Cornus alba Kesselringii - Witte kornoelje

De Cornus alba 'Kesselringii' is een interessante variëteit van de witte kornoelje, vooral vanwege zijn gekleurd hout dat rood is en verkleurt naar een donker bruinpaars, bijna zwart. Dit is goed zichtbaar in de winter. Ook de jonge, roodachtige bladeren en het prachtige roodbruine herfstblad zijn bijzonder. De crèmekleurige voorjaarsbloemen maken plaats voor witte bessen die later blauwachtig worden. Deze bladverliezende struik met een dichte, bossige groei is een echte sieraad voor de tuin. Plant hem in een haag of langs een brede oprit, in normale tuingrond. Snoei oude stengels eind van de winter rigoureuw terug, want alleen de eenjarige scheuten hebben de mooie kleur.

De witte kornoelje 'Kesselringii' is een zaailing van de variëteit 'Sibirica', ontdekt in 1905 in de botanische tuin van St Petersburg. Hij behoort tot de familie van de Cornaceae en stamt af van de Cornus alba, die oorspronkelijk uit Siberië komt. In het wild groeit deze soort op de oevers van de Amoer-rivier en in vochtige loof- en naaldbossen. De struik staat altijd in de buurt van water, onder ruwe en extreme klimaten, wat zijn robuustheid bewijst.

De selectie 'Kesselringii' ontwikkelt twijgen bedekt met een rode bast die tegen het eind van het seizoen bijzonder donker wordt. De struik is bossig en vol en is op volwassen leeftijd even hoog als breed, maar door regelmatige snoei krijgt hij vaak een koepelvorm die breder is dan hoog. Het is een snelgroeiende, vertakte struik met een volle uitstraling, die op ongeveer 10-jarige leeftijd zo'n 3 meter in alle richtingen bereikt. Zijn jonge, gekleurde takken zijn zijn eerste troef. Het bladverliezende loof bestaat uit tegenoverstaande, ovale bladeren van 4 tot 8 cm lang. Bij het uitlopen in het voorjaar zijn ze rood getint, daarna worden ze middengroen en eindigen ze roodbruin-paars voor ze afvallen. De bladeren zijn gaafrandig, duidelijk generfd en golvend, met een spitse punt. De bloei is niet zijn grootste sierwaarde; die is vrij onopvallend, in de vorm van kleine wit-gele bloempjes in schermvormige pluimen, maar ze zijn wel nectarrijk. Ze worden gevolgd door roomwitte bessen met oliehoudende zaden, die bij rijping een blauwachtige tint krijgen. De onderste takken vormen uitlopers of wortelen in de grond, zonder dat de struik invasief wordt.

De Cornus alba 'Kesselringii' gedijt in elke normale grond, zelfs kalkhoudende en kleiachtige, en ook tijdelijk droge grond in de zomer. Hij past zich aan de meeste van onze klimaten aan. Het is een dankbare en betrouwbare struik die weinig onderhoud vraagt, afgezien van een jaarlijkse snoei van de oude takken dicht bij de stam om nieuwe, sterker gekleurde scheuten te krijgen. Hij staat prachtig als solitaire plant in het midden van een bloemenborder, gecombineerd met andere bladverliezende of wintergroene bloeiende struiken met donker blad, waardoor de kleuren van zijn bladeren en takken extra opvallen. Hij is geweldig in een informele haag, samen met bijvoorbeeld viburnums, seringen of krentenbomen. In een grote tuin kan je hem ook in groepen planten langs een oprit of als erfafscheiding, voor een scherm van grotere wintergroene struiken zoals Elaeagnus x ebbingei, glansmispel, cipres, laurierkers en vele anderen. Omdat het een struik is die van vochtige grond houdt, kan je hem ook aan de waterkant planten, samen met de Cornus stolonifera 'Flaviramea' met gele bast, achter een voorgrond van astilbes, niet ver van een vijver.