Pittosporum eugenoides Variegatum - Australische laurier

De Pittosporum eugenoides 'Variegatum', soms lokaal Citroenhout genoemd, is een grote, groenblijvende heester uit Nieuw-Zeeland die niet erg winterhard is, maar barst van de kwaliteiten. Dit zou de deur wijd open moeten zetten voor onze tuinen die gespaard blijven van strenge vorst. Veel minder bekend dan zijn neefje de Pittosporum tobira, die veel als haag wordt geplant aan onze mediterrane en Atlantische kusten, biedt dit Citroenhout echter een voorjaarsbloei die nog sterker geurt en een bont, geurend blad dat veel eleganter is dan dat van zijn familielid. De droogte- en vorstbestendigheid van deze twee soorten zijn vergelijkbaar, en ze stellen dezelfde kweekomstandigheden op prijs. Zeer nuttig in een droge tuin of een tuin aan zee, deze pittosporum groeit snel en verdraagt snoei. Je kunt hem in een vrije haag of een grote heesterborder plaatsen.                                              

De Pittosporum eugenoides 'Variegatum' is een heester uit de familie van de Pittosporaceae. Zijn niet-bonte voorouder komt oorspronkelijk uit de bergen van Nieuw-Zeeland. In zijn jonge jaren vrij conisch van vorm, vormt hij uiteindelijk een grote, dichte, ovale struik, of zelfs een kleine boom van 5 tot 6 meter hoog en 3 tot 4 meter breed, aan de kust. Zijn afmetingen zullen bescheidener zijn en zijn groei langzamer in warme, beschutte standplaatsen. Zijn schors is grijs. Zijn zwarte twijgen dragen olijfgroene bladeren met een roomwit gerande rand, die zeer opvallend zijn. Ze staan verspreid, zijn gaafrandig, ovaal, fijn maar leerachtig, met golvende randen. Ze zijn middelgroot en worden 5 tot 12 cm lang en 2,5 tot 4 cm breed. De bladeren verspreiden bij kneuzing een sterke citrusgeur, wat deze heester zijn bijnaam Citroenhout heeft opgeleverd. De bloei vindt plaats van eind april tot juni, afhankelijk van het klimaat. De kleine bloempjes van 5 tot 6 mm in diameter, komvormig en bleek geelgroen van kleur, verspreiden een zoete geur die aan honing doet denken. Ze zijn verzameld in schermen die aan het uiteinde van de twijgen verschijnen en worden in het najaar gevolgd door de vorming van enkele vruchten. Dit zijn kleine, eivormige doosvruchten, ongeveer 3 tot 7 mm lang, die met twee kleppen openspringen. De naam Pittosporum komt van het Griekse pitta, hars, en sporos, zaad.

Winterhard tot -10 °C op goed gedraineerde grond, verlangt de Pittosporum eugenoides 'Variegatum' een lichte, vruchtbare grond die in de winter niet te vochtig is, een warme, zonnige standplaats of zelfs een plek met middagschaduw in warme klimaten, en bescherming tegen koude, droge wind. Hij verdraagt zeewind goed, waardoor hij geschikt is voor een tuin aan zee. Hij kan ook achterin een border worden geplant. Als begeleidende planten kun je denken aan andere Pittosporum-soorten (P. heterophyllum, daphnipphylloides, tobira 'Variegatum'), aan Pistacia lentiscus, aan Olearia, Myrtus, oleanders, escallonia's... Iets verder van de kust gaat hij ook goed samen met Elaeagnus, de Ananasbrem (Cytisus battandieri) of de smalbladige olijfwilg (Elaeagnus angustifolia).