Iris sibirica Purplelicious - Siberische iris
Iris sibirica Purplelicious - Siberische iris
Iris sibirica Purplelicious - Siberische iris
Iris sibirica Purplelicious
Siberische iris , Sieriris , Blauw-siberische iris , Siberische tuiniris
Laat u verleiden door andere soortgelijke variëteiten die op voorraad zijn
Alles bekijken →12 maanden terugnamegarantie op deze plant.
Meer info
Wij garanderen de kwaliteit van onze planten gedurende een volledige groeicyclus.
Wij vervangen op onze kosten elke plant die niet is aangeslagen onder normale klimatologische en plantomstandigheden
Is deze plant geschikt voor mijn tuin?
Ik maak mijn Plantfit-profiel aan →
Beschrijving
De Iris sibirica 'Purplelicious' is een Siberische iris met spectaculaire bloemen, zo diep en intens is de paarse kleur, die onweerstaanbaar de aandacht trekt. De fluweelachtige bloembladen worden doorkruist door een netwerk van donkere aders en hun basis is besprenkeld met een glinsterend indigo vermengd met wit. Ze bloeien in juni en juli aan een opgaande plant van gemiddelde grootte. De zogenaamde Siberische irissen zijn zeer mooie planten voor vochtige bodems of verse grond, gewaardeerd om de gratie en elegantie van hun bloemen en hun fijne blad. Ze vormen grafische en krachtige pollen, even mooi in een eigentijdse als in een romantische tuin, en zijn onmisbaar langs de waterkant.
De Iris sibirica 'Purplelicious' is een rhizomateuze, bladverliezende vaste plant die vanaf het voorjaar een opgaande, polvormige groeiwijze heeft. Hij behoort tot de irissenfamilie. Het is een van de vele cultivars die zijn verkregen uit de Iris sibirica, afkomstig uit Centraal-Europa, Oost-Europa en Turkije, maar afwezig in Siberië, en de Iris sanguinea die voorkomt in China, Siberië, Japan, Mantsjoerije en Korea. Deze iris bereikt een hoogte van 70 cm, 1 m in bloei, en de pol verspreidt zich over 50 tot 70 cm. Zijn groei is gemiddeld, minder snel dan die van de Iris germanica. De Siberische iris 'Purplelicious' heeft een opgaande, elegante, dichte polvormige groeiwijze. Het loof bestaat uit lange, smalle, groene bladeren. Aan het einde van de lente en begin zomer steken de bloemstengels boven het loof uit en dragen bloemen met 3 kelkbladen en 3 kroonbladen die alleen staan en elkaar opvolgen van de top van de stengel naar de onderste vertakkingen. Ze hebben een verbluffend paarse kleur, gemarkeerd met indigo en wit. Deze iris verspreidt zich via wortelstokken.
De Siberische iris 'Purplelicious' verdraagt een vochtige standplaats, bijvoorbeeld op een oever, mits hij niet langdurig onder water staat. Hij kan ook worden gekweekt in gewone tuingrond, gemulcht, mits deze vers blijft. Hij houdt van een zure tot neutrale bodem (pH 4,5 tot 8), rijk en goed gedraineerd. Langs een vijver of beek, of simpelweg in vochtige grond, is hij onvervangbaar. Zijn gratie past perfect in romantische tuinen, Engelse tuinen en andere 'mixed borders'. In vochtige of verse grond, op een zonnige standplaats, kan hij worden gecombineerd met de zomerster, camassia's, daglelies en riddersporen, en met akeleien, waarmee hij een border vormt die van april tot juli bloeit. In een eigentijdse tuin plant je hem langs een vijverrand samen met hosta's of astilbes in de halfschaduw.
Goed om te weten: De wilde Iris sibirica is een bedreigde en beschermde soort die absoluut gerespecteerd moet worden. Er zijn nog maar zeer weinig groeiplaatsen in Frankrijk. De tuinbouw 'Siberische' irissen zijn het resultaat van hybridisatie van verschillende soorten uit de Sibiricae-serie (I. sanguinea, etc.). Hun bloemen zijn groter dan bij de wilde vormen en hebben gevarieerde kleuren. Er zijn honderden benoemde cultivars geregistreerd.
{$dispatch("open-modal-content", "#customer-report");}, text: "Please login to report the error." })' class="flex justify-end items-center gap-1 mt-8 mb-12 text-sm cursor-pointer" > Een fout in de inhoud van deze pagina melden
Iris sibirica Purplelicious - Siberische iris in beeld...
Bloei
Blad
Groeiplaats
Botanisch
Iris
sibirica
Purplelicious
Iridaceae
Siberische iris , Sieriris , Blauw-siberische iris , Siberische tuiniris
Tuinbouw
Aanplant en verzorging
De Iris sibirica Purplelicious verdraagt een vochtige standplaats, bijvoorbeeld op een oever, mits deze niet permanent onder water staat. Hij kan ook worden gekweekt in gewone tuingrond, met een mulchlaag en om de 14 dagen water geven in de zomer. Hij houdt van een zure tot neutrale bodem (pH 4,5 tot 8), rijk en goed doorlatend. Een te kleiachtige, te kalkhoudende of te zanderige grond kan worden verbeterd door een goede dosis humus (goed verteerde compost) toe te voegen. Een alkalische bodem kan licht worden aangezuurd met heidegrond of turf, dennenaalden of zwavelbloem.
