Quercus petraea Włodzimierz Seneta - Wintereik

De Quercus petraea Włodzimierz Seneta is een recent Pools ras van de wintereik (of zomereik). Hoewel hij qua vorm op de typesoort lijkt, is zijn ontwikkeling bescheidener en zijn groei langzamer. Hierdoor is hij beter geschikt voor aanplant in de tuin. Deze boom, die op volwassen leeftijd een hoogte van ongeveer twaalf tot vijftien meter bereikt, is buitengewoon sierlijk vanwege zijn loof. In het voorjaar hebben de jonge bladeren een delicate roze tint, en terwijl ze groter worden, krijgen ze hun karakteristieke gelobde vorm. Hun kleur is echter veel origineler: een groen in meerdere tonen, gemengd met wit en geel. Hij groeit het best in een pH-neutrale tot licht zure bodem, bij voorkeur in de zon, en deze boom is bijzonder winterhard.

De wintereik, die in verschillende regio's ook wel zomereik, steeneik of zwarte eik wordt genoemd, behoort tot de familie van de Fagaceae, net als de kastanje en de beuk. Hij is oorspronkelijk afkomstig uit een groot deel van gematigd Europa en komt massaal voor in Frankrijk, met uitzondering van het Middellandse Zeegebied en het uiterste zuidwesten. Hij houdt van een sub-oceanisch tot oceanisch of continentaal klimaat, zonder extremen en niet te droog. Het is een spontane soort van heuvels en lage bergen, waar hij tot op 1600 meter hoogte voorkomt.
Włodzimierz Seneta is een Poolse selectie, ontdekt door Bronisław Jan Szmit en Wiesław Gawryś in 2005. Zij noemden hem ter ere van een gerenommeerde Poolse dendroloog. De verhandeling van dit ras begon in 2011 en in 2012 won het een onderscheiding op de nieuwighedenwedstrijd van de Poolse beurs "Green is Life". De groei van deze eik is nog langzamer dan die van de typesoort. Na verloop van tijd bereikt hij een hoogte van ongeveer 12 tot 15 meter, met een breedte van ongeveer tien meter. De stam, die vrij kort is, is bedekt met een schors die eerst groen en glad is, en later donker, dik en licht gebarsten wordt. De kroon heeft een onregelmatige, ovale, ronde en open vorm. Zijn jonge twijgen zijn kaal, grijsbruin van kleur en glanzend. Het blad is opmerkelijk en vertoont wisselende tinten tijdens het groeiseizoen. Bij hun verschijning in het voorjaar hebben de jonge bladeren een roze kleur die ze snel verliezen bij het uitlopen om een groene tint aan te nemen, min of meer ruim gespikkeld met wit en geel. Deze onregelmatige, van blad tot blad variërende bontheid, verandert in de loop van het seizoen. De gelobde bladeren hebben de karakteristieke vorm van de soort en kunnen soms groter zijn, tot wel 20 cm lang. De bladeren worden bruin, vrij laat in het najaar, en blijven nog een tijdje aan de twijgen hangen voordat ze afvallen. De bloei van deze eik vindt plaats in april-mei, kort na het verschijnen van het blad, op de eenjarige scheuten. De vrouwelijke bloemen zitten in een napje dat direct aan de twijg vastzit: dit onderscheidende kenmerk is de oorsprong van de soortaanduiding 'sessile' (zittend). De mannelijke bloeiwijzen zijn langwerpige, hangende katjes met een gele tint. Ze worden geproduceerd aan de basis van de eenjarige scheuten. De vrouwelijke bloemen, in de bladoksel, maken plaats voor eivormige en langwerpige eikels van 1,5 tot 3 cm lang. Ze staan vaak met 2 of 3 bij elkaar, direct op de twijgen. Een napje bedekt met schubben bedekt een derde van de eikel. De kleur verandert van groen naar bruin bij rijpheid, in september en oktober.
Het wortelstelsel van deze boom is diep en krachtig, zowel penwortelend als zeer uitgespreid, wat zorgt voor een stevige en duurzame verankering in diepe en zandige bodems. Hij houdt van grond met een pH-neutrale of licht zure zuurgraad, die voldoende diep en vruchtbaar is, met wat vocht, maar vooral goed gedraineerd. Hij groeit in de zon, verdraagt halfschaduw en is zeer winterhard, tot minstens -25°C.

Dit originele ras vernieuwt het geslacht met flair en zijn meer bescheiden afmetingen in vergelijking met de botanische soort maken het gemakkelijker om hem in een tuin te planten. Hij zal prachtig staan als solitair op een gazon en kan ook een uitstekende keuze zijn in het hart van een gevarieerde beplanting. U kunt hem bijvoorbeeld combineren met andere sierbladplanten, zoals de Fagus sylvatica Midnight Feather, een kleine beuk met zeer grafische, fijne en diep ingesneden bladeren in een intens paarse kleur die sterk zal contrasteren met de witte bontheid van uw eik. Voor een uitbundige bloei kiest u de Rhododendron ponticum, een grote struik die u in mei-juni zal belonen met zijn boeketten roze-paarse bloemen, terwijl zijn donkergroene blad goed afsteekt tegen dat van de Włodzimierz Seneta. En om een bijzondere noot toe te voegen, plant u de Parrotia persica Persian Spire, een struik waarvan het paarse blad bij het uitlopen in de zomer overgaat in een verrassend groen met een paarse rand, voordat een najaarsvuurwerk volgt in geel, oranje en rood. Zijn vroege bloei in de vorm van rode meeldraden die direct op het kale hout verschijnen, mag u niet vergeten.