Welke heesters voor een haag in de bergen?

De beuk, Fagus sylvatica

De beuk, Fagus sylvatica, is een bekende boom in onze bossen. Hoewel hij heel groot kan worden, groeit hij langzaam en verdraagt hij snoei zeer goed, waardoor hij op een redelijk formaat kan worden gehouden voor een haag. Met zijn dichte blad vormt hij een zeer effectief privacyscherm. Het blad van de beuk is marcescent: de bladeren drogen in het najaar en worden bruin, maar blijven tot het voorjaar aan de boom zitten. Zo blijft een beukenhaag het hele jaar afschermend, zelfs in de winter; hij kleurt dan alleen bruin. De beuk is zeer winterhard en verdraagt temperaturen tot -25 °C. Hij gedijt in voedselrijke, vochtige maar goed doorlatende grond. Er bestaan variëteiten met gekleurd blad, zoals Fagus sylvatica ‘Atropurpurea’, met purperen bladeren, Fagus sylvatica ‘Dawyck Gold’, met goudkleurige bladeren, en Fagus sylvatica ‘Purpurea Tricolor’, met zeer bijzonder bont blad.

Een haag van Fagus sylvatica

De lepeltjesboom, Kalmia latifolia

De Kalmia latifolia, ook wel lepeltjesboom genoemd, is een winterharde zuurminnende heester die temperaturen tot – 25 / – 30 °C verdraagt. Hij is ideaal voor het vormen van een vrije en bloeiende haag op zure grond. Het is een langzaam groeiende heester die een afgeronde struik vormt van ongeveer 2 m in alle richtingen. Hij heeft mooie wintergroene, lancetvormige bladeren met een glanzend groene kleur en bloeit in het voorjaar met witte of roze, open klokvormige bloemen die in boeketten bijeenstaan. De Kalmia groeit graag in de schaduw of halfschaduw, in vochthoudende en zure grond. Je kunt hem combineren met rododendrons, die eveneens wintergroen en zeer winterhard zijn. Hij combineert ook uitstekend met het Enkianthus campanulatus, dat in het voorjaar eveneens klokvormige bloemen draagt.

Detail van de bladeren en bloemen van Kalmia latifolia

De blaasspirea

De blaasspirea, Physocarpus opulifolius is een Noord-Amerikaanse heester die ideaal is voor het samenstellen van een landelijke haag. Het blad is verkrijgbaar in een breed kleurenpalet: goudgeel, lichtgroen, roodbruin, bijna zwart purper… De bladeren zijn 5 tot 8 cm lang en mooi in drie lobben ingesneden, wat ze een echte landelijke charme geeft. Hij is uitstekend winterhard en verdraagt temperaturen van ongeveer – 30 °C. Afhankelijk van de variëteit wordt hij 1 tot 2 m hoog, soms zelfs tot 3 m. In het voorjaar bloeit hij met witte of lichtroze bloemen in tuilen. Let op: het blad is bladverliezend. We raden daarom aan hem te combineren met groenblijvende heesters, zodat je haag in elk seizoen zichtdicht blijft. De blaasspirea gedijt in de zon of halfschaduw, in een rijke, losse en diepe, bij voorkeur zure bodem.

Physocarpus opulifolius ‘Diable d’Or Mindia’ en ‘Aurea’

De Japanse berberis

Met hun doornen zijn berberissen perfect om een doornhaag te creëren. Er bestaan veel variëteiten, met blad in een breed kleurenpalet! Ze groeien goed in de zon of halfschaduw, in elke goed doorlatende grond, zelfs in arme en kalkrijke grond. Berberis thunbergii is de bekendste en meest vorstbestendige soort (eenmaal goed gevestigd kan hij temperaturen tot – 35 °C verdragen). Het blad is bladverliezend. Er bestaan ook wintergroene Berberis, zoals B. darwinii en B. frikartii, maar die zijn iets minder vorstbestendig (respectievelijk tot – 15 °C en – 20 °C). Berberissen kunnen, afhankelijk van de variëteit, tussen 50 cm en 2 m hoog worden. Ze vormen heesters met een bossige, afgeronde groeiwijze en dicht blad. In het voorjaar bloeien ze met trossen kleine, klokvormige bloemen die geel en min of meer oranje zijn.

Berberis thunbergii ‘Atropurpurea’ (foto: Krzysztof Ziarnek)

De alpenbes, Ribes alpinum

Afkomstig uit de Alpen, de Kaukasus en Siberië is de Ribes alpinum een alpenbes die uitgroeit tot een heester met een bossige, ronde groeiwijze. Met een hoogte en breedte van ongeveer 1,30 m is hij ideaal voor het vormen van een lage haag of om een landelijke haag voller te maken in combinatie met andere, hogere heesters. Hij heeft zeer mooie, in 3 tot 5 getande lobben ingesneden bladeren. De voorjaarsbloei van de mannelijke planten is vrij decoratief, met kleine lichtgroen-gele bloemen, terwijl die van de vrouwelijke planten onopvallender is. Deze laatste dragen echter, zodra hun bloemen bestoven zijn, mooie felrode vruchten, die eetbaar zijn maar weinig smaak hebben. De alpenbes is een heester die snel groeit en weinig eisen stelt. Hij kan zowel in de zon als in de schaduw groeien en gedijt in vochtige tot droge, zelfs kalkrijke, maar liefst rijke en diepe bodem.

