Prunus laurocerasus Obelisk - Laurierkers

De Prunus laurocerasus 'Obelisk' heeft alle kwaliteiten van de perfecte haagplant. Minder volumineus dan de Laurierkers 'Rotundifolia', met een gematigde groei, beperkt zijn opgaande groeiwijze de noodzaak tot snoei aan de zijkanten. Zijn mooie, elliptische bladeren in middengroen tot donkergroen hebben een glanzende textuur, zijn crèmewitte voorjaarsbloei is nuttig voor bestuivende insecten, en zijn zwarte vruchten, giftig voor de mens, worden gewaardeerd door vogels. Even nuttig als sierlijk, winterhard tot -20°C, groeit zowel in de zon als in de schaduw en in de meeste bodems, het is het schoolvoorbeeld van een plant voor beginners.

De Laurierkers, soms ook laurier van Trapezunt, amandelbladige laurier of laurierkers genoemd, is een groenblijvende heester uit de familie van de Rozenfamilie (Rosaceae). Deze zeer belangrijke familie, ook vanuit economisch oogpunt, levert ons de meeste van onze fruitbomen voor het gematigde klimaat (appelbomen, perenbomen, pruimenbomen, abrikozenbomen, perzikenbomen, enz.), maar ook veel sierplanten (meidoorn, cotoneaster, natuurlijk rozen, glansmispel, sierkers...) en talrijke wilde planten die onze landschappen en bossen bevolken (bosaardbeitje...). Van de ruim honderd geslachten die deze familie telt, is *Prunus* een van de geslachten met de meeste soorten, ongeveer 300, waarvan veel fruitbomen (kers, pruim, abrikoos...) of sierbomen.
Oorspronkelijk afkomstig uit Zuidoost-Europa en Klein-Azië, inheems in Iran, de Kaukasus en Turkije, is *Prunus laurocerasus* een groenblijvende heester die een aanzienlijke grootte kan bereiken (tot 8 m hoog) en zelfs echte stammen kan vormen. De soort heeft verschillende cultivars opgeleverd, vaak gebruikt als haag, waaronder 'Obelisk' die bijzonder geschikt is voor dit doel.
De Laurierkers 'Obelisk' heeft inderdaad verschillende kenmerken die hem waarschijnlijk tot een van de beste variëteiten maken om een haag te vormen. Minder groot dan de soort, kan hij op volwassen leeftijd 4 tot 5 m hoog worden als hij solitair in vrije vorm wordt geplant, maar is hij gemakkelijk op 2 m of 2,5 m te houden door snoei, wat hij zeer goed verdraagt. Zijn grootste voordeel zit in zijn opgaande vorm, terwijl de beroemde 'Rotundifolia' spontaan een brede struik vormt met een zeer gezwollen basis. 'Obelisk' daarentegen vormt zeer verticale scheuten, wat hem een min of meer piramidale groeiwijze geeft en dus veel gemakkelijker te onderhouden is in een haag. Omdat hij vanaf de basis al zeer vol is, hebben onze Duitse buren zelfs de gewoonte hem in een decoratieve pot te kweken, als terras- of balkonplant, door hem relatief laag te snoeien.
Goed dicht vertakt, is hij dus perfect als windscherm en inkijkwering (zichtscherm), met een dichtheid van 3 planten per strekkende meter. Zijn gematigde jaarlijkse groei - ongeveer 30 tot 40 cm - en zijn vrij smalle vorm (een plant van 2,50 m hoog is ongeveer de helft zo breed, of minder) beperken de snoeitijd. Een jaarlijkse knipbeurt met de heggenschaar is voldoende, of zelfs met de snoeischaar als u weinig meters hoeft te doen, dit maakt het mogelijk netjes in te korten zonder midden in de bladeren te knippen.
Het elliptische blad is zeer decoratief, van een mooi middengroen tot donkergroen met een glanzend oppervlak en de jonge bladeren krijgen roodkoperen tinten. In april-mei bloeien geurende, crèmewitte bloemen, die bijen, hommels en vlinders aantrekken. De kleine bloemen, gegroepeerd in schermen, vormen later zwarte vruchten, giftig voor mensen (eigenlijk is vooral het zaad zeer giftig) maar gegeten door vogels.
Zeer winterhard (tot ongeveer -20°C), is deze mooie Laurierkers zeer tolerant ten opzichte van de bodem, alleen te kalkhoudende of te natte grond wordt niet gewaardeerd. Hij groeit in de meeste gewone tuingrond, mits wat water geven in de zomer, hoewel hij eenmaal goed geworteld redelijk droogtebestendig blijkt. Hij is even tolerant ten opzichte van de blootstelling, groeit zowel in de zon als in halfschaduw, of zelfs in de schaduw.

'Obelisk' zal volledig voldoen in een lage of middelhoge haag, maar zijn vrij natuurlijke uiterlijk nodigt ook uit om hem te planten in een gemengde, levende haag met andere groenblijvers, of zelfs binnen een gevarieerde border, met bladverliezende planten, waarin zijn bladgroen het hele jaar door voor groen zorgt. In plaats van te kiezen voor het gemak van een strak geschoren haag, waarom niet een haag in vrije vorm aanplanten, op de gewenste afmetingen gehouden door snoei met de snoeischaar? Het resultaat zal veel esthetischer zijn dan een monospecifieke haag en u kunt ook de biodiversiteit in uw tuin bevorderen. Met Sneeuwbal (Viburnum tinus, niets te maken met *Prunus*!), geniet u van winterbloei die verschoven is ten opzichte van andere planten. De Elaeagnus ebbingei, of Olijfwilg, zal u belonen met een bescheiden maar zeer geurende najaarsbloei en een grijsachtig blad dat perfect contrasteert met 'Obelisk' (indien gewenst zijn er ook bonte cultivars van Olijfwilg in groen en geel...). De Arbutus unedo (Aardbeienboom) zal ook een zeer goede metgezel zijn, decoratief in alle seizoenen omdat hij zowel een aangenaam, groenblijvend blad combineert, gedragen door takken met decoratief hout, een mooie witte bloei in klokjes en vruchten die van geeloranje naar felrood gaan (bovendien eetbaar), vaak zelfs bloeien de bloemen en dragen de vruchten tegelijkertijd aan de plant!

Let op: De bladeren en alle delen van de laurierkers zijn giftig bij inname, met uitzondering van het vruchtvlees (het zaad is giftig). Ze bevatten blauwzuur, geassocieerd met een aromatische stof genaamd benzaldehyde, met de geur van bittere amandel. Een principe dat ook voorkomt in de amandelen van abrikozen- en perzikpitten bijvoorbeeld.