Rosa pimpinellifolia - Duinroos

De Rosa pimpinellifolia (synoniem Rosa spinosissima), ook wel duinroos genoemd, is een bijzonder charmante botanische roos die zeer zuinig is. Ze is ideaal voor arme, zandige grond waar andere rozenstruiken niet willen groeien. Hij groeit uit tot een dichte, zeer stekelige struik met fijn verdeeld blad. Het ondoordringbare struweel dat hij vormt, wordt de hele zomer getooid met kleine, crèmewitte tot lichtroze wilde roosjes, gevolgd door kleine zwarte vruchten. Deze roos is uitstekend geschikt voor een defensieve haag. Hij verdraagt strenge winters en heeft maar één eis: een goed doorlatende, zelfs kalkrijke en droge bodem.

De Rosa (x) pimpinellifolia, uit de Rozenfamilie (Rosaceae), is oorspronkelijk afkomstig uit West-Europa en Noord-Afrika. Schotland heeft deze soort, naast de distel, tot nationaal symbool gemaakt. Hij komt in een groot deel van ons gebied voor, waar hij groeit in bossen, struwelen en hagen, op kliffen en op droge, vaak zeer kalkrijke plaatsen. Niet geënt heeft de struik de neiging worteluitlopers te vormen en zich uit te breiden. Hij heeft vaak een breder dan hoge groeiwijze, waardoor hij uiteindelijk een zeer dichte struik vormt van ongeveer 90 cm hoog en meer dan 1 meter breed. Onder gunstige omstandigheden kan hij 1,50 meter of meer in alle richtingen bereiken. De twijgen zitten vol met talrijke rechte doorns, vermengd met stijve haren. Jonge stengels en doorns zijn zeer rood en worden later diepbruin. Het blad, dat in de winter afvalt, is diep ingesneden in 5 tot 13 fijntandige deelblaadjes. In de zomer is het lichtgroen, in het najaar wordt het geel met bronzen tinten voordat het valt. Soms vertoont het blad donkere, roodachtige vlekken. Dit zou een eigenschap van de soort zijn, veroorzaakt door atmosferische omstandigheden, die geen gevolgen heeft voor de gezondheid van de plant. De bloei begint in mei-juni en herhaalt zich tot eind juli. De bloemen, die solitair en talrijk zijn, zijn lieflijke kleine wilde roosjes met een diameter van 2 tot 4 cm. Meestal zijn ze crèmewit van kleur, soms zacht getint met lichtroze. Het hart wordt ingenomen door een bosje gouden meeldraden. Na bestuiving ontstaan er veel kleine, bolvormige vruchten die van rood naar zwart-paars verkleuren bij rijpheid.

De passie voor botanische rozen en hun directe hybriden is ruimschoots gerechtvaardigd, vooral op moeilijke grond of onder lastige klimaatomstandigheden: deze rozen zijn niet alleen de voorouders van onze moderne rozen, maar zijn over het algemeen ook robuuster en zeer betrouwbaar. De duinroos is een werkelijk weinig eisende struik die, ondanks zijn vele doorns, weet te charmeren. Hij is nuttig in een landschappelijke of defensieve haag, omdat hij een stekelige massa vormt die moeilijk te passeren is. Kies zijn standplaats zorgvuldig: in de volle zon en in een bodem die geen vocht vasthoudt. Hij is prachtig in een natuurlijke tuin, samen met andere botanische rozen (Rosa rugosa, Rosa hugonis), boerenjasmijn, caryopteris en struikganzerik die de bloei overnemen.