Figuier Violette Dauphine Bio en racines nues, forme scion
Vijgenboom Violette Dauphine BIO
Ficus carica Violette Dauphine
Vijg, Vijgenboom
Laat u verleiden door andere soortgelijke variëteiten die op voorraad zijn
Alles bekijken →6 maanden terugnamegarantie op deze plant.
Meer info
Beschrijving
De Vijgenboom of Ficus carica 'Violette Dauphine' is een vroege, zeer vruchtbare en krachtige variëteit. Hij produceert grote, zeer smakelijke vruchten die goed bestand zijn tegen barsten. Onder hun paarse schil gaat een sappig, zoet, roze vruchtvlees schuil. Deze zelfbestuivende variëteit is tweemaal dragend, wat betekent dat hij twee keer per jaar vruchten geeft. De eerste oogst is overvloedig en vindt plaats in juli, terwijl de herfstvijgen in september/oktober rijp zijn. Vers, als jam, in gebak of als zoet-zoute begeleiding: de vijg is altijd een traktatie!
Plant afkomstig uit de biologische landbouw.
De Vijgenboom 'Violette Dauphine' produceert mooie vruchten met een donkerpaarse schil bij rijpheid en een fijn, sappig vruchtvlees. De vijg wordt gebruikt in zoete gerechten (taarten, clafoutis, compote...) of in hartige gerechten in combinatie met geitenkaas, gedroogde ham of foie gras. Na de oogst wordt bewaren in de koelkast afgeraden, omdat dit de aroma's van de vijg aantast en de schil kan lijden onder vocht en condens. De beste manier om ze te eten is aan tafel, of rechtstreeks onder de boom, zodat hun honingzoete geur intact blijft.
Onder de vijgenrassen onderscheiden we:
- Eenmaal dragende rassen, die één, vrij overvloedige oogst per jaar geven, begin van de herfst.
- Tweemaal dragende rassen, die twee keer per jaar vrucht dragen. Ze produceren zogenaamde 'voorjaarsvijgen' begin van de zomer, die verschijnen op het hout van het voorgaande jaar, en herfstvijgen, die zich ontwikkelen op de twijgen van het lopende jaar.
De variëteit 'Violette Dauphine' is een tweemaal dragend ras. Hij draagt eerst overvloedig vrucht in juli (voorjaarsvijgen van 100 tot 120g) en vervolgens een tweede keer in de herfst, rond september/oktober, waarbij herfstvijgen van 50 tot 80g ontstaan. De oogst gebeurt in meerdere keren, naarmate de vijgen rijp worden.
Deze variëteit is zelfbestuivend en parthenocarp, wat betekent dat hij vruchten kan krijgen zonder bestuiving. Hij heeft geen andere vijgenbomen nodig en ook niet de tussenkomst van de vijgewesp, de enige bestuivende insect voor de vijg, die te vorstgevoelig is om in een koud klimaat te overleven.
Oorspronkelijk afkomstig uit Turkije en Klein-Azië, behoort de Vijgenboom (Ficus carica) tot de moerbeifamilie (Moraceae). Het is een kleine, bladverliezende, krachtige boom met een ronde, opgaande groeiwijze en vaak een gedraaide stam. Deze variëteit bereikt een hoogte van ongeveer 3 m en een breedte van 2 m. De bladeren zijn ruw, heldergroen en verkleuren naar geel in de herfst. Ze zijn fijn behaard, relatief groot (soms 20 cm lang) en hebben een lange bladsteel. De bladschijf is diep verdeeld in drie tot zeven gekartelde lobben (meestal vijf) met een wisselende vorm. De onderkant is fluweelachtig met opvallende nerven. Het hout is zacht en sponsachtig, de schors is grijs en glad. Het wortelstelsel van deze kleine boom is krachtig en verspreidt zich in alle richtingen.
De Vijgenboom wordt vaak beschouwd als een van de mooiste fruitbomen. Zijn opvallende blad geeft hem een sierwaarde en biedt een prachtige schaduwplek, zeer aangenaam tijdens de zomerhitte. Plant de Vijgenboom beschut tegen een muur die hem beschermt tegen de kou tijdens strenge winters, op een zuid- of zuidwestelijke standplaats. In de zonrijke helft van ons land kan hij worden gecombineerd met een Granaatappelboom, Witte Moerbei en Japanse Wollmispel. In het noorden kan hij worden gecombineerd met Kweepeer, Schijnaugurk of Feijoa, die eveneens winterhard en exotisch zijn. Houd bij het planten goed rekening met zijn uiteindelijke afmetingen om de plantafstand te bepalen. Hoewel de wortels geen schade veroorzaken aan moderne constructies, kunnen ze wel schade toebrengen aan muren opgetrokken in droge steen of met ouderwetse, magere mortel.
{$dispatch("open-modal-content", "#customer-report");}, text: "Please login to report the error." })' class="flex justify-end items-center gap-1 mt-8 mb-12 text-sm cursor-pointer" > Een fout in de inhoud van deze pagina melden
Vijgenboom Violette Dauphine BIO in beeld...
Groeiplaats
Fruit
Bloei
Blad
Botanisch
Ficus
carica
Violette Dauphine
Moraceae
Vijg, Vijgenboom
Tuinbouw
Andere Vijgen
Alles bekijken →Aanplant en verzorging
De vijgenboom past zich aan aan alle grondsoorten, zelfs arme, steenachtige en droge, zelfs rotsachtige bodems, maar geeft de voorkeur aan diepe, losse grond met een voldoende hoog kalkgehalte. Voor een goede vruchtzetting heeft hij een zonnige en beschutte standplaats nodig, beschermd tegen sterke wind (zuid of zuidwest), vooral in de noordelijke regio's. Kortom, de vijgenboom houdt ervan om zijn 'voeten in het water en zijn hoofd in de zon' te hebben, vooral tijdens de rijping van de vruchten in de zomer. Bij het planten legt u een grindbed op de bodem van het plantgat en voegt u een mengsel van tuingrond en potgrond of goed verteerde compost toe.
De eerste twee jaar na het planten moet u ervoor zorgen dat hij niet zonder water komt te staan, vooral in de zomerperiode, omdat zijn wortelstelsel, hoewel het in staat is diep in de bodem water te halen, nog niet voldoende ontwikkeld is. Het is een boom die weinig geschikt is voor een bergklimaat, waar succes een uitdaging is. Hij kan worden geplant van november tot eind maart, buiten de vorstperiodes. In de koudere regio's is het beter om vroeg in het voorjaar te planten. Het is een winterharde boom, ook al kunnen de bovengrondse delen worden beschadigd door de kou (jonge twijgen vanaf -15 tot -17°C, bloemknoppen vanaf -10 tot -12°C), hij loopt vanuit de stam weer uit tot ongeveer -20°C.
De vijgenboom is weinig gevoelig voor ziekten en plagen.
Wanneer planten?
Voor welke locatie?
Behandelingen
Dit artikel heeft nog geen beoordeling ontvangen; deel uw ervaring als eerste
Vergelijkbare artikelen
Hebt u niet gevonden wat u zocht?
Winterhardheid is de laagste wintertemperatuur die een plant kan verdragen zonder ernstige schade op te lopen of zelfs te sterven. Deze winterhardheid wordt echter beïnvloed door de standplaats (beschutte plek, zoals een patio), bescherming (winterhoes) en grondsoort (winterhardheid wordt verbeterd door goed doorlatende grond).