geen stalmest als meststof, want hierdoor kunnen de knollen gaan rotten.

Zet de gladiool bij voorkeur op een beschutte plek, omdat de wind de lange bloemstengels kan beschadigen. Als de plant aan de wind wordt blootgesteld, heeft deze ondersteuning nodig.

Gladiolen zijn gevoelig voor verschillende schimmelziekten: plant de bollen niet elk jaar op dezelfde plek om het risico op overdracht te beperken.

Wanneer planten?

Gladiolen worden in het voorjaar geplant, vanaf april tot en met mei-juni. In een zacht klimaat kunnen ze zelfs vanaf maart worden geplant, terwijl je in koude streken beter tot mei kunt wachten. Je kunt het planten spreiden door elke twee weken bollen te planten.

Enkele soorten worden in het najaar geplant, rond september-oktober. Dit geldt voor Gladiolus byzantinus en sommige gladiolen die in het voorjaar bloeien.

Hoe plant je gladiolen?

Voor een mooier effect kun je de gladiolen het beste in groepen planten van minstens 7 of 10 planten. Je kunt ze ook verspreid in een border planten voor een vrij natuurlijke uitstraling. Soms wordt aangeraden om ze in rijen te planten, vooral wanneer ze voor snijbloemen worden geteeld. Houd in alle gevallen ongeveer 15 cm afstand tussen elke knol. Je kunt hiervoor een bollenplanter gebruiken.

Wanneer je gladiolen koopt, raden we je aan om knollen te kiezen met een maat van minstens 12. De bloemen zullen dan mooier zijn.

1. Maak de grond los, verwijder onkruid en grote stenen en verkruimel de kluiten. Voeg eventueel wat goed verteerde compost toe.
2. Graaf een gat. Als je grond zwaar is, kun je wat grof zand onder in het gat doen voor de drainage.
3. Plant de knol in de juiste richting, met de punt naar boven. Plant hem ongeveer tien centimeter diep.
4. We raden je aan om naast elke bol een stok te plaatsen, zodat je de planten kunt ondersteunen wanneer ze groot zijn. De stok dient ook als markering, zodat je de plek terugvindt en voorkomt dat je de knollen beschadigt wanneer je binnenkort opnieuw planten in dezelfde border moet zetten.
5. Dek de bollen af met aarde en druk de grond aan.
6. Bij droog weer kun je licht water geven.

De gladiolen bloeien twee tot drie maanden later.

Lees ook ons advies over het planten van gladiolen! en 5 gladiolen in potten

Het planten van de gladiool (foto’s Wouter Koppen – iBulb)

Onderhoud

Geef gedurende de zomer en tijdens de bloei regelmatig water. Geef water aan de voet van de plant om het loof niet nat te maken, want de gladiool is gevoelig voor verschillende schimmelziekten, die door vocht worden bevorderd. Je kunt een laag mulch aanbrengen zodat de bodem vochtig blijft en onkruid geen kans krijgt. Geef geen water wanneer de plant in rust is of net begint te groeien. Wacht tot de plant meerdere bladeren heeft voordat je water gaat geven. Gladiolen zijn gevoelig voor stilstaand vocht, waardoor de knollen kunnen gaan rotten.

Je kunt tijdens het water geven wat vloeibare meststof toedienen, vooral in het voorjaar, eventueel een meststof voor bloembollen. Gebruik geen stalmest, want daardoor kunnen de bollen gaan rotten.

Wanneer de gladiolen wat hoger beginnen te worden, kun je onopvallende plantensteunen plaatsen om de bloemstengels van de hoogste variëteiten te ondersteunen, vooral als ze aan de wind zijn blootgesteld.

We raden je aan regelmatig de uitgebloeide bloemen te verwijderen en de bloeiaartjes af te knippen zodra alle bloemen zijn uitgebloeid.

Knip het loof in geen geval af voordat het volledig is opgedroogd. Het stelt de plant in staat haar reserves aan te vullen en voedingsstoffen in de knol op te slaan voordat deze in rust gaat, zodat de plant het volgende jaar opnieuw kan bloeien.

