Itea combineren

Langs waterpartijen

Voor Itea virginica kiezen we een vochtige standplaats; oevers of de rand van een vijver zijn dus van nature een uitstekende plek voor deze heester. Dankzij de opgaande groeiwijze en volwassen afmetingen van 2 m hoog en 1,50 m breed komt hij goed tot zijn recht in gezelschap van forse vaste planten en heesters, zoals je die aantreft onder vochtige omstandigheden, waar vaak weelderige scènes ontstaan. Op een standplaats in de halfschaduw zorgen de lichtgroene bladeren voor licht. De witte bloemkatjes midden in de zomer kunnen worden gecombineerd met andere witte bloei en sierlijk blad.

In het najaar kun je ook profiteren van het rood verkleurende blad door deze heester te combineren met bruin blad. Denk bijvoorbeeld aan Rodgersia pinnata ‘Bronze Peacok’, Lysimachia ciliata ‘Firecracker’ en Bergenia’s.

Voor een bescheidener versie van een weelderige scène in een kleinere ruimte kun je kiezen voor een cultivar zoals Itea virginica ‘Little Henry’, samen met andere bescheiden cultivars zoals kleine kruiskruiden en grote kattenstaarten.

Hier is Itea virginica geplant in gezelschap van Rodgersia pinnata, moerasspirea (Filipendula ulmaria), een Astilboides tabularis en een pimpernel, Sanguisorba tenuifolia ‘Alba’.

Rodgersia pinnata, Filipendula ulmaria, Itea virginica, Astilboides tabularis, Sanguisorba tenuifolia ‘Alba’

In de ondergroei

De Itea virginica houdt ook van vochtige, lichte en goed doorlatende bosgrond. Plant hem aan de voet van een grote loofboom met diepe wortels, in losse, vochthoudende grond; hij profiteert van de beschutting van het bladerdek. Plant hem ook gewoon op een plek in de halfschaduw, in matig vochtige tot vochtige bodem. In vochtige grond verdraagt hij de volle zon beter en vormt hij meer wortelopslag en verspreidt hij zich sterker dan in vochthoudende grond.

Hier staat hij in de schaduw van een moeraseik (die, ondanks zijn naam, niet graag natte voeten heeft). Een varen, Dryopteris erythrosora, en een wolfsmelk, Euphorbia amygdaloides ‘Purpurea’, vullen hem aan met hun veranderende en schitterende kleuren.

Itea virginica, Quercus palustris met zijn rood verkleurende blad in de inzet, Euphorbia amygdaloides ‘Purpurea’ en Dryopteris erythrosora

In een border met heidegrond

De bodemomstandigheden die de Itea waardeert, zijn geschikt voor het aanplanten van heesters en vaste planten voor heidegrond. Maak daar gebruik van om een border op zure of neutrale, lichte en humusrijke, goed gedraineerde maar vochtige bodem samen te stellen. Hij laat zich dan ook graag combineren met camelia’s, heideplanten, Pieris, hortensia’s, Japanse esdoorns, Japanse sierkersen en magnolia’s.

Het is de cultivar ‘Henry’s Garnet’ die in de zomer roze kleurt en in het najaar purperrood wordt, en die hier een plek vindt met een Japanse esdoorn met monnikskapbladeren, Acer japonicum ‘Aconitifolium’, een Hydrangea aspera ‘Rosemary Foster’, een Pieris japonica ‘Katsura’ en een varen Athyrium filix-femina ‘Victoriae’.

Acer japonicum ‘Aconitifolium’, Athyrium filix-femina ‘Victoriae’, Itea virginica ‘Henry’s Garnet’, Pieris japonica ‘Katsura’ en Hydrangea aspera ‘Rosemary Foster’

solitair

Alle Itea’s komen solitair mooi tot hun recht: ze zorgen voor structuur, hebben een architecturale groeiwijze en een originaliteit die ze de mogelijkheid geeft om alleen de hoofdrol te spelen. Dat geldt des te meer voor de grote botanische soorten Itea virginica en Itea ilicifolia, waarover we gezien hun visuele kwaliteiten nog te weinig hebben verteld. Dat komt doordat hij enkele andere voorwaarden nodig heeft om te groeien, die we in het volgende hoofdstuk toelichten.

Hier ziet u de Virginiaanse bloemwilg in beeld.

