Aloe spinosissima - Spinnenaloë

De Aloe spinosissima, ook wel Spider Aloe genoemd, is een compacte, robuuste en rijkbloeiende aloë. Deze hybride ontstond uit een kruising van de duidelijk boomvormige *Aloe arborescens* en de perfect miniatuur *A. humilis*. Deze middelgrote vetplant vormt een mooie pol van spinachtige rozetten met lange, sterk getande maar niet stekende bladeren. Hij biedt een prachtige bloei in het late winter- en vroege voorjaar met fel koraalrode aren, een tint die prachtig contrasteert met het enigszins blauwgroene, wintergroene loof van de rozetten. Deze hybride is gemakkelijk te telen in een gematigd klimaat en is magnifiek in een grote rotstuin of ingemetseld in een droge stenen muur. Op andere plekken kun je hem in een grote pot kweken om het terras in het mooie seizoen te sieren. Het is ook een zeer mooie kamerplant die het goed doet achter een zonnig raam.

De *Aloe (x) spinosissima* is een plant uit de Asfodelenfamilie (Asphodelaceae) en is van horticulturele herkomst. Het is een halfheesterachtige, succulente vaste plant met een compacte en bossige groeiwijze. Een volwassen plant vormt een grote pol rozetten die buiten de bloeiperiode bijna even breed als hoog is, met een gemiddelde hoogte van 60 cm en een breedte van 50 cm. De groei is vrij langzaam in een droog klimaat. Elke rozet, niet breder dan 40 cm, bestaat uit lange, vlezige bladeren die aan de basis gevuld zijn met gel, afgeplat zijn en naar de punt toe versmallen en omkrullen. Ze hebben een blauwgroene kleur en zijn bedekt met vrij flexibele, witachtige stekeltjes op beide zijden en langs de rand. Het blad is bedekt met een blauwachtige witte waslaag (pruina). Elke volwassen rozet produceert een bloeiwijze vanaf ongeveer maart. De ongeveer 40 cm hoge bloemstengel rijst boven het blad uit en draagt een enkele aar bestaande uit talrijke langwerpige, buisbloemen (Asteraceae), eerst rechtopstaand en later overhangend. Hun kleur is een zacht koraalrood, dat niet schreeuwerig is maar schittert in de zon. Ze trekken bestuivende insecten aan, die blij zijn met een voedselbron in deze tijd van het jaar. De plant vermeerdert zich door de aanmaak van wortelopslag bij de voet, die gemakkelijk te scheiden is om een nieuwe plant te verkrijgen.

De *Aloe (x) spinosissima* is zonder problemen in de vollegrond te kweken op een hellend, rotsachtig, goed gedraineerd terrein, of zelfs in droge stenen muren die een verticale standplaats bieden die zowel gunstig is voor de waterafvoer als voor de verbazing van bezoekers, die verbaasd staan van zo'n hangende tuin vol bloemstengels die als een verlengstuk naar de hemel lijken. In zo'n toepassing kun je hem combineren met *Russelia juncea*, die in februari helemaal rood bloeit. Alleen zijn vorstbestendigheid, die sterk afhangt van de droogte van de bodem in de winter, vormt een beperkende factor voor zijn aanplant in ons land. Buiten onze meest beschutte regio's kun je hem in een ruime pot zetten zodat hij zich goed kan ontwikkelen, en deze pot in de winter beschermen tegen vocht en strenge vorst. Hij is winterhard tot ongeveer -7°C in droge grond. Je kunt hem bijvoorbeeld combineren met kleine agaves. Aan zijn voet kun je bodembedekkers planten met hetzelfde sobere karakter: Teunisbloemen (*Oenothera*), Kaapse madeliefjes (*Osteospermum*), Blauw madeliefje (*Felicia*) en IJskruid (*Delosperma*). Deze vullen de ruimte op met hun bloei en wintergroene blad en maskeren eventuele kale plekken.

Over Agaves en Aloë's:

Aloë's en agaves lijken op elkaar maar behoren tot twee verschillende botanische families, respectievelijk de Asfodelenfamilie (Asphodelaceae) en de Aspergefamilie (Asparagaceae). Het belangrijkste onderscheid is dat de rozetten van aloë's vele jaren bloeien, terwijl de bloei van een volwassen agaverozet het einde van zijn leven markeert. Bij sommige Aloë-soorten ontstaan uit bladknoppen tussen de bladeren nieuwe planten die de verdroogde resten van de moederplant bedekken. Bij agaves ontwikkelt de centrale bloemstengel zich vanuit de topknop. Bij aloë's ontstaan de bloemknoppen tussen de bladeren. Agaves zijn oorspronkelijk afkomstig uit Noord-Amerika, terwijl aloë's alleen voorkomen in de zuidelijke helft van Afrika en op nabijgelegen eilanden in de Indische Oceaan.