Astilboides tabularis - Tafelblad

De Astilboides tabularis is een prachtige vaste plant voor halfschaduw op een frisse tot vochtige plek, die betovert met zowel zijn weelderige blad als zijn zomerse, ijle crèmewitte bloei, en ook nog eens met zijn prachtige herfstkleuren. Verwant aan de Rodgersia's, doet zijn bloei denken aan die van een astilbe en zijn bladeren aan die van de reuzenzebrablad (Petasites japonicus). Oorspronkelijk afkomstig uit de vrij koude streken van China en Noord-Korea, is deze zeer mooie plant goed winterhard in ons klimaat. Hij gedijt in rijke, permanent vochtige grond, vaak langs oevers van beekjes. In de tuin gebruik je de Astilboides tabularis om een vleugje weelderigheid en exotisme te brengen naar plekken die zowel vochtig als een beetje beschaduwd zijn.

De Astilboides tabularis behoort tot de steenbreekfamilie (Saxifragaceae). Het is een vaste, kruidachtige plant met een wortelstok die zich langzaam uitbreidt. Zijn bovengrondse, bladverliezende groei komt in het voorjaar op en sterft in het najaar af. Volwassen vormt hij een pol van ongeveer 1 meter in alle richtingen (wat het blad betreft). De lichtgroene bladeren doen door hun vorm denken aan een getande taartschotel; ze liggen plat op een lange bladsteel die ze in het midden ondersteunt. Deze bladeren kunnen een diameter bereiken van wel 60-70 cm. Hun ruwe bladschijf wordt doorsneden door zeer opvallende, stralende nerven. Het is voldoende als de bladsteel buigt, en het blad kantelt op een werkelijk gracieuze manier. Deze bladeren, helemaal gerimpeld als ze ontluiken, ontvouwen zich met veel gratie, als de vleugels van een vlinder. In het najaar kleuren ze geel en chocoladebruin voordat ze verdorren. De bloei vindt plaats in juni-juli. De minuscule bloemetjes, gedragen op stevige stengels die meer dan 1,20 m (soms tot 1,50 m) hoog uit de wortelstok oprijzen, zijn crèmewit van kleur en verzameld in luchtige, overhangende aren van ongeveer 20 cm lang en 6 cm breed.

De Astilboides tabularis houdt van, ja is zelfs dol op, halfschaduw: lichte plekken, maar zonder directe zon. Hij verdraagt slecht concurrentie van boomwortels. In te diepe schaduw zal deze plant niet bloeien. Hij houdt van humusrijke, vochtige grond die in de zomer fris of zelfs nat blijft. Je kunt hem solitair planten aan de rand van een border, of juist achterin een border, langs een muur op het noorden, of op de oevers van een waterpartij. Combineer hem met andere oeverplanten of aan de rand van een bosachtige beplanting met Fargesia's, Rodgersia's, Filipendula's en andere geitenbaarden (Aruncus).