Aloe brevifolia - Kortbladige aloë

De Aloe brevifolia is een compacte Aloë die uitstekend geschikt is voor potcultuur en om rotstuinen te versieren. Deze soort vormt veel, zeer dicht opeenstaande rozetten van vlezig blad, net als bij huislook (Sempervivum), en groeit uiteindelijk uit tot prachtige tapijten en mooie cascades in een stenige omgeving. De grijsblauwgroene bladeren zijn wit gespikkeld en hebben een zachte, getande rand. De plant bloeit meestal aan het einde van de winter, waarbij volwassen rozetten aan het uiteinde van korte stengels een aar produceren met rood tot oranje bloemen, met witte en groene accenten. Deze Aloë is weinig winterhard, maar kan daarentegen zeer goed tegen lange, warme en droge zomers zoals in mediterrane gebieden.

De Aloe brevifolia is een botanische soort uit de Asfodelenfamilie (Asphodelaceae), oorspronkelijk afkomstig uit een kleine kustregio in het uiterste zuiden van Zuid-Afrika. Het is een compacte, polvormende vetplant met een rozetvorm die breder dan hoog is, met een maximale doorsnede van 30 cm en een hoogte van 20 cm. In onze gematigde klimaat zal de plant in bloei zelden meer dan 45-50 cm hoog worden. De groei is vrij snel; de plant bereikt zijn volwassen grootte in 5-6 jaar. Hij vormt een korte stengel die met de leeftijd niet hoger wordt dan 10 cm en die verborgen wordt door het blad. De bladeren zijn driehoekig, dik, vlezig en rechtopstaand. De grijsblauwe kleur wordt veroorzaakt door een witte waslaag (pruina), die de groene kleur van het bladmoes maskeert. Afhankelijk van het seizoen en de droogte kunnen de bladeren samentrekken en prachtige oranje, rokerig grijze of roze tinten aannemen. Langs de rand en langs de duidelijk zichtbare middennerf aan de bovenzijde zitten witte, niet-stekende stekels. Van maart tot mei, afhankelijk van het klimaat en het jaar, verschijnt uit het centrum van volwassen rozetten een onvertakte, 50 cm hoge bloeistengel met een aar van hangende, buisvormige bloemen in koraal-, oranje- tot rode tinten. Deze soort vormt veel dochterrozetten.

De Aloe brevifolia doet het uitstekend in een pot om het terras of balkon te versieren, waarbij je erop moet letten om te veel rozetten te verwijderen als de ruimte beperkt is. Hij zal ook goed gedijen in de vollegrond in een mediterraan klimaat, of aan beschutte kusten aan de Atlantische Oceaan, in een border, rotstuin of op een goed gedraineerde helling. Hij is winterhard tot ongeveer -6°C in droge grond. Plant deze Aloë op een goed gedraineerde, rotsachtige of hellende plek, of zelfs in een droge stenen muur. Op andere plaatsen kun je hem het beste in een pot planten die breder dan hoog is, om te kunnen genieten van zijn bijzondere charme. Je kunt hem bijvoorbeeld combineren met kleine Agaves. Aan hun voet kun je bodembedekkers planten met dezelfde sobere instelling: Teunisbloemen (Oenothera), Osteospermum, Felicia of Delosperma. Deze vullen de ruimte op met hun bloei en wintergroene blad en maskeren eventuele kale plekken.

Over Agaves en Aloë's:

Aloë's en Agaves lijken op elkaar maar behoren tot twee verschillende botanische families, de Asfodelenfamilie (Aloaceae) en de Agavefamilie (Agavaceae). Het belangrijkste onderscheid is dat de rozetten van Aloë's vele jaren achtereen kunnen bloeien, terwijl de bloei van een volwassen Agave-rozet het einde van zijn leven betekent. Bij sommige Aloë-soorten ontstaan uit bladoksels nieuwe planten die over de verdroogde resten van de moederplant heen groeien. Bij Agaves ontwikkelt de centrale bloeistengel zich vanuit de topknop. Bij Aloë's ontstaan de bloemknoppen tussen de bladeren. Agaves zijn oorspronkelijk afkomstig uit Noord-Amerika, terwijl Aloë's alleen voorkomen in het zuidelijk halfrond van Afrika en op nabijgelegen eilanden in de Indische Oceaan.