Prunus laurocerasus Bonaparte - Laurierkers

De Prunus laurocerasus 'Bonaparte' is een variëteit van de laurierkers waarvan de jonge bladeren koperkleurig zijn bij het uitlopen. Zijn prachtige donkergroene, wintergroene blad krijgt hierdoor een welkome levendigheid. Zijn voorjaarsbloei in witroze tinten is geurend en nuttig voor bestuivende insecten. Deze ontwikkelt zich later tot zwarte vruchten die geliefd zijn bij vogels, maar giftig voor mensen. Omdat hij goed tegen snoei kan en makkelijk te telen is, is dit een ideale variëteit om een windscherm of inkijkwering als haag te vormen.

De Laurierkers, soms ook laurier van Trapezunt, amandelbladige laurier of laurierpalm genoemd, is een groenblijvende heester uit de grote Rozenfamilie (Rosaceae). Oorspronkelijk afkomstig uit Zuidoost-Europa en Klein-Azië, is de Prunus laurocerasus een groenblijvende struik die, zonder snoei, een aanzienlijke hoogte kan bereiken (tot wel 8 m) en zelfs bij oude exemplaren echte stammen kan vormen. De soort heeft aanleiding gegeven tot vele cultivars die vaak als haag worden gebruikt, zoals 'Bonaparte'. Deze variëteit heeft werkelijk alle kwaliteiten van een goede haagplant, met een extra sierwaarde. Minder imposant dan de soort, kan hij ongeveer 3,50 m hoog worden, of zelfs 4 m als hij vrijuit mag groeien, maar hij verdraagt snoei uitstekend, waardoor hij op kleinere afmetingen gehouden kan worden. Met een opgaande groeiwijze wordt de volwassen plant niet breder dan 1,5 tot 2 m, wat het snoeiwerk beperkt wanneer hij als haag wordt gebruikt. Deze zeer dichte struik vormt zeer effectieve inkijkwerende schermen van 2 tot 3 m hoog, perfect om de privacy in een tuin te waarborgen. Zijn elliptische en langwerpige blad is leerachtig, donkergroen met een glanzend oppervlak. De bijzondere aantrekkingskracht van deze variëteit schuilt in zijn jonge scheuten die in koper- tot roodtinten tevoorschijn komen. Deze jeugdige kleur vervaagt geleidelijk naar groen, en het donkere volwassen blad laat de witte bloei die in mei plaatsvindt goed uitkomen. De trossen met kleine, geurende bloemen zijn drachtplanten en dus nuttig voor bijen en andere bestuivende insecten. Ze ontwikkelen zich later tot ovale vruchten, die bij rijpheid zwart worden en vogels voeden. Let op, ze zijn niet eetbaar en zelfs giftig voor mensen (eigenlijk is vooral het zaad zeer gevaarlijk, omdat het onder andere blauwzuur bevat). Winterhard tot ongeveer -20°C, deze mooie Laurierpalm is zeer tolerant ten opzichte van de bodem en groeit in de meeste vochtige, drogere of zelfs natte gronden, mits ze goed gedraineerd zijn.

De Prunus laurocerasus 'Bonaparte' vormt prachtige hagen, die vooral aan het begin van het seizoen erg aantrekkelijk zijn dankzij de koperkleurige jonge scheuten. Voor een nog sierlijker resultaat kunt u hem combineren met andere haagplanten en de heggenschaar laten voor wat hij is; gebruik liever een snoeischaar, waarmee u een veel esthetischer effect krijgt door de algemene vorm van de struiken te respecteren. Laurierstanden (Viburnum tinus) bieden u een winterbloei die afwijkt van andere soorten. Enkele exemplaren hier en daar van planten met bont blad zullen uw haag op de mooiste manier opfleuren. Denk aan de Euonymus fortunei 'Président Gauthier', een kardinaalsmuts waarvan de groene bladeren met een witte rand ongeëvenaard zijn om de donkere winterdagen op te fleuren. In een gematigd klimaat zal de Elaeagnus ebbingei 'Maryline' met zijn wintergroene tooi in lichtgeel met een donkergroene rand evenzeer gewaardeerd worden. En als u niet bang bent voor doornen, voeg dan een of twee exemplaren Pyracantha toe, de terecht zo genoemde vuurdoorn, waarvan men niet weet wat men het meest moet bewonderen: de uitbundige witte voorjaarsbloei of de even overvloedige en spectaculaire herfstvruchting in geel, oranje of rood, afhankelijk van de variëteit.