Pluk gerust bloemen om boeketten te maken! Knip in dat geval de bloemen af, maar laat de bladeren zitten, want die zijn belangrijk voor het aanvullen van de reserves van de knol en de bloei in het volgende jaar. Laat de bladeren op natuurlijke wijze verwelken en uitdrogen.

Gladiolenknollen in de winter bewaren

Woon je in een koude streek waar de temperaturen regelmatig onder -10 °C dalen, dan moet je de bollen in het najaar uit de grond halen om ze tegen vorst te beschermen:

1. Wacht tot het loof geel en droog is geworden en graaf de knollen vervolgens uit. Let erop dat je ze niet beschadigt.
2. Je kunt ze sorteren en alleen de grootste bewaren (die geven de mooiste bloemen!)
3. Maak ze schoon door de grond te verwijderen en knip de stengel en de bladeren af. Verwijder het omhulsel van de knol niet.
4. Laat ze drogen door ze enkele dagen op een warme, goed geventileerde plek te leggen.
5. Wanneer ze droog zijn, kun je telkens de oude bol verwijderen die zich net onder de nieuwe bevindt.
6. Leg ze in een zaaibakje op een laag zand of zaagsel, zonder dat ze elkaar raken.
7. Bewaar ze op een donkere, droge, luchtige en koele plaats (tussen 2 en 10 °C)
8. Je kunt ze in het voorjaar opnieuw planten.

Let in de winter op knaagdieren en schimmels!

Woon je in een streek met een zacht klimaat, laat de bollen dan gerust in de grond zitten! Sommige gladiolen zijn bovendien veel winterharder dan andere (Gladiolus papilio, Gladiolus nanus…). Deze kunnen in de volle grond overwinteren. Gladiolen die meerdere jaren op dezelfde plek blijven staan, bloeien echter in de loop der jaren steeds minder rijk, omdat ze elk jaar broedbolletjes vormen die aanvankelijk alleen bladeren produceren! Het is beter de pollen af en toe te vernieuwen.

Bekijk onze adviesfiche: Gladiolen scheuren, overwinteren en vermeerderen

Ziekten en plagen van gladiolen

Gladiolen zijn gevoelig voor grauwe schimmel, een cryptogamie die te herkennen is aan de aanwezigheid van een schimmelachtige aanslag.

Ze kunnen worden aangetast door septoriose (kleine bruine vlekken op de bladeren) en fusariose (de bladeren verdrogen en worden geel). Ook kunnen gladiolen last krijgen van roest. Om het risico op verspreiding van deze ziekten te beperken, plant je gladiolen niet elk jaar op dezelfde plek opnieuw aan (wacht bij voorkeur minstens vier jaar voordat je er weer gladiolen plant). Deze ziekten worden ook bevorderd door vocht: teel je gladiolen in een goed doorlatend substraat, geef niet te veel water en zorg ervoor dat het loof niet nat wordt tijdens het water geven.

Gladiolen worden soms aangevallen door bladluizen, die in de bladeren prikken en plantensap opzuigen. Behandel de planten met zwarte zeep om ervan af te komen. Ook kunnen naaktslakken aan de bladeren knabbelen. Je kunt Ferramol gebruiken of een slakkenval maken. Ook trips vormen een probleem bij de teelt van gladiolen, doordat ze verkleurde vlekken op de bloemen of bladeren veroorzaken. Ze kunnen leiden tot misvormde bloemen of verhinderen dat de bloemen opengaan. Gladiolen kunnen ook worden aangevallen door de gladiolenkever, een insect dat gaatjes in de bladeren en bloemknoppen maakt.

Tijdens de opslag kunnen de bollen gaan rotten. Let goed op de vochtigheid en bewaar ze onder de juiste omstandigheden. Wanneer ze in de volle grond staan, blijft het probleem hetzelfde: let goed op om overmatige vochtigheid en het rotten van de bollen te voorkomen.

Vermeerdering van gladiolen: scheuren en zaaien

Gladiolen worden voornamelijk vermeerderd door de knollen te scheuren. Het is ook mogelijk om ze te zaaien, maar scheuren blijft de eenvoudigste en snelste techniek!

