Pommier Redford
Appelboom Redford
Malus domestica Redford
Appelboom, Appel
Laat u verleiden door andere soortgelijke variëteiten die op voorraad zijn
Alles bekijken →6 maanden terugnamegarantie op deze plant.
Meer info
Beschrijving
De Malus domestica 'Redford' is een appelras met een gemiddelde groeikracht, dat vrij grote appels produceert. Ze hebben een vrij regelmatige, ronde vorm, een gladde schil en een glanzend rode kleur. Het vruchtvlees is rood, gemarmerd met roomwit, knapperig, halfvast, matig sappig en licht zoet met een eerder friszure smaak. Vanaf oktober zijn de vruchten direct na de oogst eetbaar en kunnen ze, bij een late pluk en optimale bewaaromstandigheden, bewaard worden tot februari. Het is een appel die wat zuur is om rauw te eten, maar die zijn volle smaak ontwikkelt bij het koken. Net als alle appels heeft hij goede voedingskwaliteiten met een hoog gehalte aan antioxidanten. Het is een zelfsteriel ras dat de aanwezigheid van andere appelrassen in de buurt nodig heeft om de vruchtzetting te verbeteren.
De Malus domestica, ook wel Malus communis of Malus pumila genoemd, staat algemeen bekend als de gewone of gedomesticeerde appelboom. Hij behoort tot de Rozenfamilie (Rosaceae). Al sinds de oudheid aanwezig in Frankrijk en Europa, is het een fruitboom die oorspronkelijk uit de bossen van Centraal-Azië komt. Zijn winterhardheid is uitstekend; het is zonder twijfel de meest gekweekte fruitboom in Noord-Europa. Er bestaan ongeveer 20.000 rassen, waarvan ongeveer 10.000 van Amerikaanse oorsprong, 2.000 van Engelse en 2.000 van Chinese. De 'Redford'-appelboom werd in 1924 in de Verenigde Staten geselecteerd en in 1938 geïntroduceerd. Het is een kruising tussen Malus pumila 'Wolf River' en Malus pumila 'Niedzwetzkyana'.
De 'Redford'-appelboom is een boom met een vrij lage groeikracht, die snel vruchten draagt, middelmatig productief is en resistent tegen schurft. Op volwassen leeftijd kan hij ongeveer 4 meter hoog worden met een breedte van 3 meter. Zijn uitgespreide groeiwijze is geschikt voor laag- en hoogstambomen en voor leivormen. Het blad bestaat uit grote, ovale bladeren, aan de bovenkant bruinachtig groen en aan de onderkant witachtig groen, met diepe insnijdingen. De bloei in roze vindt plaats rond half april, waardoor hij meestal veilig is voor nachtvorst. De bloemen worden beschadigd door vorst vanaf -2 à -3 °C. De 'Redford'-appelboom is een winterharde plant die temperaturen tot ongeveer -20 °C verdraagt en is daardoor geschikt voor teelt in veel regio's. De zeer rijke bloei, die in het voorjaar opvallend decoratief is, is bijzonder aantrekkelijk voor bijen en andere bestuivers (drachtplant). Het is een ras dat pollen van slechte kwaliteit produceert, waardoor het zichzelf of andere appelrassen zeer slecht kan bestuiven. Het levert appels met weinig of geen vruchtbare pitten. Het ras is zelfsteriel, daarom is de aanwezigheid van andere appelbomen die in dezelfde periode bloeien noodzakelijk. De rassen 'Cox's Orange Pippin', 'Elstar', 'Golden Delicious', 'Granny Smith', 'Reine des Reinettes', 'Royal Gala' of elk ander ras met een middentijds rijpe bloei zijn geschikt voor kruisbestuiving. Sierappels, zoals de Malus 'Perpetu® Evereste' en 'John Downie', bloeien rijkelijk en kunnen uitstekende bestuivers zijn.
Een friszure appel die bij voorkeur gekookt gegeten wordt, in compote, gebak of als begeleiding bij hartige gerechten. Hij is ook perfect voor het maken van sap of cocktails met een roze kleur. Het gehalte aan vitamine A, B, C en E, mineralen, antioxidanten en vezels maakt de appel een gezonde keuze. De vruchten kunnen de hele winter worden bewaard, soms zelfs tot februari bij een late pluk. Bewaar ze op een koele, droge, donkere plaats bij een temperatuur van ongeveer 8 tot 10 °C, of in een koelcel, luchtdicht afgesloten, bij 1 tot 3 °C. Appels geven ethyleen af, een gas dat de rijping van fruit bevordert. Om het rijpingsproces van ander fruit of groenten te versnellen, leg je er gewoon wat appels bij.
