Aloe aristata - Aloë

De Aloe aristata is een van de meest winterharde aloësoorten. Deze vaste plant blijft compact en vormt een ronde, grondstandige rozet van vlezige, langwerpige bladeren met onscherpe, getande randen. Ze zijn zeer decoratief door hun donkergroene kleur met zilverwitte spikkels en tooien zich in het late voorjaar of vroege zomer met prachtige, donkere aarvormige bloeiwijzen waar aangename koraalroze, nectarrijke bloemen in bloeien. Deze aloë voelt zich thuis in de volle zon of halfschaduw, in goed doorlatende grond, bijvoorbeeld in een rotstuin of een mooie pot op het terras.

De *Aloe aristata* is een botanische soort uit de Aloëfamilie (Aloaceae), oorspronkelijk afkomstig uit het centrale deel van Zuid-Afrika, meer specifiek Lesotho en omliggende regio's. Het is een kleine, succulente vaste plant met een stengelloze, rozetvormige groeiwijze. Het loof bereikt een hoogte van 20 tot 30 cm, en met bloemen ongeveer 50 cm, bij een diameter van circa 30 cm. Omdat hij veel uitlopers vormt, creëert deze aloë mettertijd uitbreidende kolonies of dichte, bolvormige pollen. De grote, ronde, zeer dichte rozetten bestaan uit dikke, zwaardvormige, witgespikkelde bladeren met getande randen. In juni verschijnt uit het hart van volwassen rozetten een hoge, zwartachtige bloemstengel met buisvormige rozerode bloemen, die zeer in trek zijn bij bestuivende insecten. De bloeistengel verschuift vanuit het centrum wanneer er nieuwe bladeren ontstaan. De moederrozetten zijn minder goed bestand tegen vorst dan de jonge uitlopers, die vele opeenvolgende vorstperiodes kunnen overleven.

Zeer goed bestand tegen zeewind en droogte, maar ook prima gedijend in goed losgemaakte en doorlatende tuingrond. De Aloe aristata is even geschikt voor potten om het terras of balkon te decoreren, als voor in de volle grond in een border, rotstuin of op een droge helling. In een gematigd klimaat, of op beschutte plekken langs de kust, kan hij in de volle grond worden geplant, omdat hij winterhard is tot ongeveer -8°C. Hij vormt dan mooie pollen met een exotisch uiterlijk op een goed doorlatende, hellende of rotsachtige standplaats, of zelfs in een droge stenen muur. Op andere plekken zet u hem in een pot die breder dan hoog is (hij vermeerdert zich zeer snel) om te genieten van zijn bijzondere charme. U kunt hem bijvoorbeeld combineren met kleine agaves in een potplantencollectie. Aan de voet kunt u bodembedekkers planten met hetzelfde sobere karakter: Teunisbloemen, Osteospermums, Felicia's of ijskruid (*Carpobrotus*), die de ruimte opvullen met hun bloei en wintergroene loof en eventuele kale plekken door afgestorven planten maskeren.

Over Agaves en Aloë's:

Aloë's en agaves lijken op elkaar maar behoren tot twee verschillende botanische families, de Aloëfamilie (Aloaceae) en de Agavefamilie (Agavaceae). Het belangrijkste onderscheid zit in het feit dat de rozetten van aloë's vele jaren achtereen kunnen bloeien, terwijl de bloei van een volwassen agaverozet het einde van zijn leven betekent. Bij sommige Aloë-soorten ontstaan er tussen de bladeren nieuwe planten die over de verdroogde resten van de moederplant heen groeien. Bij agaves ontwikkelt de centrale bloeistengel zich vanuit de eindknop. Bij aloë's ontstaan de bloemknoppen tussen de bladeren. Agaves zijn oorspronkelijk afkomstig uit Noord-Amerika, terwijl aloë's alleen voorkomen in het zuidelijk halfrond van Afrika en op nabijgelegen eilanden in de Indische Oceaan.