Gladiolen scheuren

De knollen van gladiolen produceren teentjes (of broedknolletjes) rond de hoofdknol. Dit zijn kleine witte bolletjes die aan de basis van de knol vastzitten. Je kunt ze gemakkelijk van de oorspronkelijke knol losmaken om nieuwe planten te verkrijgen. Je doet dit het beste in het najaar (zodra het loof is afgestorven), rond begin november, terwijl je de knollen uit de grond haalt om ze vorstvrij te bewaren voor de winter.

1. Graaf de gladiolenknollen in het najaar uit.
2. Maak de broedknolletjes rond de oorspronkelijke knol los. Kies de grootste.
3. Bewaar ze voor de winter in een met zand gevulde zaaibak.
4. Plant ze het volgende voorjaar opnieuw, in april-mei.

De broedknolletjes hebben twee of drie jaar nodig voordat ze beginnen te bloeien.

Gladiolen zaaien

Gladiolen zaaien is enigszins lastig… Het is gemakkelijker en sneller om de knollen te scheuren! Als je ze toch door te zaaien wilt vermeerderen, doe dit dan bij voorkeur aan het begin van het voorjaar.

1. Neem een pot en vul deze met fijne, gezeefde potgrond. Druk licht aan en bevochtig het substraat.
2. Zaai de zaden door ze over het oppervlak te verdelen.
3. Bedek ze met 1 tot 2 centimeter potgrond.
4. Geef water met een fijne broes.

Zet de pot op een temperatuur van ongeveer 15 °C op een lichte plek. Houd het substraat licht vochtig tot de kieming. Het duurt meerdere jaren voordat de gladiolen beginnen te bloeien.

Gladiolen combineren in de tuin

De gladiool past gemakkelijk in een kleurrijke border of gemengde border! Zet hem bij voorkeur achteraan, achter lagere planten. Combineer hem met andere planten die van volle zon en zomerbloei houden: dahlia’s, montbretia’s, zonnehoeden, Oost-Indische kers… Gladiolen combineren perfect met andere indrukwekkende bloeiers, met grote, kleurrijke en majestueuze bloemen, zoals die van lelies of dahlia’s… Bovendien krijgt u een border die ideaal is om boeketten samen te stellen!

Een combinatie met gladiolen, dahlia’s en lelies (foto Steven Bemelman – iBulb) / Combinatie van dahlia’s, gladiolen en lampenpoetsersgras (foto Maayke de Ridder – iBulb) / Lelie / Gladiool ‘Princess Margaret Rose’ / Dahlia ‘Inflammation’ (foto F.D. Richards)

Omdat gladiolen verkrijgbaar zijn in een zeer breed kleurenpalet, met oneindig veel nuances, zijn ze perfect om prachtige contrasterende effecten te creëren of juist harmonieën met andere bloemen in dezelfde tinten! Ze zijn gemakkelijk te combineren met dahlia’s, want ook die bieden een breed kleurenpalet… U vindt zonder moeite exemplaren in tinten die perfect bij elkaar passen!

Omdat ze een stijve en zeer rechte groeiwijze hebben, adviseren we u om gladiolen te combineren met veel soepelere, luchtige en ijle planten: grassen, cosmea’s, pimpernel, prachtkaars, Verbena bonariensis… Ze brengen wat lichtheid en zachtheid! U kunt ook enkele gladiolen verspreid in een border planten, tussen lagere planten: hun lange bloemstengels zorgen voor verticaliteit, dynamiek en structuur.

Een combinatie van Gladiolus callianthus, agastache, phlox, Patagonisch ijzerhard en lampenpoetsersgras (foto Maayke de Ridder – iBulb) / Pennisetum setaceum / Gladiolus callianthus (acidanthera) / Phlox ‘Lilac Time’ (foto Uleli)

Hoewel gladiolen vaak het imago hebben van stijve planten met uitbundige grote bloemen, zijn sommige veel verfijnder en natuurlijker. Daardoor passen ze ook in een natuurlijke of landelijke tuin. Kies voor botanische gladiolen: Gladiolus byzantinus, Gladiolus callianthus, Gladiolus illyricus… U kunt ze planten in combinatie met enkele pollen lampenpoetsersgras en vedergras, evenals met Patagonisch ijzerhard, Gaura lindheimeri of dropplant.

Meer lezen voor nog meer inspiratie: Gladiolen: 5 geslaagde combinaties