Gladiolus colvillei The Bride - Colville-gladiool

De Gladiolus colvillei 'The Bride' is een variëteit van dwerggladiool waarvan de winterhardheid een teelt in volle grond het hele jaar door mogelijk maakt in ons gematigd klimaat, mits een goede winterbedekking. Deze knol produceert, meestal in het late voorjaar, goed gevulde aren met witte bloemen in stervorm, met paarse meeldraden en een bleekgeel hart. Een hybride, weinig aangeplant in tuinen, die grote kans heeft om de kijk te veranderen van de tegenstanders van deze plant die vaak als te stijf en kunstmatig wordt beoordeeld. Charmant, natuurlijk en sierlijk, past hij veel beter dan de grote hybriden in romantische of wat wildere borders.

Het geslacht Gladiolus behoort tot de familie van de iridaceae, de gekweekte variëteiten zijn hybriden verdeeld in 3 grote groepen: Grandiflorus (met grote bloemen), Primulinus (vroegbloeiend) en Nanus (vlindergladiolen). De Gladiolus colvillei is de eerste bekende hybride in cultuur, verkregen in Engeland in 1823, door kruising van Gladiolus cardinalis en G. tristis. Hij behoort tot de gladiolen die gekenmerkt worden door vrij kleine bloemen, onregelmatig gerangschikt op stengels van 40 tot 45 cm hoogte, elk dragend tot 10 bloemen. Het onderste kroonblad van elke stervormige bloem heeft een donkerder centraal gedeelte.

'The Bride' is een zeer oude cultivar, een witte sport van deze Colville-hybride, op de markt gebracht in 1871, maar nog steeds in teelt vanwege zijn werkelijke elegantie. Het is een vaste kruidachtige plant, met dunne, zeer donkergroene, zwaardvormige bladeren, waaiervormig gerangschikt en vormend een pol van 45 cm hoog. De bladeren worden bekroond door een aarvormige bloeiwijze met tot 10 bloemknoppen, waarvan de 6-petallige bloemen, met een diameter van 8 cm, lijken op kleine witte lelies, en gedragen worden door zeer dunne stengels. De bloemen openen zich geleidelijk van onder naar boven en vormen mooie bloemstengels. Het reserveorgaan is een knol, het is een pseudobol die overeenkomt met een verdikte stengel voorzien van schubben. Elke knol zal 2 of 3 bloemstengels produceren.

De gladiolen en hun lange gekleurde stengels, zijn het symbool van de jaren 70 en van wat stijve bloemschikkingen. Als ze onvervangbaar zijn in boeketten, hebben ze in de tuin het gezelschap nodig van planten met weelderig loof om hun volle, maar waanzinnig romantische bloei goed tot zijn recht te laten komen. Ver van dat archetype past de Dwerggladiool 'The Bride' in borders met eenvoudige vaste planten, zonder dat er steun nodig is. Hij combineert goed met bodembedekkende rozen (The Fairy, Knock Out), met kleine siergrassen (Stipa pennata of tenuifolia), vergeet-mij-nietjes, penstemon, en vlas bijvoorbeeld. Speel met felroze en rood voor glans en voeg hier en daar zilverachtig loof toe (ezelsoor, alsem). Voor het maken van boeketten, snij de bloemstengels wanneer de eerste bloemknop zich opent. Plant ze met tussenpozen van twee weken vanaf het vroege voorjaar tot eind juni om huis en tuin de hele zomer te laten bloeien.

 
De gladiool dankt zijn naam aan de zwaardvorm van zijn bladeren, afgeleid van het Latijnse 'gladius'. Zijn wilde vormen werden vaak afgebeeld in sieraden of op tapijten en stoffen die werden gemaakt door de Semieten vóór de Christelijke jaartelling.