Siberische irissen hebben een zonnige plek nodig om te bloeien, met minimaal 6 uur zon per dag. In de warmste streken kan lichte schaduw tijdens de heetste uren gunstig zijn. Het is het beste om te planten tijdens de rustperiode, van eind september tot half april, buiten de vorstperiodes. In een warm klimaat plant u in september. In streken met een koude winter daarentegen, vindt de plaatsing plaats aan het begin van het groeiseizoen, eind maart of april. (Ze zullen pas het volgende jaar bloeien). Planten in augustus kan een alternatief zijn. Plant de wortelstokken van de Iris sibirica op een diepte van 3-5 cm. Siberische irissen kunnen langer op hun plaats blijven zonder te worden gesplitst dan baardirissen. Ze worden slechts om de 5 tot 10 jaar gedeeld, wanneer de pol niet meer in het midden bloeit of een krans vormt. Het is nodig om ruimte te voorzien voor een goede ontwikkeling van de pollen.
U kunt bemesten met een meststof type NPK 10-10-10 bij het begin van de groei en na de bloei in juni. Bij jonge pollen, knip systematisch de uitgebloeide bloemstengels af om uitputting te voorkomen. Bij goed gevestigde pollen worden de stengels verwijderd om spontane uitzaai van kiemplanten die niet identiek zijn aan de moederplant te voorkomen. Na de herfstvorst kan het vergeelde blad worden teruggesnoeid tot 3-5 cm boven de grond (en ter plaatse worden gelaten als mulch). Dit droge blad kan daarentegen ook tijdens de winter blijven staan als 'architectonisch' element in de tuin. Knip het dan pas aan het einde van de winter, eind februari, vóór de groei van het nieuwe blad.
Wanneer planten?
Voor welke locatie?
Behandelingen
Dit artikel heeft nog geen beoordeling ontvangen; deel uw ervaring als eerste
Onlangs bekeken artikelen
Hebt u niet gevonden wat u zocht?
Winterhardheid is de laagste wintertemperatuur die een plant kan verdragen zonder ernstige schade op te lopen of zelfs te sterven. Deze winterhardheid wordt echter beïnvloed door de standplaats (beschutte plek, zoals een patio), bescherming (winterhoes) en grondsoort (winterhardheid wordt verbeterd door goed doorlatende grond).
De zaaitijden die op onze website worden vermeld, gelden voor landen en regio's in USDA-zone 8 (Frankrijk, Verenigd Koninkrijk, Ierland, Nederland).
In koudere regio's (Scandinavië, Polen, Oostenrijk...) moet u het zaaien in de volle grond 3 tot 4 weken uitstellen of in een kas zaaien.
In warmere klimaten (Italië, Spanje, Griekenland, enz.) moet u het zaaien in de volle grond enkele weken vervroegen.
De oogstperiode die op onze website wordt vermeld, geldt voor landen en regio's in USDA-zone 8 (Frankrijk, Engeland, Ierland, Nederland).
In koudere gebieden (Scandinavië, Polen, Oostenrijk...) zal de oogst van fruit en groenten waarschijnlijk 3-4 weken later plaatsvinden.
In warmere gebieden (Italië, Spanje, Griekenland, enz.) zal de oogst waarschijnlijk eerder plaatsvinden, afhankelijk van de weersomstandigheden.
De op onze website vermelde plantperiode geldt voor regio’s in USDA-zone 8a (Centraal Plateau en de Sambro-Mosaanvallei: Brussel, Antwerpen, Gent, Luik, Namen, Leuven).
Deze periode kan variëren naargelang uw woonplaats:
- In de kustgebieden (Brugge, Oostende, Kortrijk, Ieper) kan in het voorjaar 1 tot 2 weken eerder worden geplant dan de aangegeven data. Door de frequente zeewind moeten jonge aanplantingen echter worden beschermd, vooral in het voorjaar.
- In de Ardennen en op het plateau van de Hoge Venen (Aarlen, Bastenaken, Malmedy, Saint-Hubert, Spa) is het beter om in het voorjaar (mei) te planten, zodra het laatste vorstgevaar geweken is, of in de herfst (september–oktober), voordat de grond verzadigd raakt met water en de eerste vorst in november op hoogte intreedt.
In gematigde klimaten moeten voorjaarsbloeiende struiken (forsythia, spireas, enz.) direct na de bloei worden gesnoeid.
Zomerbloeiende struiken (Indische sering, Perovskia, enz.) kunnen in de winter of het voorjaar worden gesnoeid.
In koude regio's en bij vorstgevoelige planten moet u te vroeg snoeien vermijden wanneer er nog strenge vorst kan optreden.
De bloeiperiode die op onze website wordt vermeld, geldt voor regio's in USDA-zone 8a (Centraal Plateau en de Sambro-Maasvallei: Brussel, Antwerpen, Gent, Luik, Namen, Leuven).
Deze kan variëren naargelang uw woonplaats:
- In de kustgebieden (Brugge, Oostende, Duinkerke, Kortrijk, Ieper) zal de bloei 1 tot 2 weken eerder plaatsvinden dan de aangegeven data, dankzij de verzachtende invloed van de Noordzee die voorjaarsvorst beperkt.
- In de Ardennen en op het plateau van de Hoge Venen (Arlon, Bastogne, Malmedy, Saint-Hubert, Spa) zal de bloei 2 tot 4 weken later plaatsvinden. Deze vindt voornamelijk plaats tussen mei en juli, vanwege de strengere winters, de frequente late vorst tot in mei en minder zon in het voorjaar.