Wilde cichorei méliorée Blonde (Verbeterde blonde)

Wilde Cichorei 'Verbeterde Blonde' is een gekweekte variëteit die geteeld wordt om zijn brede, gave en golvende bladeren, die samen een mooie krop vormen. Je kunt hem rauw eten in salade of gekookt zoals spinazie, maar ook in het jonge scheutstadium, als mesclun. Zaaien van juni tot augustus.

Wilde Cichorei is een kruidachtige plant die behoort tot de familie van de Asteraceae. De Latijnse naam is Cichorium intybus en hij staat ook bekend onder de namen Bittere Cichorei of Capucijnerbaard.

Er bestaan verschillende soorten Cichorei. De wilde cichoreisoorten staan het dichtst bij de oorspronkelijke soort die je in het wild aantreft in weilanden en langs paden. Hij lijkt trouwens een beetje, zowel qua bladvorm als smaak, op Paardenbloem. De grote wortels van de Bittere Cichorei met dikke wortel, ook wel 'Industriële Cichorei' genoemd, worden na het roosteren gebruikt voor het maken van een koffiesurrogaat.

Er zijn talrijke variëteiten en ze vertonen een grote variabiliteit in vorm, kleur en smaak. Ze onderscheiden zich door hun grotere winterhardheid: ze zijn minder gevoelig voor strenge winterkou dan andere Cichoreisoorten.

In de tuin gedijen ze in elke matig vruchtbare, vrij vochtige, maar goed doorlatende bodem. In bijzonder koude streken is een winterbescherming zoals een vliesdoek of tunnel aan te raden. Sommige variëteiten hebben forceren nodig, wat in een kelder kan gebeuren.

De bladeren van Wilde Cichorei worden vooral rauw gegeten in salade en mesclun, maar ook gekookt in jus, als gratin, met room, gestoofd of in bechamelsaus.

Alle Cichoreisoorten hebben tonische, bloedzuiverende en licht laxerende eigenschappen.

Oogst: Cichorei wordt naar behoefte en naargelang de groei geoogst.

Bewaring: ze zijn na de oogst enkele dagen houdbaar op een koele plek.

De tip van de tuinier: Voer regelmatig schoffelbeurten uit. Grondbedekking wordt aangeraden bij droogte.