Zeer populair vanwege zijn vruchten, vindt de appelboom perfect zijn plek in de tuin, tot plezier van jong en oud. Binnen ons uitgebreide assortiment appelbomen is het gemakkelijk om de variëteit te vinden die het beste bij uw wensen past.
{$dispatch("open-modal-content", "#customer-report");}, text: "Please login to report the error." })' class="flex justify-end items-center gap-1 mt-8 mb-12 text-sm cursor-pointer" > Een fout in de inhoud van deze pagina melden
Groeiplaats
Fruit
Bloei
Blad
Botanisch
Malus
domestica
Redford
Rosaceae
Appelboom, Appel
Tuinbouw
Andere Appelbomen
Alles bekijken →Aanplant en verzorging
Kies voor uw Appelboom Redford een plek in de volle zon. De grond mag licht kalkhoudend of zuur zijn, maar niet extreem. Graaf een ruim plantgat van minimaal 3 keer het volume van de kluit. Voeg tegelijkertijd organisch materiaal (potgrond, compost...) en een basisbemesting zoals gemalen hoornmeel toe. Verberg de entkraag niet onder de grond. Steun de boom indien nodig. Voor solitair geplante appelbomen die vrij uitgroeiend staan, kan het nuttig zijn om ze te steunen met een tuisysteem: plaats 3 palen in een driehoek op 50 cm afstand rond de stam en verbind deze met elkaar met houten latjes. Bescherm de bast met bijvoorbeeld een stuk rubber en bevestig de palen aan de stam met metalen draden. Geef ruim water, ook in de winter, zelfs als het regent. Fruitbomen plant u idealiter tussen oktober en maart, buiten vorstperiodes. Planten in container kunnen het hele jaar door geplant worden, behalve tijdens periodes van extreme hitte of vorst.
In de winter kunt u aan de voet van de boom, licht ingewerkt in het grondoppervlak, een kleine schep houtas toedienen. Dit is rijk aan kalium en verbetert de vruchtzetting. De appelboom kan gevoelig zijn voor verschillende ziekten en plagen. Om de risico's te beperken, houd voldoende afstand tussen de bomen, plaats gemengde hagen, nestkastjes of insectenhotels om biologische bestrijders aan te trekken. Kortom: kies voor diversiteit. De belangrijkste ziekten bij appelbomen zijn schurft (bruine vlekken op het blad), vruchtrot (verdrogen van bloemen en rotten van vruchten aan de boom) en meeldauw (witte viltlaag op de bladeren). Voor deze drie gevallen heeft preventieve actie de voorkeur, door te spuiten met een aftreksel van paardenstaart. Als laatste redmiddel en bij een zware aantasting kunt u curatief een behandeling met Bordeaux-mengsel toepassen. Wat plagen betreft is de fruitmot (Cydia pomonella), een kleine rups afkomstig van een vlindereitje, die gangen in het fruit veroorzaakt. Om dit te bestrijden, is het beter preventief te werk te gaan door het aantrekken van koolmezen en vleermuizen met nestkasten. Bij een aantasting door bladluis, spuit dan met een oplossing op basis van groene zeep.
Bij de oogst in september bewaart u alleen de geplukte vruchten. Voor een goede bewaring is het aan te raden de appels met het steeltje naar beneden in kistjes of kratten te leggen. Kies bij voorkeur een plek die volledig donker, droog en koel is, maar vorstvrij.
Wanneer planten?
Voor welke locatie?
Behandelingen
Dit artikel heeft nog geen beoordeling ontvangen; deel uw ervaring als eerste
Hebt u niet gevonden wat u zocht?
Winterhardheid is de laagste wintertemperatuur die een plant kan verdragen zonder ernstige schade op te lopen of zelfs te sterven. Deze winterhardheid wordt echter beïnvloed door de standplaats (beschutte plek, zoals een patio), bescherming (winterhoes) en grondsoort (winterhardheid wordt verbeterd door goed doorlatende grond).