Myrtus communis Tarentina - Mirte

De Myrtus communis subsp. tarentina is een ondersoort van de gewone mirte, bijzonder interessant vanwege zijn gemakkelijke teelt. Hij kan worden aangeplant in alle gebieden waar de wintertemperatuur niet onder de -12°C komt. Deze wintergroene struik, omgeven door een mystieke geur en een sterke symbolische betekenis, deelt een lange geschiedenis met de volkeren rond de Middellandse Zee. Met zijn kleine, leerachtige en glanzende donkergroene blad, dicht opeengepakt op zijn twijgen, bloeit hij midden in de zomer. Zijn dichte, donkere massa wordt getooid met een veelheid aan kleine, geurige, witte bloemen met uitstekende meeldraden, die eruitzien als fonkelende sneeuwvlokken. Deze relatief winterharde variëteit stelt weinig eisen aan de grond, mits deze goed gedraineerd is, en is onmisbaar in een droge tuin, zowel in de volle zon als in de schaduw!

De Myrtus communis 'Tarentina', ook wel Tarente-mirte, Herbe du lagui of Tarentijnse mirte genoemd, is een plant uit de mirtefamilie (Myrtaceae). In het wild komt hij voor aan de rand van eiken- of dennenbossen, in de rotsachtige garrigue en maquis van het Middellandse Zeegebied, tot in Libanon. Het is een langzaam groeiende struik met een van nature dichte en compacte vorm. Hij bereikt een hoogte van 1,50 tot 2 meter, soms meer, bij een diameter van 1 tot 1,50 meter. De wintergroene, ovale, spitse bladeren zijn opmerkelijk aromatisch. Er wordt een veelgebruikte etherische olie uit gewonnen voor parfumerie en aromatherapie. Ze zijn niet langer dan 1 cm en 0,5 cm breed, glanzend aan beide zijden en hebben een zeer opvallende middennerf. De struik bloeit rijkelijk midden in de zomer, van juli tot september, wat verrassend is voor een plant uit een droog klimaat. De kleine, witte, 1 cm brede bloemen met 5 bloemblaadjes staan solitair en openen zich met een brede bundel uitstekende meeldraden; ze verschijnen in de bladoksels op de eenjarige scheuten. In het najaar worden ze gevolgd door kleine, ovale, vlezige, berijpte vruchten in een zwartblauwe tint, soms wit, die in de keuken of voor likeurstoken worden gebruikt.

Glanzender en fijner dan buxus, vrij van ziektes, getooid met duizend lieflijke kleine bloemen in de zomer en geurend: de Myrtus 'Tarentina' zou ongetwijfeld vaker worden gebruikt in kleine, geschoren of vrije hagen en in topiary kunst, als hij iets winterharder was. Hij past zich aan alle standplaatsen aan, verdraagt zowel zure als licht kalkhoudende grond en vraagt geen speciale zorg eenmaal goed gevestigd. De mirte verdraagt snoei zeer goed, in april of oktober, wat de bloei niet in gevaar brengt. Als een strenge winter zijn loof verbrandt, kan hij vanuit de wortelstok opnieuw uitlopen. Je kunt hem combineren met dwerg- of bloeiende granaatappels, agapanthus, boomachtige alsem, struiksalie (Salvia microphylla) in een kleurrijk patroon of een kleine border met Mediterrane inspiratie. Hij is gemakkelijk te kweken in een grote kuip, bijvoorbeeld samen met een vierseizoenen mimosa, en verdraagt zeewind goed. Aan de rand van een bosje of ondergroei voegt hij zich bij de Mexicaanse mock orange (Choisya), de laurierbladcistus (grote, winterharde cistus tot -15°C), de rode kornoelje (Cornus sanguinea) of de kardinaalshoed (Euonymus europaeus) 'Red Cascade'.