Quercus robur Argenteomarginata - Zomereik

De Quercus robur 'Argenteomarginata' is een ongewone bonte vorm van onze eerbiedwaardige Zomereik. Kleiner en met een langzamere groei, heeft deze boom een veel decoratiever blad, want elk blad is fijn omrand met wit op een groene achtergrond. Zeldzaam in de teelt, is deze Eik perfect om licht te brengen en voor een sterk contrast in de tuin te zorgen. Hij geeft de voorkeur aan niet-brandende zon en aan voedselrijke, diepe en vochtige bodems.

De Eik, in het Latijn Quercus, is een lid van de napjesdragersfamilie (Fagaceae), net als de Beuk en de Tamme kastanje. Het is de meest voorkomende boom in Frankrijk. Hij is oorspronkelijk afkomstig uit een groot deel van gematigd Europa. Hij houdt van een sub-oceanisch tot oceanisch klimaat, of van een gematigd continentaal klimaat zonder extremen en relatief vochtig. Deze boom is zeer wijdverspreid in onze laagvlaktes en heuvels op lage hoogte, maar zeldzaam in de zuidelijke Alpen en in het mediterrane gebied, dat te droog en te warm is. Men schat het aantal benoemde cultivars van de Zomereik op ongeveer 240, waaronder 'Argenteomarginata'.

De groei van de Quercus robur 'Argenteomarginata' is vrij langzaam. Zijn habitus is rond, iets minder breed dan hoog. Uiteindelijk bereikt hij ongeveer 12 meter hoogte en zijn kroon meet 10 meter in doorsnee. De stam, vrij kort, is bedekt met een schors die eerst groen en glad is, en later donker, dik en diep gegroefd wordt. De kroon heeft een onregelmatige, ovale, ronde en open vorm. Zijn jonge twijgen zijn kaal, grijsbruin van kleur en glanzend. Het blad, dat laat afvalt, bestaat uit afwisselend geplaatste, zachte, omgekeerd eivormige bladeren die 5 tot 15 cm lang en 3 tot 8 cm breed kunnen worden. Elk blad is verdeeld in 5 tot 7 paar afgeronde, asymmetrische lobben, gescheiden door relatief diepe insnijdingen. De basis van het blad is smal en heeft 2 kleine lobben. De kleur van het blad is een mat, donkergroen met een blauwachtige tint aan de bovenkant, met een meer of minder fijne, goed contrasterende crèmewitte rand. De onderkant van het blad is lichter van kleur. De bladeren worden bruin, vrij laat in het najaar, en blijven nog een tijdje aan de twijgen hangen voordat ze afvallen. De bloei van deze eik vindt plaats in april-mei, kort na het verschijnen van het blad, op de eenjarige scheuten. De vrouwelijke bloemen zitten in een napje dat gedragen wordt door een lange steel: dit onderscheidende kenmerk is de oorsprong van de soortnaam 'pedunculata' (gesteeld). De mannelijke bloeiwijzen zijn langwerpige, hangende katjes, getint met geel. Ze worden geproduceerd op oudere takken. De vrouwelijke bloemen maken plaats voor eikels van een ovale en langwerpige vorm, 1,5 tot 3 cm lang. Ze zitten vaak met 2 of 3 bij elkaar en zijn bevestigd aan een lange steel. Een napje bedekt met schubben bedekt een derde van de eikel. De kleur verandert van groen naar bruin bij rijpheid, in september en oktober. Het wortelstelsel van deze boom is diep en krachtig, zowel penwortelend als zeer wijd uitgespreid, wat zorgt voor een stevige en duurzame verankering in diepe en compacte bodems.

De Quercus robur 'Argenteomarginata' zal liefhebbers van zeldzame bomen en bonte bladeren bekoren. Door zijn formaat beter hanteerbaar dan de koning van het bos, wordt deze Eik een blikvanger in een middelgrote tuin, geplant als solitair. Je kunt hem voor een grote heesterborder planten, samengesteld uit coniferen of kleine bomen met donker blad zoals een purperen hazelaar of een zwarte vlier 'Black Lace'. Merk op dat bladverliezende eiken het voordeel bieden dat ze goede en overvloedige humus produceren, wat gunstig is voor de groei van planten die onder hun dekking ontkiemen.