Iris sibirica Tipped in Blue - Iris de Sibérie
Iris sibirica Tipped in Blue - Siberische iris
Iris sibirica Tipped in Blue
Siberische iris , Sieriris , Blauw-siberische iris , Siberische tuiniris
Laat u verleiden door andere soortgelijke variëteiten die op voorraad zijn
Alles bekijken →12 maanden terugnamegarantie op deze plant.
Meer info
Does this plant fit my garden?
Set up your Plantfit profile →
Beschrijving
De Iris sibirica of Siberische iris Tipped in Blue biedt prachtige tweekleurige bloemen, met een diameter van 15 cm, in primulageel en lavendelblauw, voor een zowel contrastrijk als zacht resultaat. De gele kroonbladen worden doortrokken door een dicht netwerk van blauw-paarse aders, net als de toppen van de kroonbladen, alsof ze in deze luchtkleur zijn gedoopt. Ze bloeien in mei-juni op een rechtopstaande plant van gemiddelde grootte. De zogenaamde Siberische irissen zijn zeer mooie planten voor vochtige of frisse grond, gewaardeerd om de gratie en elegantie van hun bloemen en hun fijne loof. Ze vormen grafische en krachtige pollen, even mooi in een eigentijdse als in een romantische tuin, en zijn onmisbaar langs de waterkant.
De Iris sibirica Tipped in Blue is een rhizomateuze, bladverliezende vaste plant, die vanaf het voorjaar een opgaande, polvormige groeiwijze heeft. Hij behoort tot de familie van de Iridaceae. Het is een van de vele cultivars die zijn verkregen uit de Iris sibirica, afkomstig uit Centraal-Europa, Oost-Europa en Turkije, maar afwezig in Siberië, en de Iris sanguinea die voorkomt in China, Siberië, Japan, Mantsjoerije en Korea. Deze iris bereikt een hoogte van 80 cm, 1 m in bloei, en de pol verspreidt zich over 50 cm. Zijn groei is gemiddeld, minder snel dan die van de Iris germanica. De Siberische iris Tipped in Blue heeft een rechtopstaande, elegante, dichte polvorm. Het loof bestaat uit lange, smalle, grijsgroene bladeren. In het late voorjaar en de vroege zomer steken de bloemstengels boven het loof uit en dragen bloemen met 3 kelkbladen en 3 kroonbladen die alleen staan en elkaar opvolgen van het uiteinde van de stengel naar de onderste vertakkingen. Ze zijn primulageel, gemarkeerd en geaderd met lavendelblauw. Deze iris verspreidt zich via wortelstokken.
De Siberische iris Tipped in Blue verdraagt een vochtige standplaats, bijvoorbeeld op een oever, mits hij niet langdurig onder water staat. Hij kan ook worden gekweekt in gewone tuingrond, gemulcht, mits deze fris blijft. Hij houdt van een zure tot neutrale bodem (pH 4,5 tot 8), rijk en goed doorlatend. Langs een vijver of beek, of simpelweg in vochtige grond, is hij onvervangbaar. Zijn gratie past perfect in romantische tuinen, Engelse tuinen en andere 'mixed borders'. In vochtige of frisse grond, op een zonnige plek, kan hij worden gecombineerd met de zomerster, met Camassia, met daglelies en met riddersporen, met akeleien, waarmee hij een border vormt van vaste planten in bloei van april tot juli. In een eigentijdse tuin plant je hem langs de waterkant in gezelschap van hosta's of astilbes in halfschaduw.
Goed om te weten : De wilde Iris sibirica L. is een bedreigde en beschermde soort die absoluut gerespecteerd moet worden. Er zijn nog maar zeer weinig groeiplaatsen in Frankrijk. De horticulturele "Sibirica"-irissen zijn het resultaat van hybridisatie van verschillende soorten uit de Sibiricae-serie (I. sanguinea, enz.). Hun bloemen zijn groter dan bij de wilde vormen en hebben gevarieerde kleuren. Er zijn honderden benaamde cultivars geregistreerd.
{$dispatch("open-modal-content", "#customer-report");}, text: "Please login to report the error." })' class="flex justify-end items-center gap-1 mt-8 mb-12 text-sm cursor-pointer" > Een fout in de inhoud van deze pagina melden
Bloei
Blad
Groeiplaats
Botanisch
Iris
sibirica
Tipped in Blue
Iridaceae
Siberische iris , Sieriris , Blauw-siberische iris , Siberische tuiniris
Tuinbouw
Andere Siberische iris
Alles bekijken →Aanplant en verzorging
De Siberische iris 'Tipped in Blue' verdraagt een vochtige standplaats, bijvoorbeeld op een oever, zolang hij niet permanent onder water staat. Hij kan ook worden gekweekt in gewone tuingrond, met een mulchlaag en om de twee weken water geven in de zomer. Hij houdt van een zure tot neutrale bodem (pH 4,5 tot 8), rijk en goed doorlatend. Een te kleiachtige, te kalkhoudende of te zanderige grond kan worden verbeterd door een flinke hoeveelheid humus (goed verteerde compost) toe te voegen. Een alkalische bodem kan licht worden aangezuurd met aanplantgrond voor heideplanten of turf, dennenaalden of bloem van zwavel.
Siberische irissen hebben een zonnige plek nodig om te bloeien, met minimaal 6 uur zon per dag. In de warmste streken kan lichte schaduw tijdens de heetste uren gunstig zijn. Het is het beste om te planten tijdens de rustperiode, van eind september tot half april, buiten de vorstperiodes. In een warm klimaat plant u in september. In streken met een koude winter daarentegen, plant u aan het begin van het groeiseizoen, eind maart of april. (Ze zullen pas het volgende jaar bloeien). Planten in augustus kan een alternatief zijn. Plant de wortelstokken van de Siberische iris op een diepte van 3-5 cm. Siberische irissen kunnen langer op hun plaats blijven zonder te worden gesplitst dan baardirissen. Deel ze slechts om de 5 tot 10 jaar, wanneer de pol in het midden niet meer bloeit of een krans vormt. Het is belangrijk om voldoende ruimte te voorzien voor een goede ontwikkeling van de pollen.
U kunt bemesten met een meststof type NPK 10-10-10 bij het begin van de groei en na de bloei in juni. Bij jonge pollen knipt u systematisch de uitgebloeide bloemstengels af om uitputting te voorkomen. Bij goed gevestigde pollen verwijdert u de bloemstengels om spontane uitzaai van kiemplanten die niet identiek zijn aan de moederplant te voorkomen. Na de herfstvorst kan het vergeelde blad worden teruggesnoeid tot 3-5 cm boven de grond (en ter plaatse worden gelaten als mulch). Dit droge blad kan daarentegen ook de hele winter blijven staan als 'architectonisch' element in de tuin. Knip het dan pas aan het einde van de winter, eind februari, weg voordat het nieuwe blad begint te groeien.
Wanneer planten?
Voor welke locatie?
Behandelingen
Dit artikel heeft nog geen beoordeling ontvangen; deel uw ervaring als eerste
Vergelijkbare artikelen
Hebt u niet gevonden wat u zocht?
Winterhardheid is de laagste wintertemperatuur die een plant kan verdragen zonder ernstige schade op te lopen of zelfs te sterven. Deze winterhardheid wordt echter beïnvloed door de standplaats (beschutte plek, zoals een patio), bescherming (winterhoes) en grondsoort (winterhardheid wordt verbeterd door goed doorlatende grond).