Tafeldruif Opalina
Tafeldruif Opalina
Tafeldruif Opalina
Vitis labrusca x vinifera Opalina
Druif, Tafeldruif
Thuisbezorging of afhalen bij een afhaalpunt (afhankelijk van de omvang en de bestemming)
Plan de datum van uw levering,
en kies uw datum in het winkelmandje
6 maanden terugnamegarantie op deze plant.
Meer info
Beschrijving
De wijnstok 'Opalina' is een tafeldruif van hybride herkomst die zich kenmerkt door een grote natuurlijke resistentie tegen ziekten en zwarte druiven met een lichte aardbeiensmaak, bijna pitloos (semi-apyreen). De plant produceert mooie trossen waarin middelgrote bessen dicht opeen zitten, die in het zuiden al eind augustus rijp zijn. Deze wijnstok vraagt weinig onderhoud en belooft veel genot, zowel voor de smaakpapillen als voor het oog. Hij is geschikt voor in de tuin, over een prieel, in een kuip, of om tegen een muur te leiden.
De Vitis 'Opalina' is een tuinbouwselectie die min of meer verwant is aan de groep van de 'Fragola'-druiven. Het zijn hybriden van Vitis labrusca en Vitis vinifera met een onzekere herkomst. Hun belangrijkste vertegenwoordiger, de aardbeidruif 'Fragola Nera', is waarschijnlijk ontstaan uit een spontane kruising die plaatsvond in de Verenigde Staten tijdens pogingen om Europese druivenrassen te introduceren. Het lijkt erop dat de komst van de druifluis, die aan het eind van de 19e eeuw de Europese wijngaarden decimeerde, te wijten is aan dit type resistente hybriden die op hun beurt naar het oude continent werden geïmporteerd voor de wijnbereiding. Hun druiven produceren echter meer giftig methanol voor het lichaam tijdens het fermentatieproces en de wijnbereiding ervan is verboden. Deze moleculen zijn daarentegen wel verantwoordelijk voor het typische aardbeienaroma van het 'Fragola'-type druif. De 'Fragola'-rassen waren bijna uit de teelt verdwenen. Maar hun uitzonderlijke aromatische smaak heeft ervoor gezorgd dat deze wijnstokken nog steeds worden geteeld voor de oogst van tafeldruiven. Alle wijnstokken behoren tot de familie van de Vitaceae.
De Vitis 'Opalina' is een klimmende en slingerende struik, waarvan de kronkelende stengels met ranken in de loop der tijd meer dan 5 meter lengte kunnen bereiken. Hij vormt een stam, vaak knoestig en gedraaid, bedekt met een vezelige, bruinrode schors die op latere leeftijd in repen afschilfert. Zijn lange, groene stengels dragen mooie, ronde bladeren met ingesneden randen, in een middengroene kleur, aan de onderkant behaard, die in het najaar geel kleuren voordat ze afvallen. Hij bloeit in het late voorjaar, van mei tot juni afhankelijk van de regio, in de vorm van dichte, goed gevormde trossen, piramidaal tot cilindrisch van vorm, beladen met kleine, groene, nectarrijke bloempjes. Na bestuiving door insecten ontstaan de bessen die wij druiven noemen.
De wijnstok 'Opalina' produceert vrij grote, cilindrische, compacte trossen van ongeveer 300 gram. De druiven zijn ovaal, middelgroot, met een dikke schil en een zwarte kleur. Het paarse vruchtvlees is stevig en sappig, met weinig pitten en een licht aroma van rode vruchten.
De druif 'Opalina' is zeer winterhard en gemakkelijk te telen in elke goed doorlatende tuingrond. De krachtige plant wordt aan het eind van de winter gesnoeid, na de vorst, boven 3 ogen (knoppen) om de vorming van nieuwe scheuten die zullen bloeien te bevorderen. Op een zonnige plek geplant is hij zeer decoratief langs een muur, over een prieel, een pergola, in de vollegrond of in een grote kuip op een terras, beschut tegen harde wind.
{$dispatch("open-modal-content", "#customer-report");}, text: "Please login to report the error." })' class="flex justify-end items-center gap-1 mt-8 mb-12 text-sm cursor-pointer" > Een fout in de inhoud van deze pagina melden
Groeiplaats
Fruit
Bloei
Blad
Botanisch
Vitis
labrusca x vinifera
Opalina
Vitaceae
Druif, Tafeldruif
Vitis Fragola Nera Semiapirena
Tuinbouw
Andere Druiven
Alles bekijken →Aanplant en verzorging
De wijnstok 'Opalina' plant je in gewone tuingrond die goed gedraineerd is, bij voorkeur vruchtbaar en koel. Verrijk de grond vooraf met organische meststof. Eenmaal goed geworteld kan deze wijnstok redelijk goed tegen zomerdroogte. Kies een standplaats in de volle zon, eventueel halfschaduw op warme, zonnige plekken (zuidoost-expositie). De plant is winterhard tot -20°C. Snoei in februari-maart, na de vorst, en laat 2 of 3 bladknoppen zitten op de zijtwijgen. Snoei opnieuw zodra de bessen in de trossen zijn gevormd, en laat 2 of 3 bladeren boven elke tros zitten (hierdoor bereikt de zon de vruchten en worden ze efficiënter gevoed door het sap). Zodra de hoofdtakken van je leiwijnstok zijn gevormd, verwijder je elk jaar de twijgen die vrucht hebben gedragen. Gebruik stokken of een klimrek om de twijgen te ondersteunen en te leiden. Lei de plant tegen een muur om direct van de druiven te kunnen genieten. Valse meeldauw en echte meeldauw komen vaak voor (vooral in een regenachtig klimaat), daarom is het verstandig de wijnstok preventief te behandelen in het voorjaar en gedurende de zomer, met Bordeaux-mengsel en/of zwavelbloem. Het kan een seizoen duren voordat deze wijnstok goed is aangeslagen, waarin hij matig groeit. Daarna zullen de wijnstokloten meerdere meters per jaar groeien en regelmatige snoei nodig hebben.
Wanneer planten?
Voor welke locatie?
Behandelingen
Dit artikel heeft nog geen beoordeling ontvangen; deel uw ervaring als eerste
Vergelijkbare artikelen
Hebt u niet gevonden wat u zocht?
Winterhardheid is de laagste wintertemperatuur die een plant kan verdragen zonder ernstige schade op te lopen of zelfs te sterven. Deze winterhardheid wordt echter beïnvloed door de standplaats (beschutte plek, zoals een patio), bescherming (winterhoes) en grondsoort (winterhardheid wordt verbeterd door goed doorlatende grond).