Vijgenboom Violette Dauphine - Ficus carica

De Fig 'Violette Dauphine', ook wel 'Boule d'Or', 'Rouge d'Argenteuil' of 'Grise de Tarascon' genoemd, is een zeer winterhard, krachtig, vroegrijp en zelfbestuivend ras. Deze vijg is tweedragend; hij produceert overvloedig een eerste keer rond juli en een tweede keer in september-oktober. De grote vruchten met een paarse schil, een helderroze, sappig vruchtvlees en een zoete, aromatische smaak zijn heerlijk om vers te eten, te verwerken in de keuken of te drogen. Zijn gemiddelde groei en zijn opvallende loof maken van Ficus carica 'Violette Dauphine' een zeer decoratieve en charmante struik. Planten in het najaar of de winter, bij vorstvrij weer (of in het voorjaar voor koudere streken).

Oorspronkelijk afkomstig uit streken met een warm gematigd klimaat, van het Middellandse Zeegebied tot Centraal-Azië, behoort de vijgenboom tot de familie van de Moraceae. Meestal wordt hij niet hoger dan drie à vier meter en heeft hij een vrij kronkelige stam en een bossige groeiwijze. De bladverliezende bladeren zijn ruw en behaard, kunnen tot 25 cm lang worden en zijn min of meer verdeeld in drie tot zeven gekartelde lobben met een wisselende vorm. De onderkant van het blad is fluweelachtig en toont duidelijke nerven. De stengels, bladeren en vruchten bevatten een wit, vrij irriterend melksap. Het hout, met een grijze, gladde schors, is zacht, sponsachtig en hol. De wortelstokken van de vijgenboom zijn krachtig.

De Ficus carica 'Violette Dauphine' of 'Grise de Tarascon' of 'Boule d'Or' of 'Rouge d'Argenteuil' produceert overvloedig vruchten met een paarse schil en helderroze vruchtvlees. Het vruchtvlees is sappig en de smaak is zoet en aromatisch, met weinig pitjes. Er wordt onderscheid gemaakt tussen: enkeldragende rassen die één oogst per jaar geven, meestal vrij overvloedig, meestal begin najaar, en tweedragende rassen die twee keer per jaar vruchten dragen: zogenaamde "voorvijgen" in de loop van de zomer op de twijgen van het voorgaande jaar en de vijgen die zich normaal in het najaar ontwikkelen op het hout van het lopende jaar.

Van alle vijgenrassen is de Fig 'Violette Dauphine' een tweedragend ras. Hij produceert overvloedig een eerste keer in juli "voorvijgen" van ongeveer 100 tot 120 g en vervolgens in oktober-november vijgen van 50 tot 80 g. Deze gefaseerde vruchtzetting zorgt voor een oogst van smaakvolle vijgen gedurende het hele seizoen. Het plukken vereist meerdere keren langs te gaan, zodat de vijgen op hun rijpst worden geoogst en met maximale smaak kunnen worden gegeten. Het is een zelfbestuivend en parthenocarp ras, waardoor vruchten kunnen worden verkregen zonder bestuiving. Hij heeft geen andere vijgenbomen nodig en ook niet de tussenkomst van de vijgewesp, de enige bestuiver van de vijg, die te vorstgevoelig is om in een koud klimaat te overleven.

Vol van zon kan de vijg puur natuur worden gegeten als vers fruit, waarbij hij al zijn smaak en romigheid zal tonen. Hij zal ook verrassen en zoete gerechten opfleuren zoals taarten, clafoutis en andere compotes, en hartige gerechten in combinatie met geitenkaas, rauwe ham of foie gras, maar ook als begeleiding van gevogelte of wit vlees. De fijne en uitgesproken smaak van de vijg kan worden versterkt met honing. Hij combineert ook uitstekend met zoet fruit zoals rood fruit (kers, aardbei, framboos, braam, bes, bosbes, ...) en druiven. Onder de fruitsoorten voor jam nemen vijgen een eerste plaats in met een delicate en rijke smaak, een zeer zachte smaak.

Rijk aan vezels, heeft de vijg laxerende eigenschappen en de pitjes bevorderen de spijsvertering. Hij is rijk aan mineralen, spoorelementen en vitamine B. Na de oogst, om de aroma's van de vijg niet aan te tasten, wordt afgeraden ze in de koelkast te bewaren; de schil kan lijden onder de vochtigheid en condens.

De vijgenboom wordt vaak beschouwd als een van de mooiste fruitbomen. Zijn opvallende loof geeft hem een sierwaarde en biedt een mooie schaduwrijke plek, zeer aangenaam tijdens de zomerhitte. Plant de vijgenboom beschut tegen een muur die hem beschermt tegen de kou tijdens strenge winters, met een zuidelijke of zuidwestelijke blootstelling, in gezelschap van de Granaatappel, de Witte Moerbei en de Japanse Wollmispel in de streken van de zuidelijke helft van ons land. In het noorden kan hij worden gecombineerd met de Kweepeer, de Akebia quinata en de Feijoa, die ook winterhard en exotisch zijn. Houd goed rekening met zijn afmetingen op volwassen leeftijd om te bepalen op welke afstand u hem plant. Ook al veroorzaken de wortels geen schade aan moderne constructies, ze kunnen wel schade toebrengen aan muren opgetrokken in droge steen of met magere mortel, op de oude manier.

Het is belangrijk om het juiste ras te kiezen afhankelijk van het klimaat, de grootte van de tuin en het beoogde gebruik van de vruchten.