Cornus alba - Cornouiller blanc
Witte kornoelje - Cornus alba
Witte kornoelje - Cornus alba
Cornus alba - Cornouiller blanc
Witte kornoelje - Cornus alba
Cornus alba
Witte kornoelje , Bonte kornoelje , Siberische kornoelje , Witbonte kornoelje , Witbonte siberische kornoelje , Kornoelje
Laat u verleiden door andere soortgelijke variëteiten die op voorraad zijn
Alles bekijken →24 maanden terugnamegarantie op deze plant.
Meer info
Does this plant fit my garden?
Set up your Plantfit profile →
Beschrijving
De Cornus alba of witte kornoelje is een soort afkomstig uit Siberië, perfect winterhard en verdraagt zelfs droge en kalkhoudende grond! Hij vormt een grote, bladverliezende, bossige struik, breder dan hoog, met grote groene bladeren die in het najaar fel oranjerood kleuren voordat ze afvallen, wat mooi contrasteert met zijn trossen melkachtig blauwe vruchten. Zijn talrijke rechtopstaande takken met een intens bloedrode bast steken prachtig af tegen de grauwe winterachtergronden en vormen zijn belangrijkste sierwaarde. Door zijn uitzonderlijke kracht en snelle groei is dit de ideale struik om gemakkelijk informele hagen of een achtergrond voor borders te creëren, terwijl de tuin ook in het late seizoen aantrekkelijk blijft. Te planten in groepen, in de volle zon of halfschaduw, bij voorkeur in alle vochthoudende grondsoorten. Een lichtere standplaats maakt de herfstkleur van het loof intenser.
De Cornus alba behoort tot de familie van de Cornaceae. De Cornus alba, ook wel witte kornoelje genoemd, is oorspronkelijk afkomstig uit Siberië, van de oevers van de Amoer en uit de vochtige loof- en naaldbossen die voorkomen in Rusland en Mantsjoerije. Hij groeit altijd in de buurt van waterlopen, onder ruwe en contrasterende klimaten die zijn robuustheid bewijzen. Deze bladverliezende struik heeft een bossige, weelderige groeiwijze, iets breder dan hoog. Het is een vertakte struik met een wat wild uiterlijk, die gemiddeld 1,5 m hoog wordt, met een spreiding van 2 m. Zijn groei is snel. Zijn takken zijn bloedrood en glanzend, zowel jong als ouder, en hebben het voordeel dat ze niet van onderen kaal worden. Het bladverliezende loof is in het voorjaar groen, voordat het voor de bladval roodoranje kleurt. De bladeren zijn gaafrandig, duidelijk generfd en golvend, met een lengte van ongeveer 10 cm. De bloei van eind mei tot eind juli is niet zijn belangrijkste troef en is vrij onopvallend, in de vorm van kleine witgele bloempjes gerangschikt in schermvormige tuilen, die nectar produceren. Deze wordt gevolgd door vruchtzetting met crèmewitte bessen die oliehoudende zaden bevatten, die bij rijpheid een blauwachtige tint krijgen. De onderste takken vormen uitlopers of wortelen in de grond, zonder dat de struik invasief wordt.
Wat de grootte en stijl van de tuin ook is, er is altijd een kornoelje die voor een mooi decor zorgt. De witte kornoelje biedt een spektakel van de herfst tot de winter, en zijn vrij bescheiden ontwikkeling maakt hem geschikt voor de samenstelling van een gemengde haag van gemiddelde hoogte of om een mooie achtergrond te vormen voor borders met vaste planten of heesters. Je kunt hem ook aan de rand van een bosplantsoen plaatsen om een overgang met het landschap te creëren. Zijn combinatie met Helianthus, Heliopsis of daglelies vormt een zeer kleurrijk tafereel. Omdat het een struik is die graag bij water staat, kun je hem, samen met de Cornus stolonifera 'Faviramea' met gele bast, achter een voorgrond van astilbes planten, niet ver van een vijver.
{$dispatch("open-modal-content", "#customer-report");}, text: "Please login to report the error." })' class="flex justify-end items-center gap-1 mt-8 mb-12 text-sm cursor-pointer" > Een fout in de inhoud van deze pagina melden
Witte kornoelje - Cornus alba in beeld...
Groeiplaats
Bloei
Blad
Schors
Botanisch
Cornus
alba
Cornaceae
Witte kornoelje , Bonte kornoelje , Siberische kornoelje , Witbonte kornoelje , Witbonte siberische kornoelje , Kornoelje
Tuinbouw
Andere Kornoeljes - Cornus
Alles bekijken →Aanplant en verzorging
De Cornus alba gedijt goed in een frisse, vruchtbare en humusrijke bodem, zelfs vochtig, zwaar en licht kalkhoudend. Hij is echter relatief tolerant als de grond diep is, niet te compact en niet te droog. Plant hem van november tot maart op een zonnige standplaats om de kleuren van het loof te accentueren, of eventueel in lichte halfschaduw.
Wanneer planten?
Voor welke locatie?
Behandelingen
Dit artikel heeft nog geen beoordeling ontvangen; deel uw ervaring als eerste
Hebt u niet gevonden wat u zocht?
Winterhardheid is de laagste wintertemperatuur die een plant kan verdragen zonder ernstige schade op te lopen of zelfs te sterven. Deze winterhardheid wordt echter beïnvloed door de standplaats (beschutte plek, zoals een patio), bescherming (winterhoes) en grondsoort (winterhardheid wordt verbeterd door goed doorlatende grond).