Arbutus x reyorum Marina - Aardbeiboom

De Arbutus 'Marina' is een hybride aardbeiboom die tot de beste variëteiten behoort, zowel vanwege zijn uitzonderlijke sierwaarde als zijn prestaties in de tuin. Met een prachtige, verkleurende bast die perfect past bij zijn fraaie, gedraaide groeiwijze, siert deze zeer mooie struik zich met een winterbloei van rijk gevulde trossen kleine roze getinte klokjes naast grote rode vruchten, in een jaargetijde waarin kleur schaars is in de tuin. Bloemen en vruchten geven leven aan een elegant, wintergroen blad. Hoewel 'Marina' schitterend is, is hij niet de meest winterharde; deze aardbeiboom is geschikt voor onze gematigde streken, in elke goed doorlatende grond.

De Arbutus 'Marina', bij toeval ontdekt in een tuin in San Francisco, is waarschijnlijk een kruising van de Arbutus andrachnoides, waarvan hij de mooie bast heeft, en een A. canariensis, die hem zijn grote vruchten gaf. De Arbutus x andrachnoides is zelf een kruising tussen de Arbutus andrachne (de Cypriotische aardbeiboom) en de soort *unedo*. Al deze aardbeibomen zijn oorspronkelijk afkomstig uit het Middellandse Zeegebied en behoren tot de heidefamilie (Ericaceae), net zoals heide en pieris. De Arbutus 'Marina' kan al op jonge leeftijd bloeien en vruchten dragen. De winterhardheid van deze hybride is onderwerp van discussie: betrouwbare bronnen geven aan dat hij korte vorst tot ongeveer -10°C kan weerstaan in goed doorlatende grond, maar zijn jonge scheuten kunnen al bij -6/-7°C beschadigd raken.

De aardbeiboom 'Marina' vormt langzaam maar zeker een kleine boom met meerdere korte stammen, vertakt in opgaande, gedraaide takken. De kroon is struikachtig en licht uitgespreid. Op volwassen leeftijd bereikt deze Arbutus gemiddeld 5 meter hoogte bij 3,50 meter breedte, soms meer afhankelijk van de groeiomstandigheden. De bast van deze boom, in voortdurende verandering, is opmerkelijk: kaneelbruin van kleur, schilfert hij in grote platen af en onthult een nieuwe, gladde huid in mahonie. Iets later schilfert ook deze nieuwe huid af, waarbij een bast vrijkomt die van pistachegroen naar olijfgroen kleurt en vervolgens naar oranjebruin.

De wintergroene, lancetvormige bladeren, 6 tot 9 cm lang, zijn getand aan de randen, vrij donkergroen en glanzend aan de bovenkant. Jonge scheuten krijgen in het voorjaar mooie oranje tot bronzen tinten. Ze staan afwisselend, in een spiraal rond de stengels. Bij deze soort vindt de bloei plaats van september-oktober tot december-januari. De bloemen, aantrekkelijk voor bijen, zijn wit met een duidelijk roze-baksteenrode tint en meten 7 mm in diameter. Ze lijken op lelietje-van-dalen-klokjes en zijn gegroepeerd in bijzonder lange, hangende eindstandige trossen. Ze maken plaats voor mooie gele, en later rode bollen, die op aardbeien lijken, met een diameter van 4 cm. Ze zijn eetbaar, maar hebben een korrelige textuur en weinig smaak. Bloemen en een jaar oude vruchten staan vaak samen aan de bloeiwijze.

Het wortelstelsel van deze kleine boom is een penwortel, die zeer diep de grond in kan gaan op zoek naar vocht. Hij houdt niet van verplanten, vooral niet op latere leeftijd. De aardbeiboom 'Marina' is een plant die zeer goed is aangepast aan zomerdroogte.

In een mild klimaat past de Arbutus 'Marina' zich gemakkelijk aan in de tuin, in gewone grond (zelfs licht zuur of licht kalkhoudend), maar hij heeft een hekel aan constant natte wortels. Deze variëteit, met een bijzonder fraaie vorm, vernieuwt het geslacht en verlengt op charmante wijze de bloeiperiode van een gemengde haag, terwijl hij bijen en vogels voedt in een jaargetijde waarin voedsel schaars is. Hij is waardevol voor het vormen van de wintergroene structuur van een kleine, informele haag, bijvoorbeeld met *Garrya elliptica* en *Rhamnus alaternus* 'Variegatus', maar vormt een echt opvallende solitair. Hij wordt gemeden door plagen en ziekten en brengt een zeer persoonlijke toets in een natuurlijke, droge, exotische of zelfs Japans geïnspireerde tuin.