8 heesters voor een doornhaag
Onze selectie stekelige haagheesters
Inhoud
Wanneer je overweegt een verdedigende tuinhaag aan te leggen om indringers af te schrikken, is de keuze van geschikte stekelige heesters essentieel. Deze heesters staan bekend om hun vermogen om dankzij hun doornen, scherpe bladeren, dichtheid en ineengestrengelde takken een afschrikwekkende barrière te vormen. Hier volgt een selectie heesters die een ondoordringbare barrière kunnen vormen: ze zijn vaak wintergroen, sterk, geschikt voor snoei en groeien van nature tot zeer uiteenlopende hoogtes. Ze kunnen ook fraaie sierkwaliteiten bezitten: uitbundige bloei, een rijke, soms eetbare vruchtvorming met levendige kleuren en kleurrijk blad.
Berberis, onmisbaar en kleurrijk
Bij het aanleggen van een doornhaag denk je vanzelf aan de Berberis. Het is een sierlijke keuze. De bladverliezende variëteiten hebben soms zeer kleurrijk blad in purper, oranje, rood of citroengeel. De wintergroene variëteiten bieden daarentegen een rijke bloei, gevolgd door decoratieve bessen. De Berberis heeft heel wat te bieden en blinkt uit in kwaliteiten. Hij draagt geduchte dorens in de bladoksels en is daardoor uitermate geschikt voor een ondoordringbare haag. Nog een troef: hij groeit op elke goed doorlatende grond, in elke standplaats. Het is een heester die goed tegen snoei kan en weinig onderhoud vraagt.
Zijn bossige, dicht vertakte groeiwijze met ineengestrengelde takken is ofwel opgaand, ofwel zeer breed uitgroeiend. Afhankelijk van de gewenste hoogte van de haag worden sommige cultivars maximaal 90 cm hoog, terwijl andere 3 m bereiken. Combineer hem voor een kleurrijke doornhaag met bladverliezende Japanse sierkweeën, rimpelrozen en gaspeldoorns.
De prachtige kleuren van de Berberis
Lees ook
Hoe leg je een doornhaag aan?De steeneik, zeer geliefd en bijzonder nuttig
De steeneik, of Quercus ilex, is niet zo stekelig: sommige bladeren zijn dat een beetje. Maar gemengd in een haag met stekeligere soorten, is hij zeer interessant. Hoewel hij van nature uitgroeit tot een grote boom, kan hij gesnoeid ook deel uitmaken van een haag, zolang je accepteert dat hij langzaam groeit. Wintergroen en sterk biedt hij een pittoreske schoonheid, met contrasterende texturen, vormen en kleuren, een licht kronkelige groeiwijze en groen, zilvergrijs blad. Hij bloeit in het voorjaar uitbundig. De steeneik is een kenmerkende boom van Zuid-Frankrijk en de garrigue, maar heeft nog een andere troef. Specialisten beschouwen hem als een soort die geschikt is voor de klimaatverandering: hoewel hij tot nu toe vooral in het Middellandse Zeegebied werd aangeplant, breidt hij zijn verspreidingsgebied geleidelijk naar het noorden uit en is hij een interessante keuze voor de komende decennia in heel Frankrijk.
Plant hem als een aanvullend en bescheidener element in een doornhaag, samen met meerdere Berberis met verschillend blad, felgeel bloeiende Mahonia, duindoorn en hulst met kleurrijke bessen.
Blad en bloei van de steeneik
De hulst en zijn mooie blad
Nog een winterharde heester met wintergroen blad en leerachtige, stekelige bladeren. De hulst of Ilex is een geslacht dat uit vele soorten bestaat, waarvan niet alle soorten stekelig zijn. De soorten die dat wel zijn, hebben bladeren met uiteenlopende vormen, vaak zeer sierlijk, in min of meer groene of blauwachtige tinten, zoals de blauwe hulst of Ilex meserveae. De hulst of Ilex aquifolium, die we in Europa goed kennen, draagt in de winter aantrekkelijke rode, gele of zwarte steenvruchten aan de vrouwelijke planten. Amerikaanse hulsthybriden zijn minder stekelig, ook al is hun blad wel stekelig, en dragen bijzonder rijkelijk vruchten. Alle soorten vormen dichte heesters van uiteenlopende hoogte, maar bereiken, behalve enkele dwergvariëteiten, minstens 3,50 m hoogte.
