Vijgenboom Gustissimo Perretta - Ficus carica

De Vijgenboom ‘Gustissimo Perretta’ is een recent ras dat nog niet wijdverspreid is, met een regelmatige en overvloedige late vruchtdracht, zelfs in moeilijke jaren. Hij produceert zeer grote, peervormige vruchten met een groen-roodachtige tot bruine schil, die lang aan de boom blijven hangen. Het rode vruchtvlees is zacht geurend en smaakvol. Dit ras is bijzonder krachtig, groeit snel en is vorstbestendig. Het is een zelfbestuivend en unifere ras, wat betekent dat het één keer per jaar vrucht draagt, in augustus-september. De Vijgenboom is een bladverliezende, winterharde boom die houdt van een zonnige standplaats. Planten kan in het najaar en de winter bij vorstvrij weer (of in het voorjaar voor koudere streken).

Oorspronkelijk afkomstig uit Turkije en Klein-Azië, behoort de Vijgenboom (Ficus carica) tot de moerbeifamilie (Moraceae). Het ras ‘Perretta’ werd ontdekt in de Alpen door de Oostenrijkse kwekerij Lubera. Het vormt snel een bladverliezende, zeer krachtige boom met een ronde, opgaande habitus en vaak een gedraaide stam. Hij bereikt een hoogte van ongeveer 4 tot 5 meter en een breedte van 3 tot 4 meter op volwassen leeftijd. De bladeren zijn ruw, heldergroen en verkleuren in het najaar naar geel, ze zijn fijn behaard, relatief groot (soms 20 cm lang) en hebben een lange bladsteel. De bladschijf is diep verdeeld in drie tot zeven gekartelde lobben (meestal vijf) met een wisselende vorm, de onderkant is fluweelachtig met opvallende nerven. Het hout is zacht en sponsachtig, de schors is grijs en glad. Het wortelstelsel van deze kleine boom is krachtig en verspreidt zich in alle richtingen.

 Onder de vijgenrassen onderscheiden we:

- unifere rassen, die één oogst per jaar geven, vrij overvloedig, in het vroege najaar

- bifere rassen, die twee keer per jaar vruchten dragen: zogenaamde 'voorvijgen' in de vroege zomer, die ontstaan op het hout van het voorgaande jaar, en herfstvijgen, die zich ontwikkelen op de twijgen van het lopende jaar.

De oogst gebeurt in meerdere keren, naarmate de vijgen rijpen. Dit ras is zelfbestuivend en parthenocarp, wat betekent dat het vruchten kan vormen zonder bestuiving. Het heeft geen andere vijgenbomen nodig en ook niet de tussenkomst van de vijgenwesp, het enige bestuivende insect voor vijgen, dat te vorstgevoelig is om in een koud klimaat te overleven.

Vijgen worden gebruikt in zoete gerechten (taarten, clafoutis, compote...) of in hartige gerechten in combinatie met geitenkaas, gedroogde ham of foie gras. Na de oogst wordt bewaren in de koelkast afgeraden, omdat dit het aroma van de vijg aantast en de schil kan lijden onder vocht en condens. De beste manier om ze te eten is vers van de boom, wat hun honingzoete geur intact laat.

De Vijgenboom wordt vaak beschouwd als een van de mooiste fruitbomen. Zijn opvallende blad geeft hem een sierwaarde en biedt een prachtige schaduwplek, zeer aangenaam tijdens de zomerhitte. Plant de Vijgenboom beschut tegen een muur die hem beschermt tegen de kou tijdens strenge winters, op een zuidelijke of zuidwestelijke expositie, samen met de Granaatappelboom, de Witte Moerbei en de Japanse Wollmispel in de warmere streken. In het noorden kan hij gecombineerd worden met de Kweepeer, de Schijnaugurk (Akebia quinata) en de Feijoa, die ook winterhard en exotisch zijn. Houd goed rekening met zijn uiteindelijke afmetingen bij het bepalen van de plantafstand. Hoewel de wortels geen schade veroorzaken aan moderne constructies, kunnen ze wel schade toebrengen aan muren van droogsteen of met oud, kalkarm mortel. Het ras ‘Perretta’ loopt gemakkelijk weer uit vanuit de stamvoet als er te strenge vorstschade optreedt.