Welke bomen plant je beter niet bij een terras?

De vrouwelijke Japanse notenboom

De Japanse notenboom is een tweehuizige boom, wat betekent dat de bomen mannelijk of vrouwelijk zijn. De mannelijke bomen dragen de bloeiwijzen met pollen en de vrouwelijke bomen dragen zaadknoppen die op vruchten lijken. Zodra deze vruchten rijp zijn, vallen ze op de bodem en verspreiden ze tijdens het rotten een onaangename geur. Omdat de geur erg sterk is, plant u nooit een vrouwelijke Japanse notenboom in de buurt van het terras: daar zou u in het najaar spijt van kunnen krijgen… U kunt kiezen voor een mannelijke boom, maar in alle gevallen is dit een te grote boom om naast een terras te staan. Omdat hij op volwassen leeftijd tot 40 m hoog kan worden, kunt u hem beter achter in de tuin planten, waar hij alle ruimte heeft om zich te ontwikkelen. Deze boom, die ook wel de boom met 40 kronen wordt genoemd, staat bekend om zijn bladeren. Deze hebben de vorm van een kleine waaier en verkleuren in het najaar van zachtgroen naar goudgeel.

Ginkgo biloba met kenmerkende vruchten

De Clerodendrum bungei

De Bunge’s pindakaasstruik is een bladverliezende heester die iets minder dan twee meter hoog wordt. Hij lijkt een beetje op een hortensia en wordt gekenmerkt door ronde, relatief platte bloeiwijzen. De bloemen verspreiden een sterke geur die niet iedereen prettig vindt! Deze geur wordt soms omschreven als die van verbrand rubber en is bij het terras niet bepaald aangenaam. Deze kleine heester is daarentegen ideaal in een gemengde haag, een border of als solitair. De kleine stervormige roze bloemen verschijnen van augustus tot oktober op de bloeiwijzen. Ze worden gevolgd door decoratieve blauwe bessen. Clerodendrum bungei is gemakkelijk te kweken, stelt weinig eisen aan de bodem en gedijt op een zonnige of halfschaduwrijke standplaats.

Clerodendrum bungei

De paardenkastanje

Het zijn niet de klokvormige bloemen die van de paardenkastanje een boom maken die je beter niet naast een terras kunt planten. De roomkleurige of roze bloeiwijzen verspreiden namelijk aan het einde van het voorjaar een aangename geur. Het zijn de vruchten die lastiger zijn. Deze kleine, bolvormige vruchten zijn 5 cm in doorsnee. Eerst zijn ze groen aan de boom, daarna worden ze bruin en vallen ze op de grond. Omdat ze bedekt zijn met stekels, zouden ze in het najaar het terras kunnen bedekken. In het beste geval ben je genoodzaakt ze elke dag op te ruimen. In het slechtste geval kun je je bezeren als je erop gaat staan. Deze boom met een licht afgeronde, kegelvormige groeiwijze wordt op volwassen leeftijd 25 m hoog. Je plant hem bij voorkeur solitair in een grote tuin, die hij zal vullen met zijn grote handvormige bladeren. Kleinere tuinen kunnen profiteren van lagere variëteiten, zoals Aesculus neglecta ‘Autumn Fire’ (9 m hoog) of Aesculus parviflora (3 m hoog).

Paardenkastanje met de beroemde bolvormige vruchten met stekels

→ lees ook: Paardenkastanje, Aesculus hippocastanum: planten, telen en onderhouden

De pruimenboom

De pruim omvat drie groepen: reine-claudes, kwetsen en mirabellen. Jam, gebak, compotes: elk jaar genieten we van zijn heerlijke vruchten. Hoewel ze heerlijk smaken, eten we ze liever op dan dat we ze op het terras aantreffen! Zelfs als u ijverig raapt, kunt u de vallende pruimen namelijk niet vermijden. Eenmaal op de grond barst hun zachte vruchtvlees al snel open en scheurt het door de klap. Dat kan vlekken op uw terras veroorzaken, waardoor u het regelmatig moet schoonmaken. Bovendien trekt dit insecten aan, die op het feestmaal afkomen. Toch hoort de Prunus domestica helemaal thuis in de tuin. In het voorjaar tooit hij zich met kleine, zeer decoratieve witte bloemen, voordat hij in de zomer plaatsmaakt voor vruchten. Hij is winterhard, gemakkelijk te telen en vraagt weinig onderhoud, behalve wat snoei. U kunt hem midden in een boomgaard planten of solitair in de tuin.