Ribes alpinum: overzicht (foto: F. D. Richards) en detail van het blad en de bessen

De haagbeuk, Carpinus betulus

De haagbeuk (Carpinus betulus) is een boom die geliefd is om zijn mooie, ovale en getande, lichtgroene blad. Omdat hij zeer goed tegen snoei kan, is hij geschikt voor het vormen van mooie, ondoordringbare, zeer dichte hagen, die haagbeuken worden genoemd. Net als bij de beuk is het blad marcescent: het blijft de hele winter aan de takken zitten en valt pas in het voorjaar af. De haagbeuk is gemakkelijk te kweken en bovendien goed bestand tegen kou; hij verdraagt temperaturen tot – 25 °C. Hij groeit goed in de schaduw of in de niet te felle zon, houdt van kalkhoudende kleigrond en humusrijke grond, maar groeit in elke voldoende diepe en eerder vochtige bodem. Houd voor een haag van haagbeuk een plantafstand van 70 cm tot 1 m tussen elke plant aan. We adviseren om ze vervolgens elk jaar in september te snoeien en eventueel een tweede keer in juni.

Haagbeukenhaag en detail van het blad

De wilg

Met hun soepele en flexibele takken zijn wilgen bijzonder geschikt voor vlechtwerk: zo kun je hun takken vlechten om levende wilgenhagen te maken. Verschillende soorten lenen zich hier uitstekend voor: je kunt bijvoorbeeld kiezen voor Salix triandra, Salix purpurea of Salix viminalis. Ze zijn uitstekend bestand tegen kou en winterhard tot – 25 °C / – 30 °C. Ze hebben mooie, langwerpige, lancetvormige en bladverliezende bladeren. Ze houden van matig vochtige tot vochtige, eerder zware en kleiachtige bodems. Ook zonder hun takken te vlechten, kunnen ze gewoon deel uitmaken van een vrije haag, in combinatie met andere heesters zoals Physocarpus, kornoeljes en Ribes alpinum.

Bekijk onze fiche: “Hoe plant en onderhoud je een levende wilgenhaag?”

Een gevlochten wilgenhaag

De cotoneaster

De dwergmispel is zowel wintergroen, weinig veeleisend als zeer winterhard. Voor een haag kunt u bijvoorbeeld kiezen voor de Cotoneaster franchetii of de Cotoneaster lacteus, die winterhard zijn tot – 20 °C en zelfs tot – 25 °C. Ze bereiken op volwassen leeftijd een hoogte en breedte van 2 tot 3 m en hebben gebogen twijgen met kleine, aan de bovenzijde matgroene en aan de onderzijde behaarde, wintergroene bladeren. In het najaar dragen ze bovendien mooie felrode bessen, die zeer decoratief zijn. Ze zijn niet eetbaar, maar vogels zijn er dol op. De dwergmispel gedijt in de zon of halfschaduw, in elk type bodem, zelfs kalkrijke of stenige grond. Het is echter belangrijk dat de bodem goed gedraineerd is, omdat de plant in de winter slecht tegen verzadigde grond kan. We raden aan om een plantafstand van 80 cm tot 1 m tussen elke plant aan te houden. Eenmaal gevestigd vraagt de plant weinig onderhoud en volstaat een jaarlijkse snoei aan het einde van de zomer.

Cotoneaster franchetii en Cotoneaster lacteus (foto’s: A. Barra / Père Igor)

De kornoelje

Kornoeljes kunnen deel uitmaken van de samenstelling van een vrije, landelijke haag. Deze heesters zijn bladverliezend, maar hebben vaak zeer decoratieve takken in de winter, omdat ze mooi gekleurd zijn. De witte kornoelje, Cornus alba, verdraagt temperaturen van ongeveer – 25 °C tot – 30 °C. Hij vormt een bossige heester van 1,50 m tot 2 m in alle richtingen en heeft in de winter prachtig helderrood hout. De Cornus sericea (C. stolonifera) is nog winterharder en verdraagt temperaturen tot – 35 °C. Vooral de variëteit ‘Flaviramea’ wordt gewaardeerd om zijn gele hout, evenals de variëteit ‘White Gold’, met wit gerande bladeren die ideaal zijn om donkere hoekjes in de tuin lichter te maken. Kornoeljes stellen weinig eisen aan de bodem en standplaats. Het zijn gemakkelijk te kweken en te onderhouden heesters. Ze zijn perfect voor een decoratieve vrije haag die in elk seizoen mooi is!

Cornus sericea ‘White Gold’ en Cornus alba ‘Siberian Pearls’

De levensboom

De Thuya plicata is een bekende wintergroene haagplant. Hij wordt vaak gebruikt om dichte, gelijkmatige, monotype hagen te vormen. Zijn donkergroene blad, dat uit kleine, dakpansgewijs gerangschikte schubben bestaat, wordt gewaardeerd. Hij is zeer winterhard en verdraagt temperaturen van ongeveer -20 tot – 25 °C. Hij groeit snel en verdraagt herhaald snoeien zonder problemen. De nog winterhardere Thuya occidentalis (westerse levensboom) verdraagt temperaturen tot – 30 °C en is eveneens zeer geschikt voor een strakke, gelijkmatige haag. Zodra ze goed zijn aangeslagen, raden we aan om je levensbomen één tot twee keer per jaar te snoeien, in april en augustus.

Thuya occidentalis ‘Brabant’