Plant de hulst samen met meidoorns, duindoorns en vuurdoorns voor een ecologische haag vol kleurrijke bessen in het najaar en de winter, waar vogels van zullen smullen.
Blad en bloei van de hulst
Lees ook
5 perfecte berberissen als haagMahonia met een uitgesproken karakter
De Mahonia is een zeer fraaie, wintergroene heester met dicht, stekelig blad, die tussen het najaar en het begin van het voorjaar wordt gesierd door een uitzonderlijk rijke, grootse gele of oranje bloei, gevolgd door een vruchtzetting met donkere bessen waar vogels dol op zijn. De glanzend groene bladeren kleuren in de winter paarsrood. Hij heeft een zeer sierlijke groeiwijze en een exotische uitstraling. Afhankelijk van de soort en variëteit wordt hij 80 cm tot 3 m hoog. Sommige mahonies zijn niet stekelig, maar hebben juist fijn, sierlijk blad (‘Sweet Winter’ en ‘Soft Caress’). De Mahonia vraagt weinig onderhoud en kan worden gesnoeid. Hij is gevoelig voor echte meeldauw en roest. Hij houdt niet van zware, compacte bodems en staat het liefst in de schaduw of halfschaduw.
Je kunt ervoor kiezen om met de Mahonia een eensoortige doornhaag te vormen door hem in groepen van minstens 5 planten aan te planten. Zo komt zijn zeer sierlijke groeiwijze goed tot zijn recht en krijgt zijn bloei nog meer impact. Kies hiervoor de Mahonia x media of de Mahonia oiwakensis subsp. lomariifolia.
De sierlijke groeiwijze van de Mahonia
De vuurdoorn, bekend om zijn overvloedige vruchtvorming in levendige kleuren
De Pyracantha doet zijn naam vuurdoorn eer aan: de lange takken zijn voorzien van zeer scherpe doornen. Het groene, wintergroene blad wordt tussen mei en juli bedekt met een aantrekkelijke en zeer nectarrijke bloei, waarna in het najaar een overvloedige en zeer decoratieve vruchtvorming met gele, oranje of rode bessen volgt. De Pyracantha past zich aan elke grondsoort aan, zolang de bodem maar eerder goed gedraineerd is. Het is aan te raden hem elk jaar te snoeien, zodat de voet mooi dicht en gevuld blijft. In een haag kan hij tot 3 keer per jaar worden gesnoeid. Eenmaal volwassen is snoei minder noodzakelijk, behalve om de hoogte te behouden. Hij bereikt op volwassen leeftijd een hoogte van 1,5 tot 4 m. Sommige variëteiten zijn gevoelig voor bacterievuur en meniezwam.
De Pyracantha’s wordt overigens vaak verweten dat ze te vaak ziek zijn, maar de nieuwere variëteiten, zoals ‘Saphyr Orange’ zijn zeer resistent. Door deze moderne en sterke cultivars te kiezen, kunt u Pyracantha’s bij elkaar planten en de kleuren van de vruchtvorming afwisselen, zoals met ‘Saphyr rouge’.
