Euphorbia amygdaloides Frosted Flame - Amandelwolfsmelk

Euphorbia amygdaloides 'Frosted Flame' is een originele variëteit van de Wolfsmelk. Zijn wintergroene blad biedt een zeldzaam kleurenpalet: van een grijsgroen onregelmatig bont met crèmewit en roze-rood gevlekt, verkleurt het naar donkerroze-rood in het najaar, als de kou nadert. Hij wordt vooral gewaardeerd omdat hij zich thuis voelt in de droge schaduw van bomen en dus geschikt is voor bosgrond. De voorjaarsbloei heeft felle en levendige tinten: een zeer diep chartreusegroen, geaccentueerd door vergroeide schutbladen die een volledige schijf vormen. Het loof en de bloei van deze variëteit verlichten de hoekjes van de tuin. Hij kan ook in de zon worden gekweekt, in goed doorlatende en diepe grond.

Met maar liefst 2000 soorten zijn Wolfsmelkplanten talrijk en divers in hun kenmerken. Ze hebben hun naam gegeven aan de Wolfsmelkfamilie (Euphorbiaceae). Hun gemeenschappelijke punt voor de meesten: een blad en een bloei die altijd zeer decoratief zijn. Hun rechtopstaande stengels beginnen aan de basis en vormen een bossige pol, eerder uitgespreid en van bescheidener formaat voor de Amandelwolfsmelk. Ze dragen talrijke omgekeerd eivormige bladeren van 3 tot 8 cm lang. Bij 'Frosted Flame' zijn ze zeer bont, tot aan de toppen die bekroond worden met bloeiwijzen. Deze laatste zijn gegroepeerd in tuilen van 8 tot 10 cm hoog en bedekt met talrijke kleine cyathia (deze naam wordt vooral aan Wolfsmelk toegeschreven). Aarzel niet om ze van dichtbij te bekijken, ze zijn zeer delicaat met hun schutbladen als een kraag. Deze variëteit bereikt een hoogte van 40 cm en evenveel breedte, op volwassen leeftijd bloeit hij van maart tot mei.

Wolfsmelkplanten zijn vrij onmisbaar in borders: een mooie silhouet, langdurig loof en bloemen met sprankelende kleuren. De Euphorbia amygdaloides 'Frosted Flame' brengt al zijn licht in de bosgrond naast contrasterende Purperklokjes of Hosta's, Dovenetels, Elfenbloemen. Hij is ook perfect geschikt voor teelt in een plantenbak of pot op een terras. Als plant met een kleine ontwikkeling vindt hij ook zijn plaats in een rotstuin of op een talud. Hij verdraagt droogte in de zomer en past zich aan verschillende grondsoorten aan, hoewel hij de voorkeur geeft aan humusrijke en frisse bodems. 

De enige schaduwzijde is dat deze planten een niet onbelangrijke eigenschap hebben. Hun sap bestaat uit een irriterend en giftig, wit, melkachtig sap. Vergeet niet om ze altijd met handschoenen te hanteren, houd kinderen die in de buurt spelen in de gaten en waarschuw hen.