Pittosporum daphniphylloides - Australische laurier

De Pittosporum daphniphylloides is een schijnhulst die in Frankrijk nog niet te vinden is, hoewel hij in vrijwel de hele vollegrond gekweekt kan worden. Deze prachtige Aziatische soort zal de tuinier bekoren door zijn voorkomen als kleine boom, zijn elegante, groenblijvende loof met grote, glanzende bladeren met een blauwachtige glans, en door zijn voorjaarsbloei in lichtgele, aangenaam geurende trossen. Geef deze mooie struik een ereplaats, bijvoorbeeld langs een pad. Hij staat graag in de ochtendzon of in de halfschaduw, in een goede, goed gedraineerde tuingrond die in de zomer een beetje koel blijft.

De Pittosporum daphniphylloides is een groenblijvende heester uit de schijnhulstfamilie (Pittosporaceae), oorspronkelijk afkomstig uit China en Taiwan. Daar komt hij voor in bossen, struikgewas, zonnige rotsachtige gebieden, diepe valleien en op heuvelhellingen, op een hoogte van 500 tot 2500 meter. Hij vormt met de tijd een echte kleine boom die in ons klimaat tot 2,75 meter hoog en 2 meter breed kan worden (meer in vruchtbare grond en in een mild klimaat). De jonge twijgen zijn kaal en bezaaid met kleine wratjes. De oudere takken hebben een roodbruine kleur. De bladeren van deze schijnhulst blijven in de winter aan de plant. Ze zijn verzameld aan de uiteinden van de twijgen en gedragen door korte bladstelen. De kleur van het blad, dat een dikke, leerachtige textuur heeft, is een mooi glanzend blauwgroen aan de bovenkant en lichter aan de onderkant. De vorm van de bladeren is ovaal tot ovaal-lancetvormig, elk 10 tot 23 cm lang en 4 tot 8 cm breed.

De bloei vindt plaats in mei-juni, vroeger of later afhankelijk van het klimaat. Het zijn kleine, licht behaarde trossen of schermen van 4 tot 6 cm in doorsnee, samengesteld uit 3 tot 7 kleine, lichtgele bloempjes. Deze zacht geurende bloeiwijzen komen uit aan het einde van de twijgen, maar ook in de oksels van de grote bladeren. Na bestuiving door bestuivende insecten ontstaan er vruchten in de vorm van ronde capsules van 6 tot 10 mm in doorsnee, die 10 tot 23 zaden bevatten. De vruchten zijn eerst rood en worden bij rijpheid zwart.

Winterhard in zone 7 in goed gedraineerde grond en beschut tegen de wind, is de Pittosporum daphniphylloides misschien wel de meest winterharde van het geslacht. Het is ook een van de meest sierlijke, met zijn voorkomen dat aan een kleine Japanse mispel doet denken. Net als die laatste kan hij in de meeste van onze streken worden geacclimatiseerd door zijn standplaats zorgvuldig te kiezen. Plaats hem solitair, of in een grote heesterborder, bij voorkeur op een niet te hete plek in de halfschaduw. Als begeleidende planten kunt u denken aan bijvoorbeeld Daphniphyllums die erop lijken, aardbeibomen, Buddleja delavayi, of de opvallende Alchornea davidii. In tegenstelling tot zijn Japanse neef, de bekende Pittosporum tobira, is dit geen kustplant. Over de eisen van deze heester, waar nog weinig over bekend is, lijkt hij volgens Amerikaanse tuiniers te houden van grond die in de zomer niet te veel uitdroogt.