De moderne, ziekteresistente cultivars van Pyracantha
De Zanthoxylum met pittige, peperachtige bessen
De verschillende soorten Zanthoxylum of peperboom vormen zeer interessante heesters. Hoewel het strikt genomen geen peperbomen zijn, zoals de “echte” peper of Piper nigrum, dragen ze kleine, kruidige en eetbare bessen die aan peper doen denken en als aromatische peper worden gebruikt, zoals de Zanthoxylum piperitum of Sichuanpeper, die al vele jaren bij ons wordt gewaardeerd. Zanthoxylum is voorzien van doorns op de takken en bladeren, die bovendien aromatisch en decoratief zijn. Zo heeft Zanthoxylum piperitum ‘Black Magic’ een prachtig purperkleurig blad. De Zanthoxylum houdt van vruchtbare, lichte bodems en veel licht, evenals een beschutte standplaats. Onder deze omstandigheden groeit hij snel. Hij vraagt weinig onderhoud en verdraagt snoei goed. De verschillende soorten produceren bessen met uiteenlopende aroma’s, zoals de Zanthoxylum americanum en de Zanthoxylum coreanum.
Laten we niet vergeten dat deze heester ook ideaal is als doornhaag. Hij heeft een bossige groeiwijze en wordt op volwassen leeftijd 3 tot 4 m hoog. Combineer hem met heestersoorten die van nature niet altijd doorns hebben, zoals Prunus spinosa of de Osmanthus heterophyllus. Voeg de prachtige bloei van de meidoorns toe.
De Zanthoxylum coreanum, waarvan het omhulsel van de bessen wordt gegeten
De Japanse sierkwee, met prachtige bloemen aan het einde van de winter op kale takken
De Japanse sierkwee of Chaenomeles is een bladverliezende heester die uitstekend in een doornhaag past. De ineengestrengelde en zeer stekelige takken, die vanaf het najaar kaal zijn, tooien zich al zeer vroeg met een prachtige bloei, aan het einde van de winter en begin voorjaar. Talrijke variëteiten doen nauwelijks voor elkaar onder: met enkele of dubbele bloemen in vuurrood, abrikooskleurig, wit of roze. Ze hebben een gedrongen, compacte en bossige groeiwijze en worden 1 tot 3 m hoog en breed. De Chaenomeles zijn alleen bang voor zeer zware bodems, zijn bestand tegen droogte en vragen geen onderhoud, behalve snoei om hun wat woekerende groei in toom te houden.
Plant ze samen met andere, wintergroene en bladverliezende heesters die minstens zo decoratief zijn: duindoorns met oranje bessen in het najaar, Berberis, rimpelrozen of pimpernel, hulst.
De Chaenomeles zorgen aan het einde van de winter voor een van de eerste bloeiperioden
De driebladige citroen, een stekelige en sierlijke citrusvrucht
De laatste heester uit deze selectie, de Poncirus trifoliata is een citrusvrucht. Het is de winterhardste onder de citrusvruchten en verdraagt temperaturen tot -18 à -20 °C. Hij wordt vooral gekweekt vanwege zijn vele sierkwaliteiten, meer dan vanwege zijn kleine gele vrucht, die op een citroen lijkt. Deze vrucht is rauw niet eetbaar en wordt voornamelijk in poedervorm gebruikt als smaakmaker of voor thee. Dankzij zijn mooie, lange doorns komt hij uitstekend tot zijn recht als doornhaag. Zijn bladverliezende blad wordt voorafgegaan door een witte voorjaarsbloei, kenmerkend voor citrusvruchten. Hij bereikt op volwassen leeftijd een hoogte van 4 m. De cultivar ‘Flying Dragon’ is kleiner en minder krachtig en heeft mooie, kronkelende takken die zeer decoratief zijn nadat het blad in de winter is gevallen. De Poncirus trifoliata is goed winterhard en kan in veel streken worden gekweekt, zolang hij een warme en beschutte standplaats krijgt.
Plant hem samen met een meidoorn, die net als hij in het voorjaar bloeit, en een duindoorn met oranje bessen in het najaar en de winter.
De Poncirus trifoliata ‘Flying Dragon’ met mooie, kronkelende takken
- Abonneren
- Overzicht
Dit formulier wordt beschermd door reCAPTCHA: u kunt het privacybeleid en de gebruiksvoorwaarden raadplegen.
Opmerkingen