Itea virginica

Hier staat nu de Itea ilicifolia tijdens de bloei, alleen en indrukwekkend. In de volgende alinea bekijken we hoe je hem moet verzorgen.

Itea ilicifolia in al zijn pracht tegen een muur van rode baksteen 

Op een warme standplaats, samen met cactussen en vetplanten

De Itea ilicifolia heeft een andere herkomst en andere teeltbehoeften dan de Itea virginica. Het is verstandig om deze plant tegen koude wind en strenge vorst te beschermen. Daarom wordt vaak aangeraden om hem tegen een muur, beschut, te planten en zijn voet in de winter te mulchen. Hij mag echter niet in de volle zon staan, vooral niet in het zuiden, waar hij moet worden beschermd tegen de brandende zon tijdens de warmste uren. Halfschaduw heeft dus zijn voorkeur. Eenmaal goed gevestigd verdraagt hij warmte en droge bodem beter, evenals vorst van ongeveer -15 °C. Een oplossing is om hem in zijn jeugd te beschermen met hogere planten en extra aandacht aan de watergift te besteden. Later, wanneer hij groot is, kan hij wel in de zon staan.

Een idee geïnspireerd op de tuin van Great Dixter in Engeland: de Itea ilicifolia is hier aangeplant met vetplanten en cactussen, waaronder een Agave parryi var. huachucensis, een Agave parryi var. neomexicana, een Opuntia microdasys die winterhard is tot -5 °C en een Erigeron karvinskianus met madeliefjesachtige bloemen.

Agave parryi huachucensis, Erigeron karvinskianus, Itea ilicifolia, Agave parryi neomexicana en Opuntia microdasys

Op het terras of balkon

De Itea virginica ‘Little Henry’ leent zich door zijn geringe omvang uitstekend voor gebruik in een pot. Hij heeft dezelfde kwaliteiten en kenmerken als de Itea virginica ‘Henry’s Garnet’, maar wordt slechts half zo groot. Geef hem een plek in de halfschaduw of schaduw om de verdamping van het substraat zoveel mogelijk te beperken en zo minder vaak water te hoeven geven. Zo kunt u genieten van zijn geurende bloei en zijn blad dat in de loop van de seizoenen van kleur verandert. Deze heester heeft op een balkon of terras talrijke aantrekkelijke eigenschappen. Als hij wordt gecombineerd met enkele wintergroene planten, vormt zijn kale winterse uiterlijk geen bezwaar, temeer omdat hij zijn blad laat verliest. Hij stelt weinig eisen aan het onderhoud, maar let er wel op dat u niet vergeet hem water te geven.

Itea virginica ‘Little Henry’ in een pot

Een wintertafereel creëren

De Itea virginica ‘Henry’s Garnet’ en zijn laat in het seizoen verschijnende bebladerde takken met hun fraaie roodpaarse kleur maken deze heester interessant voor het najaar. In dit seizoen gaat de aandacht uit naar gekleurde takken, opvallend blad en een karakteristieke groeiwijze.

Plant hem samen met een goudkleurige conifeer, hier een Thuya occidentalis ‘Yellow Ribbon’, naast de beroemde rode wintertakken van een kornoelje Cornus alba ‘Baton Rouge’, of kies voor een zachtere kleur een andere Cornus alba, met paarse takken: ‘Kesselringii’.

Cornus alba ‘Baton Rouge’, Thuya occidentalis ‘Yellow Ribbon’, Cornus alba ‘Kesselringii’ en Itea virginica ‘Henry’s Garnet’

Met klimplanten

De Itea virginica vindt ook moeiteloos een plek in elke tuinstijl. Waarom zou je hem niet verwerken in een scène met klimplanten op een pergola? Met zijn hoogte van 2 m vormt hij er een mooie aanvulling op.

Hier gecombineerd met een roos ‘Rhapsody In Blue’, een Chinese blauweregen Wisteria sinensis ‘Alba’, een Persicaria polymorpha en een Viburnum opulus.

Persicaria polymorpha, Itea virginica, Viburnum opulus, roos ‘Rhapsody In Blue’ en Chinese blauweregen Wisteria sinensis ‘Alba’, 

In een boeket

De takken met spectaculaire katjes van de Itea ilicifolia zijn geliefd bij bloemisten. Knip er in september enkele af om thuis een mooi boeket te maken met seizoensbloemen zoals asters, herfstanemonen, enkele grassentakken en alles wat er in je tuin bloeit!