Tafeldruif Corniola

De tafeldruif 'Corniola' is een oude, zeldzame marktvariëteit, zeer productief, met een kleine ontwikkeling, maar een snelle groei. De trossen zijn groot, kegelvormig, vaak gevleugeld. De druiven hebben een langwerpige vorm, licht asymmetrisch, met een geelroze kleur en een zeer zoete smaak, met knapperig en sappig vruchtvlees en een dikke schil. De plant is redelijk winterhard, tot ongeveer -18° C. Hij geeft de voorkeur aan een warme en beschutte standplaats. Het wortelstelsel is resistent tegen phylloxera en het blad biedt een goede resistentie tegen schimmelziekten.

De wijnstok (Vitis vinifera) groeide meer dan 5000 jaar geleden in het wild in Noord- en Midden-Amerika, Europa en Centraal- en Oost-Azië. De ondersoort sylvestris bestaat nog steeds; het is een klimmende liaan die aan bosranden groeit en in staat is tot grote hoogten in bomen te klimmen. De introductie in Frankrijk, voor de teelt, vond plaats door de Phocaeërs in Provence, rond 600 voor Christus. De huidige variëteiten, druivenrassen genoemd in het geval van de wijnstok, zijn verbonden met de ondersoort vinifera (hoewel er andere gekweekte soorten bestaan, maar die zijn zeer in de minderheid). Economisch gezien overheerst de wijnstok voor wijn ruimschoots die voor tafeldruiven; er zijn meer dan 200 toegestane druivenrassen in Frankrijk, het resultaat van een lange selectie door de eeuwen heen.

'Corniola' is een oude variëteit tafeldruif met witte bessen die in Italië voorkomt, waar hij in de jaren twintig van de vorige eeuw waarschijnlijk uit het Midden-Oosten afkomstig was. Het is een klimmende, krachtige en vrij opgaande struik. De wijnstok 'Corniola' bereikt slechts 1,5 tot 2 m hoogte bij een vergelijkbare breedte als hij niet gesnoeid wordt. Hij moet geleid worden op een trellis (rasterwerk) dat hij vrij snel kan bedekken. Het blad is mooi lichtgroen en mat, met drie- of vijflobbige bladeren die over de hele rand getand zijn. Zoals de meeste druiven is het een zelfbestuivende variëteit. De bloei vindt plaats in mei-juni, afhankelijk van het jaar en de regio, met heel kleine groenachtige tweeslachtige bloempjes.
Deze ontwikkelen zich tot grote trossen. De bessen zijn groot, langwerpig van vorm, aanvankelijk geelgroen en verkleurend naar geelroze bij rijpheid. Deze vruchten zijn rond half september goed om te plukken. Met een dikke schil zijn deze bessen goed zoet en zacht. Deze variëteit is relatief ziekteresistent. Het is nuttig om in de zomer zomersnoei toe te passen om wat blad te verwijderen zodat de druiven goed aan de zon worden blootgesteld en die mooie gouden kleur kunnen krijgen, een garantie voor hun smaakkwaliteit.

De druif 'Corniola' wordt als tafeldruif of voor sap geconsumeerd, bijvoorbeeld in een vitaminecocktail van fruit bij het ontbijt. Over het algemeen is druivenfruit rijk aan B-vitamines, het is een bron van vezels en mangaan en het is rijk aan antioxidanten. Het zou ook een rol spelen bij de preventie van hart- en vaatziekten, en vooral, het is een gezond, natuurlijk en smaakvol dessert. Voor originele fruitsalades, zaai Lampionplant of Peruaanse goudbes (Physalis peruviana) aan het eind van het voorjaar om van augustus tot oktober zijn verrassende oranje vruchten te oogsten. En om gedurende een lange periode druiven te kunnen eten, plant u andere variëteiten wijnstok die op een ander moment rijpen dan 'Corniola'.