Suikerbrood BIO

Suikerbrood Andijvie is een bekend en zeer gewaardeerd ras, zowel vanwege het volume en de vorm van zijn krop als vanwege zijn smaak: een licht nootachtige smaak met een vleugje bitterheid. De grote, brede en generfde, gave bladeren zijn zowel rauw als gekookt te eten. Zaaien van mei tot augustus, oogsten van augustus tot april.

Wilde andijvie is een kruidachtige plant die behoort tot de familie van de Asteraceae. De Latijnse naam is Cichorium intybus en de plant staat ook bekend onder de namen bittere andijvie of cichorei.

Er bestaan verschillende soorten andijvie. De wilde andijvie-soorten staan het dichtst bij de oorspronkelijke soort die in het wild voorkomt in weilanden en langs paden. De plant lijkt wat betreft bladvorm en smaak trouwens een beetje op paardenbloem. De grote wortels van de 'Cichorei met grote wortel', ook wel 'industriële cichorei' genoemd, worden na het roosteren gebruikt voor het maken van een koffiesurrogaat.

Er zijn veel rassen en ze vertonen een grote variatie in vorm, kleur en smaak. Ze onderscheiden zich door hun grotere winterhardheid: ze zijn minder gevoelig voor strenge vorst dan andere andijviesoorten.

In de tuin gedijen ze in elke matig vruchtbare, vrij vochtige maar goed doorlatende bodem. In gebieden met bijzonder koude winters is het raadzaam een winterbescherming te voorzien, zoals een vliesdoek of tunnel. Sommige rassen hebben forceren nodig, wat in een kelder kan gebeuren.

De bladeren van wilde andijvie worden vooral rauw gegeten in salade en mesclun, maar ook gekookt in jus, als gratin, met room, gestoofd of in bechamelsaus.

Alle andijviesoorten hebben tonische, bloedzuiverende en licht laxerende eigenschappen.

Oogst: Andijvie wordt naar behoefte geoogst, afhankelijk van de groei.

Bewaring: Na de oogst zijn ze enkele dagen houdbaar op een koele plek.

De tip van de tuinier: Voer regelmatig schoffel- en wiedwerk uit. Grondbedekking wordt aangeraden bij droogte.