Arbutus unedo Roselily - Aardbeiboom

De Arbutus unedo 'Roselily' is een recente variëteit van de aardbeiboom, voortgekomen uit het onderzoek van Minier, die interessant is vanwege zijn matige groei, zijn dichte vorm en zijn lange herfst- en winterbloei in trossen kleine klokjes in crème met een vleugje bleekroze. Ze bloeien uitbundig en gaan al op jonge leeftijd gepaard met ronde vruchten, eerst geel en dan rood en korrelig als aardbeien, die een jaar na de bloei rijp zijn. Het geheel kleurt mooi een groenblijvende struik die gekleed is in donker, glanzend loof. De aardbeiboom is sober en zuinig en winterhard tot -15°C. Hij groeit zowel in de volle zon als in halfschaduw en stelt weinig eisen, mits geplant in een goed doorlatende bodem. 

Veelvoorkomend in tuinen in het zuiden van Frankrijk en langs de Atlantische kust, vormt de aardbeiboom langzaam maar zeker een grote, compacte struik. De variëteit 'Roselily', verkregen in 2007, behoort net als zijn voorouder die oorspronkelijk uit Zuid-Europa komt tot de grote familie van de heideachtigen (Ericaceae), die van de heide en de rododendrons. Deze variëteit vertoont een minder sterke groei en bereikt ongeveer 2,50 m hoogte bij 2 m breedte, tot wel 3 m in de volle grond. De groenblijvende, elliptische bladeren, 6 tot 9 cm lang, zijn licht getand aan de randen, donkergroen en glanzend aan de bovenkant. De jonge twijgen zijn rood en de stam tooit zich met een bruinrode schors die in lange, fijne repen afschilfert. De honinggevende bloemen, bleekroze van kleur, 7 mm in diameter en lijkend op lelietje-van-dalen-klokjes, verschijnen vanaf het einde van de zomer tot in de winter. Een jaar na de bloei maken ze plaats voor kleine, eerst gele, dan rode bolletjes, lijkend op aardbeien, met een diameter van 3 cm. Ze zijn eetbaar, maar hebben een korrelige textuur en weinig smaak. 'Unedo' komt overigens van het Latijnse unum edo, wat vertaald kan worden als "ik eet er maar één".

De Arbutus unedo, winterhard tot -15°C, groeit in het wild op goed gedraineerde, over het algemeen vrij zure, silicaatrijke, zelfs stenige grond, maar hij wordt ook gevonden in de heuvels van de Languedoc, op kalksteen- of dolomietondergrond, waar hij groeit tussen steeneiken, dennen en wilde olijfbomen. In het westen van Frankrijk komt hij spontaan voor langs de kust van Les Landes, op zandgronden, van Bordeaux in het zuiden tot de kustgebieden bij Nantes. Deze struik past zich dus gemakkelijk aan in de tuin, in gewone grond (zelfs licht kalkhoudend), mits de waterafvoer perfect is. De originele en compacte variëteit 'Roselily' vernieuwt het geslacht en maakt het mogelijk dat deze zuidelijke struik ook op terrassen en balkons in het noorden van ons land een plekje vindt. Hij is waardevol voor het vormen van de groenblijvende structuur van een kleine, informele haag en vormt een bijzonder accent wanneer hij solitair wordt geplaatst. Hij wordt gemeden door plagen en ziekten; zijn enige zwakte is een relatieve winterhardheid die hem, in de volle grond, voorbehoudt voor lichte gronden en niet al te strenge winters.

Het is ook een medicinale plant, gebruikt tegen hoge bloeddruk.