Pruimenboom met heerlijke, maar vlekken veroorzakende vruchten!

De berk

De berk wordt gewaardeerd om zijn witte schors, die hem onderscheidt van alle andere bomen. Deze prachtige boom kun je echter beter niet in de buurt van een terras planten. Hij vormt namelijk katjes, mannelijke bloemen die lijken op kleine, zachte aren. Deze verschijnen in het najaar en blijven vervolgens de hele winter aan de boom hangen, totdat de vrouwelijke bloemen verschijnen. Uiteraard vallen er veel katjes op de grond of worden ze door de wind verspreid. Het resultaat? Je terras ligt ermee bedekt en je zult het regelmatig moeten vegen. Deze grote boom komt solitair in de tuin goed tot zijn recht. Je kunt dan genieten van zijn lichte loof, dat in het najaar geel kleurt. Er bestaat een dwergvariëteit, Betula nana ‘Golden Treasure’, die niet hoger wordt dan 1 m. Deze soort kan wel in een border bij een terras worden geplant.

Berk met hangende katjes

→ verder lezen: Berken: planten, snoeien en onderhoud

De zwarte moerbei

Deze boom met een knoestige stam en een sierlijke groeiwijze krijgt groene, getande, bladverliezende bladeren. Moerbeien zijn bestand tegen hitte, droogte en luchtvervuiling. Afhankelijk van de soort zijn de vruchten zwart, donkerpaars of rood. De vruchten van de zwarte moerbei worden gebruikt om heerlijke jam te maken. Deze vruchten vallen op de grond en maken vlekken op het terras. Ze hebben een kleurende werking, waardoor de vlek moeilijk te verwijderen kan zijn. Je kunt de moerbei daarom beter niet vlak bij het terras planten! De boom is middelgroot en wordt 5 tot 10 m hoog. Hij wordt bij voorkeur solitair geplant en past zowel in een kleine als in een grote tuin. De bloei in mei-juni bestaat uit katjes, net als bij de berk. Aan de voet kun je enkele schaduwminnende bosplanten planten, zoals elfenbloemen. In een haag kun je ook een Koreaanse moerbei planten, een winterharde soort die op volwassen leeftijd 4 m hoog wordt.

Moerbei

→ meer lezen: Moerbei, Morus: planten, snoeien en verzorgen

de Noorse esdoorn

Naast het feit dat deze esdoorn zo’n twintig meter hoog wordt, is hij voorzien van grote bladeren. Zoals de naam al aangeeft, lijken ze op die van de plataan: ze zijn breed, hebben 5 puntige lobben, zijn aan de bovenzijde donkergroen en aan de onderzijde lichter. In het najaar zou je terras bedekt raken met deze loofbladeren. Bij de minste regen zouden ze zeer glad worden, met valgevaar tot gevolg. De Acer platanoides is ideaal als solitair of in een rij! In april verschijnen de geelgroene bloemen in kleine trossen. Ze zijn zeer rijk aan nectar en trekken dan ook veel bestuivende insecten aan. In de kleinste tuinen wordt eerder een bolesdoorn (Acer platanoides ‘Globosum’) van 8 m hoog aangeplant.

Bladeren van de Noorse esdoorn

De driebladige citroen

De Poncirus trifoliata is een even sierlijke als stekelige heester! Hij is bedekt met stevige, rechtopstaande doorns. Plant hem liever niet vlak bij het terras, om te voorkomen dat je je er per ongeluk aan prikt. Daarentegen is hij uitstekend geschikt voor een haag. In combinatie met Berberis, een andere heester met doorns, hoef je niet bang te zijn dat indringers je tuin binnendringen! Bovendien is Poncirus trifolata zeer decoratief. In het voorjaar zijn de kronkelende takken bedekt met kleine, geurige witte bloemen. Ze worden vergezeld door lichtgroen, drietallig loof, dat donkerder wordt zodra de zomer aanbreekt. Daarna verschijnen de poncirusvruchten, de kleine ronde en geurige vruchten die de boom bedekken. Het zijn sierlijke vruchten, want ze zijn vanwege hun te zure en bittere smaak niet eetbaar. Deze plant wordt vaak als onderstam gebruikt en is een van de winterhardste citrusbomen: hij verdraagt temperaturen onder -15 °C.

Wilde citroen